Koniec historii i ostatni człowiek
 | |
| Autor | |
|---|---|
| Tematyka | |
| Wydanie oryginalne | |
| Język | |
| Data wydania |
1992 |
Koniec historii i ostatni człowiek (ang. The End of History and The Last Man) – utwór autorstwa Francisa Fukuyamy, wydany w roku 1992, argumentujący za wyższością demokracji nad innymi ustrojami społecznymi.
Demokracja liberalna i związany z nią wolny rynek są zdaniem Fukuyamy ostateczną, lepszą formą ustrojową, lepszą niż monarchia, faszyzm czy komunizm. Miałaby ona być jednocześnie końcem historii, przez wyczerpanie się nowych projektów ustrojowych[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ The End of History and the Last Man, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2026-04-22] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Francis Fukuyama: Koniec historii. Poznań: Z-sk i Spółka, 2000. ISBN 83-7150-149-8.
- Francis Fukuyama: Ostatni człowiek. Poznań: Z-sk i Spółka, 1997. ISBN 83-7150-235-4.