Komputer optyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Komputer optyczny (lub komputer fotoniczny) – hipotetyczne urządzenie wykorzystujące fotony, zamiast prądu elektrycznego, do przeprowadzania obliczeń. Współcześnie dane przetwarza się za pomocą urządzeń elektronicznych, które zużywają energię na pokonywanie oporu elektrycznego przewodników. Do przesyłania danych w komputerze optycznym wykorzystuje się światłowody, które są o wiele efektywniejsze od przewodów elektrycznych. W sieciach komputerowych pakiety muszą być jednak rutowane do odpowiednich odbiorców, co wymaga wielokrotnego przekształcania danych na postać elektryczną i z powrotem na falę świetlną. Każda taka operacja powoduje straty energii i zmniejsza prędkość komunikacji. Wprowadzenie komputerów optycznych wyeliminowałoby te przeszkody[1].

Elementy optycznego komputera[edytuj]

Podstawowym elementem współczesnych komputerów są tranzystory. Do skonstruowania optycznego komputera niezbędny jest ich optyczny odpowiednik, w którym światło będzie kontrolować optyczne własności ośrodka, działającego jak bramka logiczna. Istnieją metamateriały o nieliniowym współczynniku załamania, które mogłyby umożliwić jego zbudowanie[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]