Komparator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Komparator jest układem kombinacyjnym służącym do porównywania dwóch liczb dwójkowych (układ cyfrowy) albo dwóch napięć (układ analogowy).

Komparator analogowy[edytuj | edytuj kod]

Ten rodzaj komparatora porównuje napięcia (lub prądy) przyłożone do wejść, a na wyjściu podaje sygnał zależny od tego, który z sygnałów wejściowych jest większy. Komparatory wykonuje się w oparciu o wzmacniacze operacyjne.

Opampcomparator.png

Przykładem komparatora analogowego jest układ scalony LM339.

Komparator cyfrowy[edytuj | edytuj kod]

Komparator cyfrowy wykorzystujący multipleksery.

W przypadku komparatorów cyfrowych jedynka na jednym z trzech wyjść komparatora informuje, w jakiej relacji względem siebie (mniejsze, równe, większe) są liczby podawane na jego wejścia. Komparatory można łączyć kaskadowo, co umożliwia porównywanie liczb (w naturalnym kodzie dwójkowym lub w kodzie BCD) o dowolnej długości.

Najprostszym komparatorem cyfrowym jest bramka logiczna XNOR, ponieważ na jej wyjściu pojawia się 1 tylko wtedy, gdy stany logiczne na obu wejściach bitowych są równe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]