Koniecmosty
50°20′22″N 20°39′36″E/50,339444 20,660000| wieś | |
 Kaplica z figurą św. Jana Nepomucena w centrum wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
41 |
| Kod pocztowy |
28-160[4] |
| Tablice rejestracyjne |
TBU |
| SIMC |
0277210[5] |
Położenie na mapie gminy Wiślica  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego  | |
Położenie na mapie powiatu buskiego  | |
| 50°20′22″N 20°39′36″E/50,339444 20,660000[1]
| |
Koniecmosty – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Wiślica[5][6]. Ma status sołectwa[7].
Przez wieś przechodzi 
zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk. Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W XIX w. wieś i folwark w gminie Winiary Wiślickie i parafii Stary Korczyn. Była połączona z Wiślicą groblą o długości pół wiorsty. Groblę tę według podania miał zbudować Twardowski. W 1827 było tutaj 27 domów i 155 mieszkańców[8].
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Koniecmosty. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- Budynek stacyjny, drewniany (po 1918), wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.83 z 20.02.1995) jako część Jędrzejowskiej Kolei Dojazdowej[9].
- Kapliczka św. Jana Nepumucena z XVIII w.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 57057.
- ↑ Wieś Koniecmosty w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-02-02], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-02-02].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 495 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ BIP gminy, sołectwa
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom IV, str 330.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 grudnia 2025, s. 5 [dostęp 2015-10-12].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Koniecmosty, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 330.
| Miasto | |
|---|---|
| Wsie | |
| Części miasta | |
| Części wsi |
|
| Przysiółki wsi |
|
