Konkurs Piosenki Eurowizji 1990

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 1990
Informacje ogólne
Finał 5 maja 1990
Miejsce Hala Koncertowa im. Vatroslava Lisinskiego,
Zagrzeb (Jugosławia)
Nadawca Jugoslovenska Radiotelevizija (JRT)
Radiotelevizija Zagreb (RTZg)
Prowadzący Helga Vlahović
Oliver Mlakar
Informacje dodatkowe
Główny dyrygent Igor Kuljerić
Występ otwarcia Film „Zagrzeb: miasto muzyki”
Występ interwałowy Film „Zmiany Jugosławii”
Uczestnicy
Łącznie 22 reprezentacji
Głosowanie
Komisja jurorska z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zwycięzca  Włochy
Reprezentant Toto Cutugno
Piosenka Insieme: 1992
Tekst i muzyka Salvatore Cutugno
Konkurs Piosenki Eurowizji

35. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 5 maja 1990 roku w Hali Koncertowej im. Vatroslava Lisinskiego w Zagrzebiu przez jugosłowiańskiego nadawcę JRT, oraz chorwackiego nadawcę RTZg. Konkurs odbył się na terenie kraju dzięki zwycięstwu reprezentanta Jugosławii – zespołu Riva podczas konkursu w 1989 roku.

Koncert finałowy prowadzili Helga Vlahović Brnobić i Oliver Mlakar, a zwycięzcą został reprezentant WłochToto Cutugno, który za utwór “Insieme: 1992” otrzymał 149 punktów[1].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Zmiany w regulaminie[edytuj | edytuj kod]

Konkurs Piosenki Eurowizji w 1990 roku był pierwszym, w którym urzeczywistniono dolną granicę wiekową reprezentantów. Europejska Unia Nadawców (EBU) wprowadziła tę zasadę po falach krytyki dotyczącej udziału jedenasto- i dwunastolatek w konkursie w 1989 roku. Od tamtej pory regulamin imprezy zabrania udziału w konkursie artystom, którzy najpóźniej w dniu finału nie skończyli 16 roku życia. Tym samym, najmłodszym zwycięzcą konkursu w historii pozostanie Sandra Kim, która zdobyła pierwsze miejsce w barwach Belgii w 1986 roku, mając wówczas zaledwie 13 lat.

Oficjalna maskotka[edytuj | edytuj kod]

Podczas konkursu w 1990 roku organizatorzy po raz pierwszy zaprezentowali oficjalną maskotkę — Eurocat, którą zaprojektował krajowy artysta Joško Marušić. Motyw kota pojawił się we wszystkich 22 krótkich filmikach (tzw. „pocztówkach”), które zaprezentowano przed występem każdego uczestnika[1].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Nieporozumienia prowadzących[edytuj | edytuj kod]

Przed rozpoczęciem prób, w mediach pojawiły się negatywne komentarze prasowe dotyczące wieku prezenterów koncertu finałowego (Brnobić miała wówczas 45 lat, a Mlakar — 54). Konferansjerzy zrezygnowali z udziału w przygotowaniach, zostali zastąpieni przez młodszy duet prowadzących — Rene Medvešek i Dubravka Marković. Po rozwiązaniu nieporozumień, konkurs prowadzili Brnobić i Mlakar[1].

Problemy z dźwiękiem[edytuj | edytuj kod]

Na początku pierwszego konkursowego występu nastąpił błąd techniczny, przez który nastąpiła prawie minutowa przerwa spowodowana problemem z podkładem muzycznym do propozycji Hiszpanii „Bandido” zespołu Azúcar Moreno. Wokalistki nie usłyszały sygnału rozpoczęcia prezentacji, przez co na scenie zapanował bałagan i artystki opuściły scenę, nie kryjąc irytacji. Po chwili rozpoczęto występ ponownie, bez żadnych problemów technicznych. Kraj zajął ostatecznie piąte miejsce w ogólnej klasyfikacji[1].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W finale 35. Konkursu Piosenki Eurowizji wzięły udział 22 kraje, które wystartowały także podczas imprezy w 1989 roku.

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas koncertu finałowego Norwegię reprezentował Ketil Stokkan, który wcześniej wystąpił w barwach kraju w konkursie w 1986 roku.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1 Hiszpania Hiszpania hiszpański Azúcar Moreno „Bandido” 5 96
2 Grecja Grecja grecki Christos Callow i Wave „Horis skopo” 19 11
3 Belgia Belgia francuski Philippe Lafontaine „Macédomienne” 12 46
4 Turcja Turcja turecki Kayahan „Gözlerinin hapsindeyim” 17 21
5 Holandia Holandia niderlandzki Maywood „Ik wil alles met je delen” 15 25
6 Luksemburg Luksemburg francuski Céline Carzo „Quand je te rêve” 13 38
7 Wielka Brytania Wielka Brytania angielski Emma „Give a Little Love Back to the World” 6 87
8 Islandia Islandia islandzki Stjórnin „Eitt lag enn” 4 124
9 Norwegia Norwegia norweski Ketil Stokkan „Brandenburger Tor” 21 8
10 Izrael Izrael hebrajski Rita Kleinstein „Shara barkhovot” 18 16
11 Dania Dania duński Lonnie Devantier „Hallo Hallo” 8 64
12 Szwajcaria Szwajcaria niemiecki Egon Egemann „Musik klingt in die Welt hinaus” 11 51
13 Niemcy Niemcy niemiecki Chris Kempers i Daniel Kovač „Frei zu leben” 9 60
14 Francja Francja francuski Joëlle Ursull „White and Black Blues” 2 132
15 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Jugosławia serbsko-chorwacki Tajči „Hajde da ludujemo” 7 81
16 Portugalia Portugalia portugalski Nucha „Há sempre alguém” 20 9
17 Irlandia Irlandia angielski Liam Reilly „Somewhere in Europe” 2 132
18 Szwecja Szwecja szwedzki Edin-Ådahl „Som en vind” 16 24
19 Włochy Włochy włoski Toto Cutugno Insieme: 1992 1 149
20 Austria Austria niemiecki Simone Stelzer „Keine Mauern Mehr” 10 58
21 Cypr Cypr grecki Haris Anastasiu „Milas poli” 14 36
22 Finlandia Finlandia fiński Beat „Fri?” 21 8

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Wyniki
Suma punktów Hiszpania Grecja Turcja Holandia Luksemburg Wielka Brytania Islandia Norwegia Izrael Dania Szwajcaria Niemcy Francja Jugosławia Portugalia Irlandia Szwecja Włochy Austria Cypr Finlandia
Uczestnicy konkursu Hiszpania 96 8 1 10 2 1 4 5 6 12 5 3 5 8 8 8 10
Grecja 11 5 6
Belgia 46 7 4 1 4 8 8 2 1 7 4
Turcja 21 3 2 4 5 7
Holandia 25 1 3 1 4 2 3 6 1 2 2
Luksemburg 38 4 3 3 12 2 3 1 5 5
Wielka Brytania 87 7 5 12 3 10 3 10 1 10 10 6 6 1 3
Islandia 124 4 3 10 1 8 12 10 8 10 7 4 12 7 8 3 10 7
Norwegia 8 4 1 3
Izrael 16 4 2 4 1 5
Dania 64 6 3 2 7 7 7 1 7 4 3 7 6 4
Szwajcaria 51 1 12 6 2 12 1 5 8 1 3
Niemcy 60 8 6 12 7 1 4 10 4 5 3
Francja 132 5 4 4 12 12 12 6 5 12 10 12 4 8 5 2 7 12
Jugosławia 81 3 12 5 10 3 12 7 2 5 1 10 10 1
Portugalia 9 7 2
Irlandia 132 10 7 7 5 10 6 10 8 8 8 5 7 7 6 12 12 4
Szwecja 24 2 2 6 6 6 2
Włochy 149 12 10 8 8 8 10 3 1 6 8 6 4 6 10 12 10 7 12 8
Austria 58 2 7 1 5 8 6 3 8 2 2 12 2
Cypr 36 6 5 2 5 2 6 4 6
Finlandia 8 5 3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]