Komorniki (powiat krapkowicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi Komorniki w woj. opolskim. Zobacz też: inne miejscowości o nazwie Komorniki.
Komorniki
Komorniki
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat krapkowicki
Gmina Strzeleczki
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-364
Tablice rejestracyjne OKR
SIMC 0503497
Położenie na mapie gminy Strzeleczki
Mapa lokalizacyjna gminy Strzeleczki
Komorniki
Komorniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Komorniki
Komorniki
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Komorniki
Komorniki
Położenie na mapie powiatu krapkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krapkowickiego
Komorniki
Komorniki
Ziemia50°26′02″N 17°53′56″E/50,433889 17,898889

Komorniki (dodatkowa nazwa w j. niem. Komornik) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Strzeleczki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Częścią wsi jest przysiółek Nowy Młyn.

W Komornikach urodził się Manswet Henryk Aulich, franciszkanin reformata, misjonarz.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wywodzi się od staropolskiej nazwy określającej powierzchnię magazynową komory i wyrazów od niej pochodnych. Wieś wymieniona została w staropolskiej, zlatynizowanej formie Comornici w łacińskim dokumencie wydanym w 1245 roku we Raciborzu przez kancelarię księcia opolskiego Mieszka[1]. W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w formie Komornik[2][3].

Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod zgermanizowaną nazwą Kommornik, a także wymienia łacińską nazwę Villa Comornici we fragmencie: "Kommornik (1245 Comornici Villa)"[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 244.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.
  4. Felix Triest 1865 ↓, s. 1074.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.
  2. Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschliesen. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.