Konkurs Piosenki Eurowizji 1957

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1957
ESC 1957 logo.jpg
Informacje ogólne
Finał 3 marca 1957
Miejsce Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks,
Frankfurt (Niemcy Zachodnie)
Nadawca Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland (ARD)
Prowadzący Anaid Iplicjian
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Willy Berking
Uczestnicy
Debiut  Austria
 Dania
 Wielka Brytania
Łącznie 10 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Holandia
Reprezentant Corry Brokken
Piosenka Net als toen
Muzyka Guus Jansen
Tekst Willy van Hemert
Konkurs Piosenki Eurowizji

2. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 3 marca 1957 roku we Frankfurcie nad Menem przez niemieckiego nadawcę ARD.

Koncert finałowy, który prowadził Anaid Iplicjian, wygrała Corry Brokken, reprezentantka Holandii z utworem „Net als toen” autorstwa Willy'ego van Hemerta i Guusa Jansena, za który zdobyła łącznie 31 punktów[1].

Lokalizacja[edytuj]

 Osobny artykuł: Frankfurt nad Menem.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Frankfurtu w Niemczech.
Studio Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks

Frankfurt nad Menem, znane także jako Frankfurt, znajduje się w kraju związkowym Hesja, który leży po obu stronach rzeki Men u stóp gór Taunus[2].

Halą, którą wybrano do zorganizowania 2. Konkursu Piosenki Eurowizji, została hala telewizji Hessischer Rundfunk we Frankfurcie. Kiedyś było to centrala nadawania telewizji Hessischer Rundfunk, dzisiaj hala muzyczna[3].

Przebieg konkursu[edytuj]

Finał emitowany był głównie przez radio, kilku nadawców pokazało go także w telewizji[1].

Zmiany w regulaminie[edytuj]

Liczba i długość utworów[edytuj]

W przeciwieństwie do konkursu w 1956 roku, każdy kraj mógł wysłać tylko jednego reprezentanta. Zasady dotyczące długości piosenek nie były sprecyzowane, dlatego podczas finału konkursu zaprezentowano najkrótszą („AllPatricii Bredin z Wielkiej Brytanii – 1 min. 52 sek[1]) oraz najdłuższą („Corde della mia chitarraNunzio Gallo z Włoch – 5 min. 9 sek.[1]) propozycję w historii[1]. Po finale konkursu dodano zapis o poprawnej długości utworu, który zaznaczył, że każdy zgłoszony utwór musi trwać maksymalnie 3 minuty[4].

Udział duetów[edytuj]

Regulamin konkursu w 1957 roku zezwolił na udział w stawce konkursowej duetów, dzięki temu Danię reprezentowali Birthe Wilke i Gustav Winckler z utworem „Skibet skal sejle i nat[1]. Po występie para pocałowała się, a członek ekipy realizacyjnej zapomniał dać uczestnikom znać o zakończeniu występu. Tym samym para odbyła najdłuższy w historii konkursu pocałunek[1][5].

Głosowanie[edytuj]

Pierwszy raz w historii konkursu komisje jurorskie z poszczególnych krajów miały możliwość oddawania swoich głosów telefonicznie. Każdy panel sędziowski składał się z dziesięciu osób, a każdy z członków oddawał głos na swój ulubiony utwór. Wprowadzono także zasadę, że żaden z jurorów nie może oddać głosu na utwór reprezentujący jego kraj[1].

Kraje uczestniczące[edytuj]

W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Wielka Brytania, Austria i Dania. W finale wystąpili także reprezentacji krajów-założycieli: Belgia, Luksemburg, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia i Szwajcaria[1].

Powracający artyści[edytuj]

W konkursie wzięło udział dwóch uczestników, którzy zadebiutowali podczas inauguracyjnego konkursu w 1956 roku: Corry Brokken z Holandii oraz ówczesna zwyciężczyni – Lys Assia ze Szwajcarii[1][6].

Wyniki[edytuj]

L.p. Kraj Język[7] Artysta Piosenka Miejsce[1] Punkty[1]
1  Belgia niderlandzki Bobbejaan Schoepen Straatdeuntje 8 5
2  Luksemburg francuski Danièle Dupré Amours mortes 4 8
3  Wielka Brytania angielski Patricia Bredin All 7 6
4  Włochy włoski Nunzio Gallo Corde della mia chitarra 6 7
5  Austria niemiecki Bob Martin Wohin, kleines Pony? 10 3
6  Holandia niderlandzki Corry Brokken Net als toen 1 31
7  Niemcy niemiecki Margot Hielscher Telefon, Telefon 4 8
8  Francja francuski Paule Desjardins La belle amour 2 17
9  Dania duński Birthe Wilke i Gustav Winckler Skibet skal sejle i nat 3 10
10  Szwajcaria francuski Lys Assia L’enfant que j’étais 8 5

Legenda:

     1. miejsce

Tablica punktacyjna finału[edytuj]

Nadawca publiczny z każdego kraju uczestniczącego wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, której każdy z członków przyznawał po jednym punkcie swojej ulubionej piosence.

Wyniki
Suma punktów Belgia Luksemburg Wielka Brytania Włochy Austria Holandia Niemcy Francja Dania Szwajcaria
Uczestnicy konkursu Belgia 5 2 2 1
Luksemburg 8 1 4 3
Wielka Brytania 6 1 1 1 1 2
Włochy 7 1 1 2 2 1
Austria 3 2 1
Holandia 31 5 3 1 1 6 1 4 3 7
Niemcy 8 1 1 6
Francja 17 2 4 2 1 6 2
Dania 10 2 3 5
Szwajcaria 5 1 1 1 2

Legenda:

     1. miejsce

Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanie[edytuj]

Reprezentanci Danii – Birthe Wilke i Gustav Winckler

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1957 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego wydarzenia, relacjonującego w ojczystym języku przebieg konkursu[8]:

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj]

  1.  Szwajcaria – Mäni Weber
  2.  Dania – nieznany
  3.  Francja – Claude Darget
  4.  Niemcy – Joachim Fuchsberger
  5.  Holandia – Willem Duys
  6.  Austria – Karl Bruck
  7.  Włochy – Nunzio Filogamo
  8.  Wielka BrytaniaDavid Jacobs
  9.  Luksemburg – nieznany
  10.  Belgia – Bob Van Bael

Komentatorzy[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l Eurovision Song Contest 1957 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  2. History of Frankfurt City History (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  3. Große Sendesaal im Hessischen Rundfunk (Frankfurt am Main) (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  4. 2013 EUROVISION SONG CONTEST RULES (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  5. Eurovision 1957: UK says hello and the Danes seal it with a kiss (ang.). www.boombangablog.merseyblog.co.uk. [dostęp 2013-04-29].
  6. Eurovision Song Contest 1956 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  7. Eurovision Song Contest 1957 (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  8. Eurovision 1957 Cast and Crew (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  9. Concours Eurovision de la Chanson 1957 (fr.). 2006-09-18. [dostęp 2013-04-30].
  10. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line]. www.eurovisionartists.nl.
  11. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str.10. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2

Linki zewnętrzne[edytuj]