Kongregacja ds. Obrzędów
Święta Kongregacja do spraw Świętych Obrzędów, łac. Congregatio pro Sacri Ritibus, została powołana 22 stycznia 1588 przez papieża Sykstusa V, początkowo pod nazwą Kongregacji ds. Świętych Obrzędów i Ceremonii.
Kongregacja ta stała na straży porządku w liturgii i sakramentach. Do jej obowiązków należały też sprawy beatyfikacyjne i kanonizacyjne. W początkowym okresie do jej zadań należało też pilnowanie przestrzegania zasad ceremoniału na dworze papieskim, jednak w 1627 papież Urban VIII utworzył w tym celu odrębną Kongregację ds. Ceremoniału. Z kolei po roku 1904 Kongregacja ds. Obrzędów przejęła kompetencje dotychczasowej Kongregacji ds. Odpustów i Świętych Relikwii.
W skład Kongregacji ds. Obrzędów wchodziło zazwyczaj po ok. 20–30 kardynałów, kilku prałatów niższych rangą, sekretarz, mistrzowie papieskich ceremonii oraz konsultorzy w sprawach beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych.
8 maja 1969 została zlikwidowana przez papieża Pawła VI, który podzielił ją na Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów i Kongregację Spraw Kanonizacyjnych.
Lista prefektów Kongregacji
[edytuj | edytuj kod]W ciągu pierwszego stulecia działalności prefektem tej Kongregacji był prawie zawsze jej kardynał dziekan, tj. najwyższy rangą kardynał będący jej członkiem, a w przypadku jego absencji, jego obowiązki przejmował automatycznie kardynał najwyższy rangą spośród obecnych, chyba że papież wyraźnie wyznaczył na prefekta kogoś innego[1][2]. Dopiero w 1675 ówczesny papież Klemens X zadecydował, że objęcie funkcji prefekta nie następuje automatycznie, lecz konieczna jest formalna nominacja ze strony papieża[1]. Jednakże aż do pierwszej połowy XVIII wieku nominacje te otrzymywali najczęściej dziekani lub wicedziekani Kongregacji.
- Alfonso Gesualdo (1588–1603)[1][3]
- Tolomeo Gallio (1603–1607)[1][3]
- Domenico Pinelli (1607–1611)[1][3]
- François de Joyeuse (1611–1615)[1][3]
- Antonio Maria Galli (1615–1620)[1][3]
- Francesco Maria Bourbon del Monte (1620–1626)[1][3]
- Giovanni Battista Deti (1626–1630)[1][3]
- Carlo Emmanuele Pio (1630–1641)[1][3]
- Pier Paolo Crescenzi (1641–1645)[1][3]
- Luigi Capponi (1645–1652)[3]
- Federico Cornaro (1652–1653)[3]
- Carlo de’ Medici (1653–1655)[3][4]
- Giulio Cesare Sacchetti (1655–1663)[3]
- Marzio Ginetti (1663–1671)[3][5]
- Antonio Barberini (1671)[3]
- Francesco Maria Brancaccio (1671–1675)[3]
- Ulderico Carpegna (1675–1679)[3]
- Cesare Facchinetti (1679–1683)[3]
- Niccolò Albergati-Ludovisi (1683–1687)[3][6]
- Alderano Cibo (1687–1700)[3][7]
- Gasparo Carpegna (1700–1714)[3][8]
- Ferdinando d’Adda (1714–1719)[3]
- Fabrizio Paolucci (1719–1726)[3]
- Carlo Maria Marini (1726–1747)[3]
- Fortunato Tamburini (1747–1761)[3]
- Giuseppe Maria Feroni (1761–1767)[3]
- Flavio Chigi (1768–1771)[3]
- Mario Marefoschi Compagnoni (1771–1780)[3]
- Giovanni Archinto (1781–1799)[3]
- Giulio Maria della Somaglia (1800-1830)[3]
- Carlo Maria Pedicini (1830–1843)[3]
- Lodovico Micara OFMCap (1843–1847)[3]
- Luigi Lambruschini CSSP (1847–1854)[3]
- Costantino Patrizi Naro (1854–1876)[3]
- Luigi Maria Bilio CRSP (1876–1877)[3]
- Tommaso Maria Martinelli OESA (1877–1878)[3]
- Domenico Bartolini (1878–1887)[3]
- Angelo Bianchi (1887–1889)[3]
- Carlo Laurenzi (1889)[3]
- Gaetano Aloisi Masella (1889–1897)[3]
- Camillo Mazzella (1897–1900)[3]
- Domenico Ferrata (1900–1903)[3]
- Serafino Cretoni (1903–1909)[3]
- Sebastiano Martinelli OSA (1909-1918)[3]
- Scipione Tecchi, proprefekt (1914-1915)[3]
- Antonio Vico, proprefekt (1915-1918); prefekt (1918-1929)[3]
- Camillo Laurenti (1929-1938)[3]
- Carlo Salotti (1938-1947)[3]
- Clemente Micara, prefekt (1947-1950); proprefekt (1950-1953)[3]
- Gaetano Cicognani (1953-1962)[3]
- Arcadio María Larraona CMF (1962-1968)[3]
- Benno Gut OSB (1968-1969)[3]
Sekretarze Kongregacji
[edytuj | edytuj kod]- Giovanni Battista Stella (1588–1602)
- Giovanni Paolo Mucanzio (1602–1617)
- Pietro Giamaricono (1617–1622)
- Giovanni Battista Rinuccini (1622–1625)
- Giulio Benigni (1625–1627)
- Fulvio Benigni (1627–1629)
- Tegrino Tegrini (1629–1632)
- Giulio Rospigliosi (1632–1635)
- Cesare Facchinetti (1635–1638)
- Giulio Cenci (1638–1642)
- Carlo Paolucci (1642–1644)
- Marco Galli (1644–1648)
- Girolamo Boncompagni (1648–1652)
- Bernardino Rocci (1652–1654)
- Francesco Maria Febei (1654–1662)
- Bernardino Casali (1662–1689)
- Lorenzo Fieschi (1689–1690)
- Giuseppe Vallemani (1690–1692)
- Bernardino Ingherami (1692–1713)
- Nicolò Maria Tedeschi (1713-1735)
- Tommaso Cervini (1736-1751)
- Mario Marefoschi (1752-1759)
- Giovanni Michele de Lerma (1760-1762)
- Scipione Borghese (1763-1766)
- Vincenzo Macedonio (1767-1770)
- Muzio Gallo (1771-1778)
- Carlo Airoldi (1779-1784)
- Giulio Maria della Somaglia (1785-1787)
- Domenico Coppola (1788-1801)
- Giulio Carpegna (1801-1826)
- Giuseppe Antonio Sala, koadiutor (1815-1825)
- Giuseppe Gaspare Fatati, koadiutor (1825-1826), sekretarz (1826-1851)
- Domenico Gigli, prosekretarz (1852-1853), sekretarz (1853-1854)
- Annibale Capalti (1854-1861)
- Domenico Bartolini (1861-1875)
- Placido Ralli (1875-1884)
- Lorenzo Salvati (1884-1889)
- Vincenzo Nussi (1889-1894)
- Luigi Tripepi (1894-1896)
- Diomede Panici (1896-1909)
- Pietro La Fontaine (1910-1915)
- Alessandro Verde (1915-1925)
- Angelo Mariani (1926-1929)
- Alfonso Carinci (1930-1960)
- Enrico Dante, prosekretarz (1959-1960), sekretarz (1960-1965)
- Ferdinando Giuseppe Antonelli (1965-1969)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Miguel Gotor: Chiesa e santità nell'Italia moderna. Gius.Laterza & Figli Spa, 2004. ISBN 978-88-581-0050-9.
- ↑ Weber, s. 198-199, 241; por. Moroni, vol. XVI, s. 138.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 Giovanni Sicaro, Enzo Parrino: I Cardinali della Sacra Congregazione dei Riti (1588-1969). 2012, seria: Quaderno di Araldica Ecclesiastica.
- ↑ cf. Weber, s. 275, 295.
- ↑ Weber, s. 317, 346, 369.
- ↑ Weber, s. 514.
- ↑ Weber, s. 538, 561, 586, 610, 636, 671.
- ↑ Weber, s. 700, 736, 775.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Christoph Weber: Die ältesten päpstlichen Staatshandbücher: Elenchus congregationum, tribunalium et Collegiorum urbis 1629-1714. Rzym – Fryburg Bryzgowijski – Wiedeń: Herder, 1991. ISBN 978-3451216534.
- Gaetano Moroni, Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica. Vol. XVI, Wenecja 1842, s. 264 i nast.
- Andreas Kraus, Die päpstliche Staatssekretariat unter Urban VIII. (1623-1644), Forschungen zur Geschichte des päpstlichen Staatssekretariats, Tom 1, Rzym 1964