Konkurs Piosenki Eurowizji 1957

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1957
ESC 1957 logo.jpg
Informacje ogólne
Finał 3 marca 1957
Miejsce Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks,
Frankfurt (Niemcy)
Nadawca Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland (ARD)
Prowadzący Anaid Iplicjian
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Willy Berking
Uczestnicy
Debiut  Austria
 Dania
 Wielka Brytania
Łącznie 10 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie.
Zwycięzca  Holandia
Reprezentant Corry Brokken
Piosenka Net als toen
Muzyka Guus Jansen
Tekst Willy van Hemert
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1956         1958 ►

2. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 3 marca 1957 roku we Frankfurcie nad Menem przez niemieckiego nadawcę ARD.

Koncert finałowy, który prowadził Anaid Iplicjian, wygrała Corry Brokken, reprezentantka Holandii z utworem „Net als toen” autorstwa Willy'ego van Hemerta i Guusa Jansena, za który zdobyła łącznie 31 punktów[1].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Frankfurt nad Menem.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Frankfurtu w Niemczech.
Studio Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks

Frankfurt nad Menem, znane także jako Frankfurt, znajduje się w kraju związkowym Hesja, który leży po obu stronach rzeki Men u stóp gór Taunus[2].

Halą, którą wybrano do zorganizowania 2. Konkursu Piosenki Eurowizji, została hala telewizji Hessischer Rundfunk we Frankfurcie. Kiedyś było to centrala nadawania telewizji Hessischer Rundfunk, dzisiaj hala muzyczna[3].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Finał emitowany był głównie przez radio, kilku nadawców pokazało go także w telewizji[1].

Zmiany w regulaminie[edytuj | edytuj kod]

Liczba i długość utworów[edytuj | edytuj kod]

W przeciwieństwie do konkursu w 1956 roku, każdy kraj mógł wysłać tylko jednego reprezentanta. Zasady dotyczące długości piosenek nie były sprecyzowane, dlatego podczas finału konkursu zaprezentowano najkrótszą („AllPatricii Bredin z Wielkiej Brytani – 1 min. 52 sek[1]) oraz najdłuższą („Corde della mia chitarraNunzio Gallo z Włoch – 5 min. 9 sek.[1]) propozycję w historii[1]. Po finale konkursu dodano zapis o poprawnej długości utworu, który zaznaczył, że każdy zgłoszony utwór musi trwać maksymalnie 3 minuty[4].

Udział duetów[edytuj | edytuj kod]

Regulamin konkursu w 1957 roku zezwolił na udział w stawce konkursowej duetów, dzięki temu Danię reprezentowali Birthe Wilke i Gustav Winckler z utworem „Skibet skal sejle i nat[1]. Po występie para pocałowała się, a członek ekipy realizacyjnej zapomniał dać uczestnikom znać o zakończeniu występu. Tym samym para odbyła najdłuższy w historii konkursu pocałunek[1][5].

Głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz w historii konkursu komisje jurorskie z poszczególnych krajów miały możliwość oddawania swoich głosów telefonicznie. Każdy panel sędziowski składał się z dziesięciu osób, a każdy z członków oddawał głos na swój ulubiony utwór. Wprowadzono także zasadę, że żaden z jurorów nie może oddać głosu na utwór reprezentujący jego kraj[1].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Wielka Brytania, Austria i Dania. W finale wystąpili także reprezentacji krajów-założycieli: Belgia, Luksemburg, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia i Szwajcaria[1].

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział dwóch uczestników, którzy zadebiutowali podczas inauguracyjnego konkursu w 1956 roku: Corry Brokken z Holandii oraz ówczesna zwyciężczyni – Lys Assia ze Szwajcarii[1][6].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Kraj Język[7] Artysta Piosenka Miejsce[1] Punkty[1]
1  Belgia niderlandzki Bobbejaan Schoepen Straatdeuntje 8 5
2  Luksemburg francuski Danièle Dupré Amours mortes 4 8
3  Wielka Brytania angielski Patricia Bredin All 7 6
4  Włochy włoski Nunzio Gallo Corde della mia chitarra 6 7
5  Austria niemiecki Bob Martin Wohin, kleines Pony? 10 3
6  Holandia niderlandzki Corry Brokken Net als toen 1 31
7  Niemcy niemiecki Margot Hielscher Telefon, Telefon 4 8
8  Francja francuski Paule Desjardins La belle amour 2 17
9  Dania duński Birthe Wilke i Gustav Winckler Skibet skal sejle i nat 3 10
10  Szwajcaria francuski Lys Assia L'enfant que j'étais 8 5

Legenda:

     1. miejsce

Tablica punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Nadawca publiczny z każdego kraju uczestniczącego wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, której każdy z członków przyznawał po jednym punkcie swojej ulubionej piosence.

Wyniki
Suma punktów Belgia Luksemburg Wielka Brytania Włochy Austria Holandia Niemcy Francja Dania Szwajcaria
Uczestnicy konkursu Belgia 5 2 2 1
Luksemburg 8 1 4 3
Wielka Brytania 6 1 1 1 1 2
Włochy 7 1 1 2 2 1
Austria 3 2 1
Holandia 31 5 3 1 1 6 1 4 3 7
Niemcy 8 1 1 6
Francja 17 2 4 2 1 6 2
Dania 10 2 3 5
Szwajcaria 5 1 1 1 2

Legenda:

     1. miejsce

Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanie[edytuj | edytuj kod]

Reprezentanci Danii – Birthe Wilke i Gustav Winckler

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1957 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego wydarzenia, relacjonującego w ojczystym języku przebieg konkursu[8]:

Kolejność głosowania i krajowi sekretarze[edytuj | edytuj kod]

  1.  Szwajcaria – Mäni Weber
  2.  Dania – nieznany
  3.  Francja – Claude Darget
  4.  Niemcy – Joachim Fuchsberger
  5.  Holandia – Willem Duys
  6.  Austria – Karl Bruck
  7.  Włochy – Nunzio Filogamo
  8.  Wielka BrytaniaDavid Jacobs
  9.  Luksemburg – nieznany
  10.  Belgia – Bob Van Bael

Komentatorzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Eurovision Song Contest 1957 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  2. History of Frankfurt City History (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  3. Große Sendesaal im Hessischen Rundfunk (Frankfurt am Main) (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  4. 2013 EUROVISION SONG CONTEST RULES (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  5. Eurovision 1957: UK says hello and the Danes seal it with a kiss (ang.). www.boombangablog.merseyblog.co.uk. [dostęp 2013-04-29].
  6. Eurovision Song Contest 1956 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29].
  7. Eurovision Song Contest 1957 (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  8. Eurovision 1957 Cast and Crew (ang.). [dostęp 2013-04-30].
  9. Concours Eurovision de la Chanson 1957 (fr.). 2006-09-18. [dostęp 2013-04-30].
  10. Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival (niderl.). W: Eurovision Artists [on-line]. www.eurovisionartists.nl.
  11. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str.10. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]