Komitet Ochrony Dziennikarzy
 Logo organizacji | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Data założenia |
1981 |
| Zasięg |
globalny |
| Prezes | |
| Strona internetowa | |
Komitet Ochrony Dziennikarzy[1] – amerykańska organizacja pozarządowa zajmująca się ochroną wolności prasy i praw dziennikarzy. Przez American Journalism Review została określona mianem „Czerwonego Krzyża dziennikarstwa”[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Komitet powstał w okresie wzmożonej przemocy wobec dziennikarzy w Ameryce Łacińskiej. Impulsem do jego powstania było wydanie nakazu aresztowania paragwajskiego dziennikarza Alcibiadesa Gonzaleza Delvalle. Zajmujący się jego sprawą dziennikarze, wraz z innymi felietonistami, reporterami i redaktorami powołali w 1981 roku Komitet Ochrony Dziennikarzy. Jego pierwszym honorowym przewodniczącym został Walter Cronkite[3].
Organizacja od 1992 roku prowadzi rejestr zgonów dziennikarzy (wliczani są do niego tylko ci dziennikarze, którzy zginęli w wyniku zemsty za wykonywanie swoich obowiązków, w czasie walk/ostrzału lub w czasie wykonywania niebezpiecznych zadań)[4]. Od 2008 roku komitet publikuje wyniki indeksu bezkarności, który warunkowany jest liczbą spraw, w których mordercy dziennikarzy nie zostali pociągnięci do odpowiedzialności karnej[5]. Ponadto organizacja zajmuje się prowadzeniem rejestru uwięzionych dziennikarzy i walką o ich uwolnienie[6].
Według raportów organizacji z 2024 roku najwięcej dziennikarzy więzionych było w Chinach, Mjanmie, Białorusi, Rosji, Wietnamie i Izraelu oraz Iranie[1]. Najwyższy indeks bezkarności osiągnęły Haiti, Izrael, Somalia i Syria[7]. Latami, w których według statystyk komitetu zginęło najwięcej dziennikarzy, były 2024 (za około 70% zgonów odpowiadała armia Izraela) oraz 2007 (prawie połowa zgonów w czasie wojny w Iraku)[8]. W 2025 roku w rejestrze zgonów dziennikarzy znajdowało się dwóch Polaków – Jarosław Ziętara i Łukasz Masiak[9]. W 2023 roku komitet zainterweniował w sprawie zatrzymania Macieja Piaseckiego[10].
W 2025 roku komitet zaapelował o podjęcie specjalnych działań międzynarodowych w celu ochrony Anasa Al-Sharifa i innych dziennikarzy w strefie Gazy[11].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b W których krajach jest najwięcej uwięzionych dziennikarzy? [online], pap.pl [dostęp 2025-09-20].
- ↑ Journalism's Red Cross | American Journalism Review [online], ajr.org [dostęp 2025-09-20] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-18].
- ↑ Making sure you're not a bot! [online], findingaids.library.columbia.edu [dostęp 2025-09-20].
- ↑ CPJ Journalists Killed [online] [dostęp 2025-09-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-26] (ang.).
- ↑ Roy Greenslade, 13 countries where journalists have been killed with impunity, „The Guardian”, 27 października 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2025-09-20] (ang.).
- ↑ CPJ Journalists Imprisoned [online] [dostęp 2025-09-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-26] (ang.).
- ↑ CPJ 2024 Impunity Index: Haiti and Israel top list of countries where journalist murders go unpunished [online], Committee to Protect Journalists, 30 października 2024 [dostęp 2025-09-20] (ang.).
- ↑ Lucas Lilieholm, 2024 was the deadliest year for journalists in over three decades. Nearly 70% were killed by Israel, report says [online], CNN, 13 lutego 2025 [dostęp 2025-09-20] (ang.).
- ↑ Explore CPJ's database of attacks on the press [online], Committee to Protect Journalists [dostęp 2025-09-20] (ang.).
- ↑ Amerykański Komitet Ochrony Dziennikarzy interweniuje w policji w sprawie Maćka Piaseckiego [online], oko.press [dostęp 2025-09-20].
- ↑ C.P.J. Staff, CPJ calls for Anas al-Sharif’s protection in face of Israeli smears [online], Committee to Protect Journalists, 24 lipca 2025 [dostęp 2025-09-20] (ang.).