Konferencja Episkopatu Skandynawii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konferencja Episkopatu Skandynawii (łac. Conferencia episcopalis Scandia, szw. Nordiska biskopskonferensen) - instytucja zrzeszająca biskupów Kościoła katolickiego z krajów skandynawskich: Islandii, Norwegii, Szwecji, Danii i Finlandii, posiadająca osobowość prawną. Nie jest dużą organizacją, gdyż we wszystkich diecezjach do niej należących mieszka ok. 250 tys. katolików.

Kraje należące do KES

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Za początek skandynawskiej konferencji biskupów można uznać rok 1923, kiedy doszło do spotkania wikariusz apostolskiego diecezji sztokholmskiej bpa dra Johannesa Erika Müllera z wikariuszem apostolskim Danii bp. Josefem Bremsem oraz wikariuszem apostolskim Norwegii bp dr Johannesem Olavem Smitem, podczas którego rozmawiali na temat sytuacji zakonów żeńskich w Skandynawii oraz mieli zająć się wspólnie przygotowaniem wizyty kardynała Wilhelma Marinusa von Rossum, prefekta Kongregacji Krzewienia Wiary, która była pierwszą od czasów reformacji wizytą w tej części Europy tak wysokiego hierarchy katolickiego.

Kolejny synod biskupów odbył się w dwóch etapach. Najpierw 12 sierpnia 1923 w Sztokholmie. Na tym spotkaniu bp Müller zaproponował ściślejszą współpracę duchowieństwa z krajów skandynawskich, którzy mieli działać w ramach katolickiego kongresu z siedzibą w Kopenhadze. Do drugiego zebrania doszło 15 sierpnia 1923 w Helsinkach, na którym debatowano o potrzebie utworzenia seminarium duchownego dla krajów nordyckich, na co zwrócił uwagę kard. van Rossum.

W lutym następnego roku doszło do kolejnego spotkania hierarchów, tym razem zebrali się bez konkretnego zadania, a w celu czysto informacyjnym. Do zebrania dołączył prefekt apostolski Islandii bp Martin Meulenberg.

W sierpniu 1932 miała miejsce kolejna konferencja biskupów w Sztokholmie, która odbywała się pod nazwą Nordyckiego Kongresu Eucharystycznego, w którym gościnnie udział wzięli: kard. van Rossum i kard. August Hlond, prymas Polski i arcybiskup gnieźnieńsko-poznański. Nie podjęto na niej żadnych konkretnych decyzji.

Powstanie konferencji[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej (1939-1945) spotkania biskupów były znacznie utrudnione. W międzyczasie biskupi skandynawscy uzyskali zgodę Watykanu na utworzenie wspólnej konferencji biskupów. Do jej utworzenia doszło między 11 a 14 czerwca 1946, kiedy to miało miejsce zebranie wszystkich biskupów nordyckich. Ustalono wtedy ramy organizacyjne współpracy, fundusze oraz zajęto się sprawą zakonów i kształcenia przyszłych księży.

Działalność konferencji[edytuj | edytuj kod]

Kolejne konferencje odbywały się m.in. w: Oslo (wrzesień 1951), Bergen (maj 1960) i Helsinkach (27 września 1984), gdzie ustalono, że biskupi będą się stale spotykać w stałym, określonym czasie, a na miejsce obrad wyznaczono Sztokholm. W 2009 przeniesiono ją do Kopenhagi.

Skład KES[edytuj | edytuj kod]

W skład Konferencji Episkopatu Skandynawii wchodzi obecnie 7 biskupów, reprezentujących 7 diecezji i niezależnych prefektur apostolskich.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Zgromadzenie Ogólne - posiedzenie wszystkich biskupów, zbiera się dwa razy w ciągu roku, jego głównymi zadaniami są:
    • promocja pracy duszpasterskiej,
    • koordynacja pracy duszpasterskiej w diecezjach,
    • podejmowanie decyzji odnoszących się do wszystkich diecezji,
    • utrzymywanie kontaktów z innymi Kościołami chrześcijańskimi i innymi episkopatami narodowymi,
  • Rada Stała - składa się z prezydium, w którego skład wchodzi m.in. przewodniczący i sekretarz generalny, ma prawo podejmować decyzję w pilnych sprawach,
    • Przewodniczący Konferencji Episkopatu Skandynawii - bp Czesław Kozon (od IX 2015)
    • Wicerzewodniczący Konferencji Episkopatu Skandynawii - bp Anders Arborelius (od IX 2015)
    • Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Skandynawii - bp Bernt Ivar Eidsvig
  • Sekretariat
  • Ekonom
  • Komisje, Zespoły, Rady powoływane do spraw bieżących (w skład tych ostatnich mogą wchodzić niżsi duchowni oraz świeccy)

Przewodniczący KES[edytuj | edytuj kod]

L.p. Imię i nazwisko Lata Informacje dodatkowe
1 bp John Edward Taylor, O.M.I. 1970-1973 biskup ordynariusz sztokholmski
2 bp Paul Verschuren, S.C.I 1973-1978 biskup ordynariusz helsiński
3 bp John Willem Nicolaysen Gran, O.C.S.O. 1978-1986 biskup ordynariusz Oslo
4 bp Paul Verschuren, S.C.I. 1986-1998 biskup ordynariusz helsiński
5 bp Gerhard Schwenzer, SS.CC. 1999-2005 biskup ordynariusz Oslo
6 bp Anders Arborelius, O.C.D. 2005-2015 biskup ordynariusz sztokholmski
7 bp Czesław Kozon od 2015 biskup ordynariusz kopenhaski

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]