Kondor D 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kondor D 1
Prototyp myśliwca Kondor D 1
Prototyp myśliwca Kondor D 1
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Producent Kondor Flugzeugwerke
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat
Załoga 1
Historia
Data oblotu jesień 1917
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd Gnome Monosoupape 9B
Moc 75 kW (100 KM)
Wymiary
Rozpiętość 7,6 m
Długość 4,85 m
Wysokość 2,4 m
Powierzchnia nośna 13,35
Masa
Własna 388 kg
Startowa 568 kg
Osiągi
Prędkość wznoszenia 30 min 36 s na 5000 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 km kal. 7,92 mm

Kondor D 1niemiecki dwupłatowy samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w niemieckiej wytwórni Kondor Flugzeugwerke w Essen. Z powodu niezadowalających osiągów maszyna nie weszła do produkcji seryjnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Latem 1917 roku w zakładach Kondor Flugzeugwerke w Essen inżynierowie Paul Georg Ehrhardt i Walter Rethel stworzyli projekt dwupłatowego samolotu myśliwskiego, opracowany równolegle z pierwszym modelem tej firmy – trójpłatowym myśliwcem Kondor Dreidekker[1]. Skrzydła połączone były słupkami w kształcie litery „V”, tak jak w myśliwcach produkcji zakładów Albatros[1][2]. Jednodźwigarowy płat dolny był krótszy od górnego[1][2]. Do napędu maszyny zastosowano silnik rotacyjny Gnome Monosoupape 9B[1].

Prototyp, nazwany nieoficjalnie Kondorlaus, został oblatany późną jesienią 1917 roku, jednak jego osiągi były niezadowalające[1]. Mimo to myśliwiec wziął udział w drugim konkursie na samolot myśliwski w Adlershof w czerwcu 1918 roku[2]. Po odejściu z wytwórni Paula Ehrhardta Walter Rethel przeprojektował samolot, tworząc wersję D 2[1].

Opis konstrukcji i dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Kondor D 1 był jednosilnikowym, jednoosobowym dwupłatem myśliwskim[2]. Długość samolotu wynosiła 4,85 metra, a rozpiętość skrzydeł 7,6 metra[1]. Powierzchnia nośna wynosiła 13,35 [1]. Masa pustego płatowca wynosiła 388 kg, zaś masa startowa – 568 kg[1][2]. Wysokość samolotu wynosiła 2,4 metra[1]. Napęd stanowił chłodzony powietrzem 9-cylindrowy silnik rotacyjny Gnome Monosoupape 9B o mocy 75 kW (100 KM)[1]. Maszyna osiągała pułap 5000 metrów w czasie 30 minut i 36 sekund[2].

Planowane uzbrojenie składało się z dwóch stałych zsynchronizowanych karabinów maszynowych LMG 08/15 kalibru 7,92 mm z zapasem 500 nabojów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Green i Swanborough 1995 ↓, s. 322.
  2. a b c d e f Gray i Thetford 1970 ↓, s. 437.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peter Gray, Owen Thetford: German Aircraft of The First World War. New York: Doubleday & Company, Inc., 1970. ISBN 0-370-00103-6. (ang.)
  • William Green, Gordon Swanborough: The Complete Book of Fighters. New York: Smithmark, 1995. ISBN 978-0-8317-3939-3. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]