Kompania graniczna KOP „Kołki”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kompania graniczna KOP „Kołki”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Kołki (Kózki)[a]
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość batalion KOP „Dawidgródek”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Dawidgródek” w 1931
Kompania KOP Kołki w 1934.png

Kompania graniczna KOP „Kołki”pododdział graniczny Korpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925 roku sformowano 17 batalion graniczny [1], a w jego składzie 3 kompanię graniczną KOP. W listopadzie 1936 roku kompania liczyła 2 oficerów, 8 podoficerów, 4 nadterminowych i 86 żołnierzy służby zasadniczej[b]. W 1939 roku 3 kompania graniczna KOP „Kołki” podlegała dowódcy batalionu KOP „Dawidgródek”[2].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[3]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała status garnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[4].

3 kompania graniczna „Kołki” w 1934 roku ochraniała odcinek granicy państwowej szerokości 27 kilometrów 700 metrów[5]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniały zastawy „Młyniszcze”, „Kornie” i „Radziłowicze” z komendantury „Bukcza”[6].

Kompanie sąsiednie:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Strażnice kompanii w latach 1928 – 1934[7][8][6][9][c]:[10]

Strażnice kompanii w 1938[12] i 17 września 1939[13]:

Dowódcy kompanii[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Stefan Bieganowski[f] (był VI 1939)[15]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. wieś Kołki, gmina Berezów, powiat stoliński, województwo poleskie
  2. Wykaz stanów etatowych oficerów, podoficerów i żołnierzy KOP przesłanych przez ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna ze sztabu KOP do I oficera do zleceń GISZ płk. dypl. Kazimierza Glabisza. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 367
  3. W 2000 roku Rajmund Szubański napisał, że sformułowania zawarte w artykule „Bataliony, kompanie, strażnice KOP” z 1993 roku odnoszą się do stanu sprzed 1937 roku → Szubański 2000 ↓, s. 87
  4. wieś Chrapuń, gmina Berezów, powiat stoliński, województwo poleskie
  5. strażnica graniczna Dubek, gmina Berezów, powiat stoliński, województwo poleskie
  6. Bieganowski Stefan, kpt. piech., w KOP od 1933. Do lipca 1939 dca 3 kompanii granicznej „Kołki”. W lipcu 1939 mianowany dcą 1 kompanii piechoty baonu „Komańcza"[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]