Komorna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Komorna w innych znaczeniach tego słowa.
Komorna
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Obrazów
Liczba ludności (2008) 330
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 27-641[1]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0800798
Położenie na mapie gminy Obrazów
Mapa lokalizacyjna gminy Obrazów
Komorna
Komorna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Komorna
Komorna
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Komorna
Komorna
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Komorna
Komorna
Ziemia50°43′13″N 21°36′07″E/50,720278 21,601944

Komornawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów[2].

Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest między Rożkami a Kleczanowem, przy drodze krajowej nr 77 z Lipnika do Przemyśla, od której prowadzą tu dwie drogi, jedna z nich wąwozem lessowym w stronę dawnej szkoły.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Komorna[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0800806 Przyłogi część wsi
0800812 Wincentów część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Komorna w wieku XIX, wieś i folwark w powiecie sandomierskim, gminie i parafii Obrazów, odległa od Sandomierza 13 wiorst.
W roku 1883 domów 26, mieszkańców 179.[6]

W XV w. własność Jana Tułkowakiego herbu Topór (Długosz L.B. t.II, s.352)[6].

Folwark Komorna z attynencją Zagrody, od rzeki Wisły wiorst 11, posiadał rozległość mórg 594, na co składały się: grunta orne i ogrody mórg 365, łąk mórg 24, pastwisk mórg 74, lasu mórg 62, nieużytki i place mórg 26. Budynków z drzewa 14, płodozmian 6. i 9. polowy. Folwark ten w r. 1869 oddzielony od dóbr Święcica[6]. Na przełomie XVIII i XIX wieku miejscowość należała do rodziny Ślubicz-Załęskich. W międzywojennej Polsce w miejscowym dworze (dziś remiza strażacka) gospodarowali Bukowińscy[7]. Zespół parkowo-dworski położony jest na lessowym cyplu wyżynnym. Opodal dworku stoi kamienna figurka Matki Boskiej. Na cokole widnieje napis:

Feliks i Zofia Bukowińscy proszą o modlitwę – 1927 r. Błogosław Matko nasze niwy żyzne, łąki, lasy, kwiatów kielichy i tych co na wsi wiodą żywot cichy, Miłując Boga, pracę i Ojczyznę”.

Po śmierci Feliksa Bukowińskiego jego żona wyjechała do Warszawy, majątek oddając w dzierżawę swojemu szwagrowi Chrzanowskiemu, który prowadził dochodową gospodarkę rolną na 150 morgach do 1944 r.[7] Rok później majątek rozparcelowano. W czasie okupacji we dworze znaleźli schronienie wysiedleńcy. Mieszkał tu z rodziną profesor Makowski, prowadząc tajne nauczanie[7].

Na przełomie 1972/73 r. Komorna miała 87 gospodarstw, na obszarze 355 ha.

Związani z Komorną[edytuj | edytuj kod]

  • Leon Cieśla (ur. 30 grudnia 1912 w Komornej, zm. w 1945 w Groß-Rosen) – żołnierz Batalionów Chłopskich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-01-29].
  3. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 3.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. a b c Komorna w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  7. a b c Myjak ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]