Koniaków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w Polsce. Zobacz też: Koniaków – dzielnica Czeskiego Cieszyna w Czechach.
Koniaków
Herb
Herb Koniakowa
Widok z Ochodzitej na wschód
Widok z Ochodzitej na wschód
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat cieszyński
Gmina Istebna
Wysokość 760 m n.p.m.
Liczba ludności (2012-12-31) 3643
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 43-474
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0054007
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Koniaków
Koniaków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Koniaków
Koniaków
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Koniaków
Koniaków
Ziemia 49°33′01,79″N 18°56′57,01″E/49,550497 18,949169
Strona internetowa miejscowości

Koniakówwieś sołecka w powiecie cieszyńskim w województwie śląskim, w gminie Istebna. Powierzchnia sołectwa wynosi 1469 ha[1], a liczba ludności 3643[2], co daje gęstość zaludnienia równą 248,0 os./km².

Tworzy wraz z Jaworzynką i Istebną tzw. Beskidzką Trójwieś. Jest najwyżej położoną wsią w Beskidzie Śląskim, leży na południowy zachód od Żywca i na południe od Wisły w historycznych granicach Śląska Cieszyńskiego. Koniaków jest znany przede wszystkim ze względu na produkcję koronkowych ozdób i części garderoby (ostatnio także bielizny).

Historia[edytuj]

Osadnictwo na obszarze Koniakowa rozpoczęło się w pierwszej połowie XVII wieku. Prowadzone było ono przez mieszkańców Istebnej szukających nowych terenów pod łąki i pastwiska. Jako że były one dotąd porośnięte lasami, które tworzyły naturalną ochronę przed niepożądanym wtargnięciem obcych wojsk na teren Księstwa Cieszyńskiego (był to okres wojny trzydziestoletniej) osadnictwo to i związane z tym karczownictwo nie było mile widziane przez cieszyńskich Piastów, a księżna Elżbieta Lukrecja rozkazała swym leśnikom pierwsze tutejsze chałupy zburzyć. Za początek miejscowości uznaje się dziś rok 1712. Wtedy to na obszarze dzisiejszego Koniakowa wzniesiono pierwszych sześć stałych chałup. W następnych sześciu latach dołączyło do nich kolejnych dziewięć. Pierwsi osadnicy zajmowali się wyłącznie wypasaniem bydła i nierzadko popadali w konflikty z nadzorcami leśnymi. Gdy miejscowy system obronny stracił na znaczeniu, konflikty ustały. Samodzielna gmina powstała w 1816 roku, a za jej nazwę obrano Koniaków, nadać ją mieli osadnicy pochodzący z Koniakowa pod Cieszynem. W herbie umieszczono konia.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 185 budynkach w Koniakowie na obszarze 1088 hektarów mieszkało 1069 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 98,3 os./km², z czego wszyscy byli polskojęzyczni, 939 (87,8%) mieszkańców było katolikami, a 130 (12,2%) ewangelikami, 2200 (99,5%) było polsko- a 11 (0,5%) niemieckojęzycznymi[3]. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 196 a mieszkańców do 1120[4].

W wyborach do austriackiej Rady Państwa w 1911 roku wygrali tutaj polscy kandydaci narodowi, zdobywając 159 głosów (99,4%); na socjalistów został oddany 1 głos; nikt nie głosował na kandydata „ślązakowców”[5].

W lipcu 1920 roku miejscowość decyzją Rady Ambasadorów znalazła się w granicach Polski.

W okresie międzywojennym rozwinęło się tu narciarstwo. W 1923 odbyły się pierwsze zawody, w których uczestniczyło 46 dziewcząt i chłopców.

W latach 1945-1954 stacjonowała tu strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza, kiedy to została rozformowania.

W latach 1945-1954 miejscowość była siedzibą gminy Koniaków, a w latach 1975-1998 położona była w województwie bielskim.

Religia[edytuj]

We wsi działa rzymskokatolicka parafia św. Bartłomieja.

Turystyka[edytuj]

Przez miejscowość przechodzą następujące trasy rowerowe:

  • szlak rowerowy czerwony Główny Karpacki Szlak Rowerowy (621 km)
  • szlak rowerowy zielony zielona trasa rowerowa nr 253 – IstebnaJaworzynka – Koniaków (28 km)

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Gmina Istebna: Gmina Istebna: Powierzchnia. W: www.ug.istebna.pl [on-line]. [dostęp 2010-12-07].
  2. Gmina Istebna: Gmina Istebna: Ludność. W: www.ug.istebna.pl [on-line]. 2013. [dostęp 2013-02-04].
  3. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  4. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  5. G. Wnętrzak, Znaczenie ruchu kożdoniowskiego na Śląsku Cieszyńskim w świetle wyborów z 1909 i 1911 roku, „Pamiętnik Cieszyński”, t. 18, 2003, s. 61.

Bibliografia[edytuj]