Konfederacja Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konfederacja Kościołów Reformowanych w Polsce
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Kalwinizm
Ustrój kościelny Prezbiterianizm
Prądy teologiczne Kalwinizm
Nurty pobożnościowe Ewangelicyzm
Zasięg geograficzny  Polska
Członkostwo Konfederacja Ewangelicznych Kościołów Reformowanych
Strona internetowa
Kalwinizm
Coa Illustration Cross Hugenot.svg
Krzyż hugenocki
 PortalKategoria

Konfederacja Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polscechrześcijańska wspólnota protestancka zrzeszająca konserwatywne w teologii i nauczaniu społecznym polskie zbory reformowane, odwołujące się w doktrynie bezpośrednio do teologii Jana Kalwina i Marcina Lutra. Polska wspólnota jest częścią powstałej w 1998 r. Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych. Organem prasowym Konfederacji jest wydawany od 1997 r. kwartalnik Reformacja w Polsce.

Konfederacja, jak również zbory wchodzące w jej skład, nie są formalnie związane z Kościołem Ewangelicko-Reformowanym w RP i nie wchodzą w skład Polskiej Rady Ekumenicznej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki wspólnoty sięgają połowy lat 90. XX wieku, kiedy grupę studentów Biblijnego Seminarium Teologicznego we Wrocławiu zainteresował kalwinizm oraz apologetyka założeń wstępnych. Nowo nabyte poglądy teologiczne doprowadziły do założenia początkowo niezależnego zboru reformowanego w Poznaniu oraz nowej grupy misyjnej przy I zborze baptystycznym we Wrocławiu. Począwszy od 2000 r. grupa wrocławska funkcjonuje poza ramami Kościoła Chrześcijan Baptystów jako Ewangeliczny Kościół Reformowany we Wrocławiu[1]. Współpraca między oboma zborami została sformalizowana w 2003 roku, kiedy powstała obecna Konfederacja Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce. Rok później oba zbory zgłosiły akces do Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych, gdzie uzyskały pełne członkostwo w roku 2006. W roku 2005 rozpoczął działalność zbór misyjny w Gdańsku. W latach 2003–2009 działał także zbór w Legnicy.

Doktryna[edytuj | edytuj kod]

Konfederacja Ewangelicznych Kościołów Reformowanych przyjmuje teologię reformowaną w jej klasycznej, tradycyjnej i konserwatywnej wersji. Do postaci kształtujących prąd teologiczny wspólnoty należą m.in. Cornelius Van Til, James B. Jordan, Peter Leithart, Douglas Wilson i Greg Bahnsen. KEKR jest przeciwna ordynacji kobiet na urząd pastora. Kościół nie błogosławi związków homoseksualnych, które uznaje za jednoznacznie grzeszne i niezgodne z Biblią.

Zasady teologiczne[edytuj | edytuj kod]

Doktryna wspólnoty opiera się na pięciu zasadach protestantyzmu i zasadzie semper reformanda[2]:

Soteriologia[edytuj | edytuj kod]

Wspólnota przyjmuje klasyczną soteriologię reformowaną.

Sakramenty[edytuj | edytuj kod]

Konfederacja, podobnie jak wszystkie wyznania reformowane, przyjmuje teologię przymierza jako właściwy system interpretacji Biblii[3]. W jej świetle postrzega sakramenty jako znaki i środki łaski Bożej, wśród których istnieją jedynie dwa: chrzest i Wieczerza Pańska. Chrzest rozumiany jest jako znak przymierza z Bogiem, odpowiednik starotestamentowego obrzezania. Stąd też jego przyjęcie nie jest ograniczone wiekiem katechumena i stosowany jest zarówno chrzest dorosłych, jak i dzieci[4]. Komunia święta udzielana jest pod obiema postaciami. Praktykowana jest komunia ochrzczonych niemowląt[5][6].

Nabożeństwo[edytuj | edytuj kod]

Nabożeństwo niedzielne postrzegane jest jako cotygodniowa odnowa zawartego w chrzcie przymierza z Bogiem[7]. Jest kierowane wyłącznie do Trójjedynego Boga, któremu publiczne oddawanie chwały jest powodem gromadzenia się zboru[8]. Życie kościelne opiera się na kalendarzu liturgicznym[9].

Symbole wiary[edytuj | edytuj kod]

Jan Kalwin – ojciec teologii reformowanej

Obowiązującymi symbolami wiary Konfederacji są[10]:

Oprócz powyższych dokumentów należących do kanonu ksiąg symbolicznych kalwinizmu kontynentalnego, wiele zborów Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych odwołuje się także do dwóch symboli prezbiteriańskich: Konfesji westminsterskiej (1646) i Małego Katechizmu Westminsterskiego (1649) oraz do symbolu baptystycznego: Londyńskiego Wyznania Wiary (1689), przy zastrzeżeniu poprawności chrztu niemowląt.

Duchowni[edytuj | edytuj kod]

Zbory należące do Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce obsługiwane są przez siedmiu pastorów ordynowanych[1]:

  • pastor Paweł Bartosik, ordynowany w 2007,
  • pastor Aleksander Bierezyanczuk, ordynowany w 2004,
  • pastor Bogumił Jarmulak, ordynowany w 1999,
  • pastor Marek Kmieć, ordynowany w 1993,
  • pastor Roman Mazurek, ordynowany w 2000,
  • pastor Andrzej Polaszek, ordynowany w 1997,
  • pastor Sebastian Smolarz, ordynowany w 2004.

Zbory[edytuj | edytuj kod]

Do Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce należą aktualnie trzy zbory i dwie placówki misyjne[11]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kościoły w Polsce. [dostęp 2013-06-26].
  2. Naczelne zasady Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce. [dostęp 2013-06-26].
  3. Paweł Bartosik: Boże Przymierze. [dostęp 2013-06-25].
  4. Bogumił Jarmulak: Kto ma być ochrzczony. [dostęp 2013-06-26].
  5. Bogumił Jarmulak: Pedokomunia czyli o dopuszczaniu ochrzczonych dzieci do Stołu Pańskiego (pol.). [dostęp 2013-06-26].
  6. Tim Gallant: Krótkie tezy na temat komunii dzieci. [dostęp 2013-06-26].
  7. Douglas Wilson: Nabożeństwo – cotygodniowa odnowa przymierza. [dostęp 2013-06-26].
  8. Bogumił Jarmulak: Dla kogo nabożeństwo?. [dostęp 2013-06-26].
  9. Paweł Bartosik: Kalendarz liturgiczny. [dostęp 2013-06-26].
  10. Symbole wiary Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce (pol.). [dostęp 2013-06-26].
  11. Zbory Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych w Polsce, zakładka Kościoły. [dostęp 2013-07-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]