Komorna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Komorna w innych znaczeniach tego słowa.
Artykuł 50°43′13″N 21°36′7″E
- błąd 39 m
WD 50°43'13.1"N, 21°36'6.8"E, 50°43'17.15"N, 21°36'7.88"E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Komorna
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Obrazów
Liczba ludności (2008) 330
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 27-641[1]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0800798
Położenie na mapie gminy Obrazów
Mapa konturowa gminy Obrazów, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Komorna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Komorna”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Komorna”
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa konturowa powiatu sandomierskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Komorna”
Ziemia50°43′13″N 21°36′07″E/50,720278 21,601944

Komornawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów[2].

Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest między Rożkami a Kleczanowem, przy drodze krajowej nr 77 z Lipnika do Przemyśla, od której prowadzą tu dwie drogi, jedna z nich wąwozem lessowym w stronę dawnej szkoły.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Komorna[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0800806 Przyłogi część wsi
0800812 Wincentów część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Komorna w wieku XIX, wieś i folwark w powiecie sandomierskim, gminie i parafii Obrazów, odległa od Sandomierza 13 wiorst.
W roku 1883 domów 26, mieszkańców 179.[6]

W XV w. własność Jana Tułkowakiego herbu Topór (Długosz L.B. t.II, s.352)[6].

Folwark Komorna z attynencją Zagrody, od rzeki Wisły wiorst 11, posiadał rozległość mórg 594, na co składały się: grunta orne i ogrody mórg 365, łąk mórg 24, pastwisk mórg 74, lasu mórg 62, nieużytki i place mórg 26. Budynków z drzewa 14, płodozmian 6. i 9. polowy. Folwark ten w r. 1869 oddzielony od dóbr Święcica[6]. Na przełomie XVIII i XIX wieku miejscowość należała do rodziny Ślubicz-Załęskich. W międzywojennej Polsce w miejscowym dworze (dziś remiza strażacka) gospodarowali Bukowińscy[7]. Zespół parkowo-dworski położony jest na lessowym cyplu wyżynnym. Opodal dworku stoi kamienna figurka Matki Boskiej. Na cokole widnieje napis:

Feliks i Zofia Bukowińscy proszą o modlitwę – 1927 r. Błogosław Matko nasze niwy żyzne, łąki, lasy, kwiatów kielichy i tych co na wsi wiodą żywot cichy, Miłując Boga, pracę i Ojczyznę”.

Po śmierci Feliksa Bukowińskiego jego żona wyjechała do Warszawy, majątek oddając w dzierżawę swojemu szwagrowi Chrzanowskiemu, który prowadził dochodową gospodarkę rolną na 150 morgach do 1944 r.[7] Rok później majątek rozparcelowano. W czasie okupacji we dworze znaleźli schronienie wysiedleńcy. Mieszkał tu z rodziną profesor Makowski, prowadząc tajne nauczanie[7].

Na przełomie 1972/73 r. Komorna miała 87 gospodarstw, na obszarze 355 ha.

Związani z Komorną[edytuj | edytuj kod]

  • Leon Cieśla (ur. 30 grudnia 1912 w Komornej, zm. w 1945 w Groß-Rosen) – żołnierz Batalionów Chłopskich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 493 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-01-29].
  3. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 3.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. a b c Komorna, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 310.
  7. a b c Myjak ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]