Konklawe 1572

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konklawe 1572
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
12 – 13 maja 1572
Pałac Apostolski, Rzym
Główne postacie
Dziekan Giovanni Girolamo Morone
Kamerling Luigi Cornaro OSIoHieros
Protoprezbiter Georges d'Armagnac (nieobecny)
Protoprezbiter elektorów Fulvio della Corgna
Protodiakon Innocenzo Ciocchi del Monte (nieobecny)
Protodiakon elektorów Girolamo Simoncelli
Wybory
Liczba głosowań 1
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

53
13
Wybrany papież
GregorXIII.jpg
Ugo Boncompagni
Przybrane imię: Grzegorz XIII

Konklawe 12-13 maja 1572konklawe, jakie odbyło się po śmierci Piusa V i wybrało na jego następcę Grzegorza XIII. Był to pierwsze konklawe, w którym wziął udział kardynał z Polski Stanisław Hozjusz.

Śmierć Piusa V[edytuj | edytuj kod]

Pius V zmarł 1 maja 1572 roku w wieku 68 lat. Jak dotychczas jest on jedynym kanonizowanym papieżem pomiędzy Celestynem V (pontyfikat 1294, zm. 1296) a Piusem X (pontyfikat 1903-14).

Lista uczestników[edytuj | edytuj kod]

W konklawe wzięło udział 53 z 66 żyjących kardynałów[1]:

Czternastu elektorów mianował Pius V, dwudziestu sześciu Pius IV, jednego papież Paweł IV, czterech Juliusz III, a ośmiu papież Paweł III.

Nieobecni[edytuj | edytuj kod]

Trzynastu kardynałów nie brało udziału w elekcji:

Czterech mianował Paweł III, dwóch Juliusz III, trzech Pius IV i czterech Pius V.

Frakcje i kandydaci[edytuj | edytuj kod]

Święte Kolegium było podzielone na kilka frakcji[3]:

  • Farnesianie – czyli nominaci Pawła III, kierowani przez wnuka tego papieża Alessandro Farnese: Savelli, Paleotti, Orsini, Corregio, Gambara, Caetani i della Rovere
  • Julianie – czyli nominaci Juliusza III: della Corgna, Ricci, Cornaro, Simoncelli
  • Partia siostrzeńców Piusa IV, Borromeo i Hohenemsa, grupująca nominatów tego papieża: Serbelloni, Gallio, Alciati, Sirleto, Gesualdo, Lomellini, Ferrero, Bobba, Boncompagni, Crivelli, Santacroce, Hozjusz i Morone
  • Partia kardynała Bonelli, prasiostrzeńca Piusa V, grupująca jego nominatów: della Chiesa, Maffei, Cesi, Montalto, Aldobrandini, Rusticucci, Giustiniani, Burali, Bianchi, Albani, Carafa i Rebiba
  • Stronnictwo hiszpańskie – Granvelle, Pacheco, Truchsess, Cristoforo i Ludovico Madruzzo, Medici, Sforza, Colonna, Avalos, Acquaviva
  • Stronnictwo francuskie – Ippolito i Luigi d’Este, Rambouillet

Za głównego faworyta uważano początkowo Alessandro Farnese, któremu jednak sprzeciwiały się Hiszpania i Toskania. Wśród potencjalnych następców Piusa V wymieniano także m.in. kardynałów Ricci, Savelli, Correggio, Boncompagni, Rebiba, Sirleto, Albani i Burali[4].

Przebieg konklawe[edytuj | edytuj kod]

Konklawe rozpoczęło się 12 maja mszą do Ducha Świętego z udziałem 51 kardynałów. Jeszcze tego samego dotarł kardynał Granvelle[5]. Pomimo podziałów istniejących w Kolegium Kardynalskim było jednym z najkrótszych w historii. Ponieważ kardynał Granvelle niemal od razu po wejściu na konklawe poinformował Alessandro Farnese, że król Hiszpanii nie akceptuje jego kandydatury, ten zrezygnował z kandydowania. Następnie doszło do konsultacji liderów głównych frakcji tj. Farnese, Granvelle, Bonellego i Boromeusza, w wyniku których uzgodniono kandydaturę 70-letniego kardynała Ugo Boncompagni. W pierwszym głosowaniu 13 maja 1572 uzyskał on wszystkie głosy oprócz własnego, który oddał na kardynała Granvelle. Boncompagni zaakceptował wybór, przyjmując imię Grzegorza XIII[6].

Przypisy

  1. The Cardinals of the Holy Roman Church – Conclaves by century
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad Od XIV do XVI wieku (a sporadycznie nawet i jeszcze później) rozpowszechniony był zwyczaj nazywania kardynałów (nawet w oficjalnych dokumentach) nie według ich imion i nazwisk, lecz według pseudonimów nawiązujących najczęściej do miejsca pochodzenia, diecezji lub kościoła tytularnego danego kardynała.
  3. por. [1]; [2]
  4. Pastor, s. 12-14.
  5. Pastor, s. 11-12.
  6. Pastor, s. 13-15.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Uzupełniające źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]