Komparator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Komparatorukład kombinacyjny służący do porównywania dwóch liczb binarnych (komparator cyfrowy) albo dwóch poziomów napięć (komparator analogowy).

Komparator analogowy[edytuj | edytuj kod]

Symbol komparatora analogowego


Ten rodzaj komparatora porównuje napięcia (lub prądy) przyłożone do wejść, a na wyjściu podaje sygnał zależny od tego, który z sygnałów wejściowych jest większy. Komparator posiada dwa analogowe wejścia i oraz jedno binarne wyjście Sygnał wyjściowy idealnego komparatora wynosi:

Przebiegi napięć w komparatorze analogowym

Komparatory wykonuje się w oparciu o wzmacniacze operacyjne. Przykładem komparatora analogowego jest układ scalony LM339.

Tabela prawdy[edytuj | edytuj kod]

A B V_0
0 0 0
0 1 1
1 0 1
1 1 0

A,B - wejścia

V_0 - wyjście

Komparator cyfrowy[edytuj | edytuj kod]

Komparator cyfrowy wykorzystujący multipleksery

W przypadku komparatorów cyfrowych jedynka na jednym z trzech wyjść komparatora informuje, w jakiej relacji względem siebie (mniejsze, równe lub większe) są liczby podawane na jego wejścia. Komparatory można łączyć kaskadowo, co umożliwia porównywanie liczb (w naturalnym kodzie dwójkowym lub w kodzie BCD) o dowolnej długości.

Najprostszym komparatorem cyfrowym jest bramka logiczna XNOR, ponieważ na jej wyjściu pojawia się 1 tylko wtedy, gdy stany logiczne na obu wejściach bitowych są równe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]