Koniczyna pogięta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Koniczyna pogięta
Trifolium medium P32.3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj koniczyna
Gatunek koniczyna pogięta
Nazwa systematyczna
Trifolium medium L.
Amoen. acad. 4:105. 1759
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Koniczyna pogięta (Trifolium medium L.) – gatunek rośliny wieloletniej należącej do rodziny bobowatych. Występuje w prawie całej Europie, a także w Azji Zachodniej, na Kaukazie i w Syberii[2]. W Polsce jest dość pospolity[3] .

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Podnosząca się lub rozesłana i zygzakowato pogięta (stąd nazwa), o wysokości 15–50 cm. Jest przylegająco owłosiona, ale rzadko[4].
Liście
3-listkowe, na górnej stronie zazwyczaj z jasnymi wybarwieniami[4]. Listki eliptyczne lub szeroko odwrotnie jajowate, delikatnie ząbkowane. Przylistki orzęsione, trójkątnie jajowate, o końcach ostro przechodzących w szydłowaty koniec[5].
Kwiaty
Kwiaty motylkowe, zebrane w jajowatą lub kulistą główkę. Zazwyczaj wyrastają po 2 główki razem i otulone są wspierającymi je liśćmi. Kwiaty karminowoczerwone z 10-nerwowym kielichem. Rurka kielicha jest z zewnątrz przylegająco owłosiona, a w gardzieli posiada pierścień włosków. Kielich jest 1,5 - 3 razy krótszy od korony[5].
Morfologia

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Porasta suche łąki i jasne lasy. Rośnie głównie na glebach piaszczystych i bezwapiennych[6]. W górach występuje po regiel dolny[4]. Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Trifolion medii[7].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
  3. 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. 4,0 4,1 4,2 Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Warszawa: Oficyna Wyd. MULTICO, 2006. ISBN 978-83-7073-397-1.
  5. 5,0 5,1 Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  6. Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998. ISBN 83-7129-756-4.
  7. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.