Konkurs Piosenki Eurowizji 2026
| Informacje ogólne | |||||||||
| Półfinały |
12 maja 2026 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finał |
16 maja 2026 | ||||||||
| Miejsce | |||||||||
| Nadawca | |||||||||
| Prowadzący | |||||||||
| Greenroom |
Emily Busvine | ||||||||
| Informacje dodatkowe | |||||||||
| Reżyser |
Robin Hofwander | ||||||||
| Dyrektor Eurowizji |
Martin Green | ||||||||
| Producent wykonawczy |
Michael Krön | ||||||||
| Uczestnicy | |||||||||
| Powrót | |||||||||
| Rezygnacja | |||||||||
| Łącznie |
35 reprezentacji | ||||||||
| |||||||||
| Głosowanie | |||||||||
| Każdy kraj przyznaje po 1–8, 10 oraz 12 punktów dla dziesięciu najlepiej ocenionych piosenek, osobno w głosowaniu komisji jurorskich i telewidzów. Widzowie z krajów nieuczestniczących przyznają jeden zestaw punktów. | |||||||||
| Zero punktów |
| ||||||||
| Zwycięzca | |||||||||
| Reprezentant | |||||||||
| Piosenka | |||||||||
| Tekst i muzyka |
Anne Judith Stokke Wik, Darina Jotowa, Cristian Tarcea, Dimitris Kontopoulos | ||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Konkurs Piosenki Eurowizji | |||||||||
| |||||||||
70. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 12, 14 i 16 maja 2026 w Wiener Stadthalle w Wiedniu. Koncerty zorganizowała Europejska Unia Nadawców i austriacki nadawca Österreichischer Rundfunk (ORF). Był to trzeci konkurs, który odbywał się w Austrii. W konkursie wzieło udział 35 państw.
Finał wygrała Dara, reprezentantka Bułgarii z piosenką „Bangaranga”. Otrzymała łącznie 516 punktów w głosowaniu jurorów i telewidzów[2].
Lokalizacja
[edytuj | edytuj kod]Miejsce organizacji konkursu
[edytuj | edytuj kod]Telewizja ORF otrzymała prawa do organizacji 70. Konkursu Piosenki Eurowizji dzięki wygranej JJ-a, reprezentanta Austrii w finale konkursu w 2025. 20 sierpnia 2025 ogłoszono, że konkurs zostanie rozegrany na terenie Wiener Stadthalle w Wiedniu, w dniach 12, 14 i 16 maja 2026[3]. Według oszacowań miasto Wiedeń przeznaczy 22,6 miliona euro na organizację konkursu[4]. Uroczysta ceremonia otwarcia konkursu i defilada uczestników po turkusowym dywanie odbyła się 10 maja w Ratuszu Wiedeńskim[5].
Podobnie jak w poprzednich latach, dla gości i akredytowanych dziennikarzy przygotowanych zostało kilka atrakcji, w tym m.in. wioska eurowizyjna (ang. Eurovision Village; miejsce spotkań artystów i członków delegacji z fanami imprezy oraz akredytowanymi dziennikarzami), która została zlokalizowana na Rathausplatz (plac przed Ratuszem w Wiedniu), a także euroklub – miejsce imprez dla akredytowanych dziennikarzy i fanów mieszczący się w Wiedeńskim Ratuszu (Vienna City Hall). Dodatkowo zaplanowana została również Ulica Eurowizyjna (Eurovision Street)[6].
Proces wyboru miejsca organizacji
[edytuj | edytuj kod]Po zwycięstwie Austrii w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2025 krajowy nadawca rozpoczął przygotowania do organizacji kolejnego konkursu, w tym m.in. rozpoczęcie negocjacji z władzami miast-kandydatów do przygotowania widowiska. Chęć organizacji 70. Konkursu Piosenki Eurowizji wyrazili włodarze miast: Wiednia, Innsbrucku (którzy wskazali obiekt Olympiahalle), Grazu (Stadthalle Graz), i Welsu.
Organizacja
[edytuj | edytuj kod]W czerwcu 2025 Europejska Unia Nadawców (EBU) poinformowała, że Martin Österdahl zakończy pełnienie funkcji kierownika wykonawczego zarówno przy 23. Konkursie Piosenki Eurowizji Junior, jak i przy Konkursie Piosenki Eurowizji, począwszy od 2026. W związku z wprowadzeniem zmian w strukturze zarządzania konkursem zapoczątkowanych 15 października 2024 roku, część jego obowiązków przejął dyrektor Eurowizji, Martin Green[7][8]. Producentem wykonawczym konkursu z ramienia austriackiego nadawcy ORF został Michael Krön[9].
26 czerwca 2025 ogłoszono skład rdzeniowej grupy produkcyjnej konkursu. Szefem konkursu został Marvin Dietmann, zastępując Christera Björkmana, który pełnił tę funkcję w latach 2024–2025. Na stanowisko szefa produkcji wyznaczono Daniela Hacka, szefem widowiska został Mischa Zickler, który w grudniu 2025 zastąpił Stefana Zechnera, a funkcję menedżera wydarzenia (odpowiedzialnego za kontakt z miastem-organizatorem) pełni Oliver Lingens[10][11].
Zmiany w systemie głosowania
[edytuj | edytuj kod]21 listopada 2025 EBU ogłosiła zmiany w systemie głosowania jurorów i telewidzów[12]. Od Konkursu Piosenki Eurowizji w 2026, planowane jest ponowne wprowadzenie udziału jurorów w głosowaniu podczas półfinałów, po raz pierwszy od konkursu w 2022. Również od tej edycji konkursu widzowie będą mogli oddać maksymalnie 10 głosów w obu półfinałach i w finale, podczas gdy wcześniej limit wynosił 20 głosów. EBU zapowiedziało również wprowadzenie dodatkowych zabezpieczeń w odpowiedzi na przypadki manipulacji głosami odnotowane w latach 2024 i 2025. Ponadto zwiększona zostanie liczba jurorów reprezentujących poszczególne kraje – z pięciu do siedmiu, z czego co najmniej dwóch musi być w wieku od 18 do 25 lat. Wprowadzone zmiany mają na celu zapewnienie większej różnorodności oraz reprezentatywności jury[13][14].
3 maja 2026 portal eurowizyjny ESC Discord doniósł, że nowy system ogłaszania finalistów wprowadzony w konkursie w 2025, nie będzie kontynuowany w tej edycji konkursu[15], co zostało kilka dni później oficjalnie potwierdzone przez EBU.
Motyw graficzny, projekt sceny i pocztówek
[edytuj | edytuj kod]18 sierpnia 2025 EBU zaprezentowała odświeżoną wersję logo generycznego konkursu, zaprojektowanego przez studio brandingowe Pals z Sheffield, aby uczcić 70. rocznicę Konkursu Piosenki Eurowizji. Wprowadzono również nowy element projektu o nazwie „Chameleon Heart”, składający się z 70 warstw „serca Eurowizji” renderowanych w 3D. Ma on być adaptowalny do potrzeb przyszłych krajów-gospodarzy[16].

16 grudnia 2025 zaprezentowano projekt sceny konkursowej, po raz trzeci z rzędu opracował niemiecki scenograf Florian Wieder, który wcześniej zaprojektował scenografię ośmiu poprzednich konkursów. Jest ona inspirowana „kreatywnym duchem wiedeńskiej secesji” i opiera się na trzech motywach przewodnich: „Liść”, „Zakrzywiona linia” i „Konstrukcja”, a green room jest bezpośrednio połączony ze sceną za pomocą pasażu. Projekt green roomu jest inspirowany wiedeńskimi kawiarniami[17].
Przed każdym występem konkursowym zostanie pokazany krótki, ok. 40-sekundowy filmik (tzw. pocztówka). Produkowane przez Gebhardt Productions z Mödling, pocztówki przedstawiać będą rywalizujących artystów „zanurzonych” w różnych malowniczych miejscach w Austrii, a dla każdego z nich zostanie przygotowana fizyczna pocztówka[18].
Prowadzący
[edytuj | edytuj kod]
Austriacki nadawca ORF ogłosił 29 stycznia 2026, że konkurs poprowadzą: Victoria Swarovski i Michael Ostrowski[19]. Rozmowy z uczestnikami konkursu w tzw. green roomie prowadziła Emily Busvine.
Losowanie półfinałów i kolejność występów
[edytuj | edytuj kod]Losowanie przydzielające poszczególne kraje do półfinałów odbyło się 12 stycznia 2026 w Ratuszu w Wiedniu. Podczas wydarzenia odbyła się także m.in. ceremonia przekazania insygniów miasta. Ceremonię poprowadzili Alexandra Maritza Wachter i Cesár Sampson[20]. Podobnie jak w poprzednich latach, wszystkie kraje uczestniczące, poza państwami tzw. Wielkiej Czwórki (czyli Francją, Niemcami, Wielką Brytanią i Włochami) oraz gospodarzem (Austrią), zostali podzieleni na tzw. koszyki, a ich ułożenie było zależne od statystyk głosowania mieszkańców danych państw w poprzednich konkursach. Państwa zostały podzielone na dwa półfinały[21]. Podział na koszyki został opublikowany 6 stycznia 2026[21].
Oprócz podziału państw na poszczególne półfinały, w wyniku losowania ustalone zostało również, w której połowie każdego z półfinałów mają wstąpić reprezentanci poszczególnych państw oraz w którym mają głosować finaliści.
| Koszyk 1 | Koszyk 2 | Koszyk 3 | Koszyk 4 | Koszyk 5 |
|---|---|---|---|---|
Szczegółowa kolejność występów w półfinałach została ustalona przez produkcję i podana do wiadomości publicznej 2 kwietnia[22]. 17 marca podczas zjazdu delegacji, kraj gospodarz (Austria) wylosował ostatnią, 25. pozycję w finale[23].
Występy otwarcia i interwały
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy półfinał konkursu otworzył występ Vicky Leandros w towarzystwie 70-osobowego chóru, wykonując utwór „L’amour est bleu”, z którym artystka reprezentowała Luksemburg w konkursie w 1967 roku. W ramach występu interwałowego został zaprezentowany humorystyczny występ muzyczny „Kangaroo” w wykonaniu prowadzących konkursu – Victorii Swarovski i Michaela Ostrowskiego, który miał na celu przybliżenie różnic między Austrią a Australią; w czasie występu gościnnie pojawił się również Go-Jo, reprezentant Australii w konkursie w 2025. Następnie odbył się pokaz grupy akrobatycznej Zurcaroh[24][25][26][27].
Drugi półfinał otworzył występ prowadzących, Victorii Swarovski i Michaela Ostrowskiego, którzy zaprezentowali humorystyczną wersję zwycięskiego utworu z konkursu w 2025, „Wasted Love”. W przerwie interwałowej wystąpił zwycięzca konkursu w 2025, JJ, który zaprezentował swój najnowszy singiel „Unknown”[24][25].

Finał konkursu rozpoczęła tradycyjna parada flag, podczas której zaprezentowało się 25 finalistów, a widowisku towarzyszył występ JJ-a z utworem „The Queen of the Night” wykonanym wspólnie z Orkiestrą Symfoniczną Radia Wiedeńskiego (RSO Wien) oraz grupą tancerzy i akrobatów. W przerwie na głosowanie wystąpili dawni uczestnicy konkursu: Max Mutzke (Niemcy 2004), Rusłana Łyżyczko (Ukraina 2004), Lordi (Finlandia 2006), Alexander Rybak (Norwegia 2009 i 2018), Werka Serdiuczka (Ukraina 2007), Kristian Kostow (Bułgaria 2017), Erika Vikman (Finlandia 2025) oraz Miriana Conte (Malta 2025), którzy zaprezentowali archiwalnych utwory konkursowe. Wystąpili również: Parov Stelar, który wykonał utwory z własnego repertuaru, i Cesár Sampson, reprezentant Austrii w konkursie w 2018, który zaśpiewał utwór „Vienna”[24][25][26][27][28].
Próby
[edytuj | edytuj kod]W dniach 2–5 maja odbyły się pierwsze próby techniczne półfinalistów, zaś od 6 do 9 maja odbyły się drugie próby. Państwa automatycznie awansujące do finału (Wielka Czwórka i gospodarz – Austria) miały swoje pierwsze próby 7, a drugie – 9 maja. Każda delegacja w czasie pierwszych prób miała przydzielone 30 minut, a podczas drugich – 20 minut[29].
Dzień przed każdym z kolejnych koncertów (11, 13 maja – półfinały i 15 maja – finał) odbyły się po dwie próby kostiumowe, z czego podczas jednej (tzw. próby jurorskiej) występy były oceniane przez jurorów. W dni koncertów odbyły się próby generalne[29].
Kontrowersje
[edytuj | edytuj kod]Udział Izraela w konkursie
[edytuj | edytuj kod]
Wojna w Strefie Gazy wywołała silne kontrowersje wokół udziału Izraela i jego publicznego nadawcy, KAN, z wezwaniami do jego wydalenia i protestami przeciwko jego obecności w edycjach konkursu w 2024 i 2025[30][31][32]. Utwór Izraela z 2024, „Hurricane” (pierwotnie zatytułowany „October Rain”), był również kontrowersyjny, ponieważ uznano, że odnosi się do ataków Hamasu z 7 października 2023 w Izraelu, co stanowiłoby naruszenie zasad neutralności politycznej. Ostatecznie EBU zaakceptowała zgłoszenie po częściowej modyfikacji tekstu[33]. Izrael zajął piąte miejsce w 2024 i drugie miejsce w 2025, plasując się w pierwszej dwójce w głosowaniu telewidzów w obu przypadkach[34][35]. Rankingi te przypisano częściowo kampaniom reklamowym promowanym przez przedstawicieli rządu Izraela, aby zachęcić opinię publiczną do głosowania. Tego typu ingerencja jest wyraźnie zabroniona przez regulamin festiwalu, który wyklucza jakąkolwiek formę mobilizacji instytucjonalnej lub rządowej mającej na celu wpłynięcie na głosowanie widzów. Istnienie takich kampanii w 2024 potwierdziło izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych[34][36]. W 2025 podobne inicjatywy zostały udokumentowane przez Eurovision News Spotlight, projekt open-source’owej weryfikacji faktów i analizy Europejskiej Unii Nadawców (EBU)[37][38]. Chociaż takie praktyki naruszają regulamin konkursu, EBU nie nałożyła żadnych sankcji. Po finale w 2025 kilku uczestniczących nadawców zażądało przeglądu systemu teległosowania i niezależnego audytu wyników według kraju[39][40].
28 czerwca 2025 adawca KAN potwierdził zamiar udziału w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji[41]. Ogłoszenie to wywołało ponowne apele do EBU o wykluczenie izraelskiego nadawcy, w tym oświadczenia niektórych organizacji członkowskich, które zapowiedziały, że nie wezmą udziału, jeśli Izrael zostanie dopuszczony do udziału. Inni nadawcy uzależnili swój udział od spełnienia przez EBU określonych gwarancji. Grupa referencyjna festiwalu zdecydowała o przedłużeniu terminu potwierdzania uczestnictwa – daty, do której organizacje mogą wycofać się bez kary finansowej – z 13 października do połowy grudnia, aby przeprowadzić szersze konsultacje dotyczące udziału Izraela. Oczekiwano, że ostateczna decyzja zostanie podjęta na Zgromadzeniu Ogólnym EBU, które odbędzie się 4 i 5 grudnia w Genewie[42][43].
Na początek listopada zaplanowano specjalną sesję Zgromadzenia Ogólnego, na której udział Izraela w konkursie miał być szczegółowo omawiany i poddany głosowaniu. Spotkanie to odwołano jednak po wejściu w życie porozumienia o zawieszeniu broni i planu pokojowego mającego na celu zakończenie konfliktu[44].
4 grudnia na Zgromadzeniu Ogólnym zatwierdzono szereg zmian w systemie głosowania, które unieważniły propozycję przeprowadzenia oddzielnego głosowania w sprawie udziału Izraela i umożliwiły udział Izraela w konkursie[45][46][47]. W konsekwencji tej decyzji nadawcy z Hiszpanii[48], Holandii[49], Irlandii[50], Islandii[51] i Słowenii[52] ogłosili wycofanie się z konkursu w 2026, co czyni go edycją z największą liczbą rezygnujących państw w historii konkursu. Wycofanie się hiszpańskiego nadawcy, członka tzw. Wielkiej Piątki, spowodowało, że po raz pierwszy od konkursu w 2011 Wielka Piątka ponownie będzie funkcjonować jako Wielka Czwórka[53].
Po zwycięstwie w Melodifestivalen 2026, reprezentantka Szwecji, Felicia w wywiadzie oznajmiła, że Izrael nie powinien brać udziału w konkursie. Zostało to bardzo negatywnie odebrane przez izraelskiego nadawcę KAN, który poinformował EBU o zaistniałej sytuacji[54]. W rezultacie EBU upomniało samą artystkę, jak i szwedzkiego nadawcę Sveriges Television (SVT) przypominając, że mimo, iż artyści mają prawo do wolności słowa, tak nie mogą wykorzystywać swojego udziału do wygłaszania opinii politycznych[54]. Nadawca SVT oznajmił, że każdy w Szwecji ma prawo do wyrażania swoich poglądów i że zorganizuje spotkanie z artystką oraz jej zespołem, podczas którego zostaną omówione zasady EBU[54]. 16 kwietnia szwedzki dziennik Aftonbladet ujawnił, że w związku z tym otrzymywała ona w mediach społecznościowych groźby śmierci wobec jej samej oraz jej rodziny kierowane ze strony izraelskich użytkowników[55].
Podejrzenia o plagiat
[edytuj | edytuj kod]
Po zwycięstwie Evy Mariji w luksemburskich preselekcjach pojawiły się podejrzenia o możliwości plagiatu przez słoweńską piosenkarkę. „Mother Nature” ma według fanów konkursu przypominać utwór angielskiej wokalistki Birdy „Keeping Your Head Up” z 2016. 28 stycznia 2026 rzecznik prasowy RTL Jeff Spielmann wydał oświadczenie, w którym przekazał informację o zamiarze przeprowadzenia przez nadawcę śledztwa i chęci wyjaśnienia sprawy plagiatu z władzami EBU, reprezentantką kraju i innymi autorami utworu[56]. Utwór ostatecznie dopuszczono do stawki[57].
Utwory Azerbejdżanu i Rumunii
[edytuj | edytuj kod]Po ujawnieniu eurowizyjnego utworu Jivy[58] pojawiły się oskarżenia o wykorzystanie sztucznej inteligencji w trakcie tworzenia piosenki. Współautorem „Just Go”[59] był Fuad Cavadov, który także podpisał się pod utworem „Get” stworzonym przez sztuczną inteligencję. Refren utworu według fanów ma być taki sam, jak w azerskiej propozycji. 11 marca 2026 roku, İTV wydało oświadczenie, stanowczo zaprzeczając stawianym zarzutom[60].

Występ rumuńskiej reprezentantki Alexandry Căpitănescu z utworem „Choke Me” spotkał się z mieszanymi reakcjami medialnymi i społecznymi. Kontrowersje wzbudził zwłaszcza tekst piosenki i tytuł, zawierający sugestywne sformułowania dotyczące relacji intymnych[61]. Część komentatorów wyraziła obawy dotyczące przekazu utworu i jego potencjalnego wpływu na młodą publiczność. Według doniesień medialnych krytyczne stanowisko w tej sprawie prezentowali także niektórzy eksperci zajmujący się problematyką przemocy i zdrowia społecznego[62].
Wyniki głosowania polskiego jury
[edytuj | edytuj kod]Polska była jedynym krajem, którego jury dało Izraelowi najwyższą notę w finale w sytuacji, gdy udział Izraela w konkursie był bardzo politycznie obciążony przez wojnę w Gazie i międzynarodowe protesty. W mediach społecznościowych pojawiły się oskarżenia, że jury zignorowało kontekst polityczny i humanitarny. Dodatkowo część widzów uważała, że wynik jury kompletnie rozmijał się z nastrojami publiczności, zarówno polskiej, jak i europejskiej[63][64]. W jury z Polski zasiadali: Filip Kuncewicz, Jasiek Piwowarczyk, Maurycy Żółtański, Stasiek Kukulski, Eliza Orzechowska, Viki Gabor i Wiktoria Kida[65].
Kontrowersje po podaniu punktów jury od Mołdawii i dymisja dyrektora TRM
[edytuj | edytuj kod]Podczas finału mołdawskie jury przyznało maksymalną notę reprezentantce Polski, Alicji Szemplińskiej, natomiast reprezentującej Rumunię Alexandrze Căpitănescu przyznano jedynie 3 punkty. Decyzja ta wywołała falę krytyki w mediach rumuńskich i mołdawskich ze względu na tradycyjną wymianę najwyższych not między tymi państwami. W odpowiedzi na kontrowersje mołdawski nadawca publiczny Teleradio-Moldova (TRM) wydał oficjalne oświadczenie, w którym podkreślił, że jury podjęło decyzję niezależnie i w sposób transparentny, pod nadzorem notariusza. Niedługo potem podczas specjalnej konferencji prasowej dyrektor generalny TRM Vlad Țurcanu ogłosił swoją rezygnację ze stanowiska. W swoim wystąpieniu odciął się od decyzji jurorów, zarzucając im brak uwzględnienia „delikatnych relacji geopolitycznych” Republiki Mołdawii z jej sąsiadami – Rumunią i Ukrainą[66].
Kraje uczestniczące
[edytuj | edytuj kod]
Państwa uczestniczące w pierwszym półfinale
Automatyczni finaliści głosujący w pierwszym półfinale
Państwa uczestniczące w drugim półfinale
Automatyczni finaliści głosujący w drugim półfinale
Nadawcy publiczni mogli do 15 września 2025 składać wnioski o udział w konkursie. Początkowo do 13 października mieli czas na wycofanie ich bez narażania się na sankcje finansowe, jednak termin ten został wydłużony do połowy grudnia[67][68].
15 grudnia EBU oficjalnie ogłosiła listę państw uczestniczących w konkursie, na której znaleźli się nadawcy z 35 krajów. Do konkursu powróciły telewizje z: Mołdawii (po rocznej przerwie), Rumunii (po dwuletniej przerwie) i Bułgarii (po trzyletniej przerwie)[69]. W związku z dopuszczeniem telewizji z Izraela do udziału w konkursie, wydarzenie zbojkotowały telewizje z: Holandii, Hiszpanii, Irlandii, Słowenii i Islandii[70]. Jest to najmniejsza liczba państw uczestniczących w konkursie od 2003.
Powracający artyści
[edytuj | edytuj kod]
W 70. Konkursie Piosenki Eurowizji wystąpili wykonawcy, którzy już w przeszłości występowali w konkursie. Reprezentantami Gruzji została grupa Bzikebi, która zwyciężyła w 6. Konkursie Piosenki Eurowizji Junior w 2008. W barwach Estonii wystąpił zespół Vanilla Ninja, który reprezentował Szwajcarię w konkursie w 2005. Jako reprezentantka San Marino wystąpiła Senhit, która reprezentowała kraj podczas konkursów w 2011 i 2021. Wokalistką wspierającą reprezentującego Mołdawię Satoshiego była Aliona Moon, reprezentantka kraju podczas konkursu w 2013. W barwach Polski wystąpiła Alicja Szemplińska, niedoszła reprezentantka kraju z 2020 roku[71][72].
Autorką tekstu do utworu Gruzji „On Replay” Bzikebi jest Lizi Pop, reprezentantka kraju podczas 12. Konkursu Piosenki Eurowizji Junior w 2014. Jednym z autorów piosenki Akylasa „Ferto" jest Teofilos Puzburis, który razem z Nickiem Raptakisem jako duet Freaky Fortune reprezentował kraj w konkursie w 2014. Jednym z autorów tekstu reprezentującego Armenię utworu „Paloma Rumba” Simóna jest Rosa Linn, reprezentantka kraju podczas konkursu w 2022. Współautorką reprezentującego Maltę utworu „Bella” Aidana jest Sarah Bonnici, reprezentantka kraju podczas konkursu w 2024. Utwór reprezentujący Izrael „Michelle” No’ama Bettana współtworzyła Juwal Rafael, która wystąpiła w barwach kraju podczas konkursu w 2025[73].
Uczestnicy i wyniki
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy półfinał
[edytuj | edytuj kod]- Pierwszy półfinał odbył się 12 maja 2026 o godzinie 21:00 (CEST).
- Podczas koncertu wystąpili przedstawiciele 15 uczestników półfinału, a także automatycznych finalistów: Niemiec i Włoch.
- Możliwość głosowania mieli jurorzy i telewidzowie krajów rywalizujących w tym koncercie oraz finalistów w nim występujących, jak i widzowie z krajów nieuczestniczących w konkursie („reszta świata”).
- Do finału zakwalifikowało się dziesięć krajów z największą liczbą punktów zdobytych w głosowaniu jurorów i telewidzów.
Legenda:
Kraje zakwalifikowane do finału
Tabela punktacyjna pierwszego półfinału[75]
| Wyniki jurorów i telewidzów | ||||
|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Telewidzowie | Punkty | Jurorzy | Punkty |
| 1 | 163 | 137 | ||
| 2 | 146 | 127 | ||
| 3 | 131 | 106 | ||
| 4 | 110 | 88 | ||
| 5 | 100 | 85 | ||
| 6 | 90 | 81 | ||
| 7 | 71 | 79 | ||
| 8 | 55 | 62 | ||
| 9 | 46 | 56 | ||
| 10 | 45 | 46 | ||
| 11 | 35 | 39 | ||
| 12 | 23 | 33 | ||
| 13 | 17 | 26 | ||
| 14 | 10 | 18 | ||
| 15 | 2 | 3 | ||
Drugi półfinał
[edytuj | edytuj kod]- Drugi półfinał odbył się 14 maja 2026 o godzinie 21:00 (CEST).
- Podczas koncertu wystąpili przedstawiciele 15 uczestników półfinału, a także automatycznych finalistów: Austrii, Francji i Wielkiej Brytanii.
- Możliwość głosowania mieli jurorzy i telewidzowie krajów rywalizujących w tym koncercie oraz finalistów w nim występujących, jak i widzowie z krajów nieuczestniczących w konkursie („reszta świata”).
- Do finału zakwalifikowało się dziesięć krajów z największą liczbą punktów zdobytych w głosowaniu jurorów i telewidzów.
| Lp. | Kraj | Wykonawca | Utwór | Język | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Dara | „Bangaranga” | angielski | 1 | 278 | |
| 2 | Jiva | „Just Go” | angielski, azerbejdżański | 15 | 2 | |
| 3 | Alexandra Căpitănescu | „Choke Me” | angielski | 2 | 234 | |
| 4 | Eva Marija | „Mother Nature” | angielski | 12 | 60 | |
| 5 | Daniel Žižka | „Crossroads” | angielski | 9 | 142 | |
| 6 | Simón | „Paloma Rumba” | angielski[e] | 14 | 49 | |
| 7 | Veronica Fusaro | „Alice” | angielski | 11 | 108 | |
| 8 | Antigoni | „Jalla” | angielski, grecki | 10 | 122 | |
| 9 | Atvara | „Ēnā” | łotewski | 13 | 49 | |
| 10 | Søren Torpegaard Lund | „Før vi går hjem” | duński[f] | 5 | 199 | |
| 11 | Delta Goodrem | „Eclipse” | angielski | 3 | 222 | |
| 12 | Leléka | „Ridnym” (Рідним) | angielski, ukraiński | 6 | 174 | |
| 13 | Alis | „Nân” | albański | 7 | 158 | |
| 14 | Aidan | „Bella” | angielski, maltański[g] | 8 | 143 | |
| 15 | Jonas Lovv | „Ya Ya Ya” | angielski | 4 | 206 |
Legenda:
Kraje zakwalifikowane do finału
| Wyniki jurorów i telewidzów | ||||
|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Telewidzowie | Punkty | Jurorzy | Punkty |
| 1 | 184 | 137 | ||
| 2 | 147 | 124 | ||
| 3 | 113 | 109 | ||
| 4 | 99 | 108 | ||
| 5 | 97 | 94 | ||
| 6 | 85 | 87 | ||
| 7 | 75 | 84 | ||
| 8 | 75 | 75 | ||
| 9 | 60 | 48 | ||
| 10 | 59 | 47 | ||
| 11 | 34 | 45 | ||
| 12 | 34 | 30 | ||
| 13 | 21 | 28 | ||
| 14 | 19 | 26 | ||
| 15 | 0 | 2 | ||
Tabela punktacyjna drugiego półfinału[77]
Finał
[edytuj | edytuj kod]- Finał odbył się 16 maja 2026 o godzinie 21:00 (CEST).
- Podczas koncertu wystąpili przedstawiciele 25 krajów, w tym 20 uczestników półfinału, przedstawiciele krajów tzw. „Wielkiej Czwórki” (tj. Francji, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Włoch) oraz reprezentant gospodarza (Austrii).
- O wynikach zadecydowali jurorzy i telewidzowie ze wszystkich krajów rywalizujących w konkursie, jak i widzowie z krajów nieuczestniczących („reszta świata”).
- Po zsumowaniu punktów ze wszystkich krajów, państwo z największą liczbą punktów zostało ogłoszone zwycięzcą 70. Konkursu Piosenki Eurowizji.
| Wyniki jurorów i telewidzów | ||||
|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Telewidzowie | Punkty | Jurorzy | Punkty |
| 1 | 312 | 204 | ||
| 2 | 232 | 165 | ||
| 3 | 220 | 165 | ||
| 4 | 183 | 144 | ||
| 5 | 167 | 141 | ||
| 6 | 147 | 134 | ||
| 7 | 147 | 133 | ||
| 8 | 138 | 123 | ||
| 9 | 122 | 115 | ||
| 10 | 85 | 104 | ||
| 11 | 78 | 81 | ||
| 12 | 71 | 73 | ||
| 13 | 52 | 64 | ||
| 14 | 34 | 60 | ||
| 15 | 19 | 54 | ||
| 16 | 17 | 53 | ||
| 17 | 16 | 43 | ||
| 18 | 14 | 41 | ||
| 19 | 12 | 38 | ||
| 20 | 9 | 36 | ||
| 21 | 8 | 35 | ||
| 22 | 5 | 12 | ||
| 23 | 0 | 10 | ||
| 24 | 0 | 1 | ||
| 25 | 0 | 1 | ||
Pozostałe nagrody
[edytuj | edytuj kod]Nagrody im. Marcela Bezençona
[edytuj | edytuj kod]W 2026 po raz kolejny przyznane zostały tzw. Nagrody im. Marcela Bezençona, czyli wyróżnienia przyznawane od 2002 dla najlepszych piosenek biorących udział w koncercie finałowym, sygnowane nazwiskiem twórcy konkursu – Marcela Bezençona. Pomysłodawcami statuetek byli szwedzcy piosenkarze Christer Björkman i Richard Herrey z zespołu Herreys[79].
Nagrody podzielone są na trzy kategorie[79]:
- Nagroda Dziennikarzy (zwycięzcę wybierają akredytowani dziennikarze),
- Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu),
- Nagroda Kompozytorska (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie).
W 2026 zdobywcami nagród byli[80]:
| Kategoria | Kraj | Wykonawca | Utwór | Autor(zy) |
|---|---|---|---|---|
| Nagroda Dziennikarzy | Delta Goodrem | „Eclipse” | Delta Goodrem Fellas Alqaisi Jonas Myrin Michael Fatkin | |
| Nagroda Artystyczna | Dara | „Bangaranga” | Anne Judith Wik Cristian Tarcea Darina Jotowa Dimitris Kontopolus | |
| Nagroda Kompozytorów | Søren Torpegaard Lund | „Før vi går hjem” | Clara Sofie Fabricius Søren Torpegaard Lund Thomas Melistrup Valdemar Littauer Bendixen |
Faworyt OGAE
[edytuj | edytuj kod]Od 2007 corocznie, przed każdym konkursem, większość oddziałów Stowarzyszenia Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji (OGAE), zrzeszającej 43 krajowych fanklubów Konkursu Piosenki Eurowizji, przeprowadza głosowanie, w którym głosuje na wszystkie piosenki zgłoszone do danej edycji (z wyłączeniem propozycji swojego kraju), przy użyciu tzw. systemu eurowizyjnego (tj. 1–8, 10 i 12 punktów dla dziesięciu ulubionych utworów)[81].
W 2026 pięcioma głównymi faworytami klubów do zwycięstwa byli[81]:
| Lp. | Kraj | Wykonawca | Utwór | Punkty |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Linda Lampenius & Pete Parkkonen | „Liekinheitin” | 459 | |
| 2 | Søren Torpegaard Lund | „Før vi går hjem” | 355 | |
| 3 | Delta Goodrem | „Eclipse” | 289 | |
| 4 | Felicia | „My System” | 261 | |
| 5 | Antigoni | „Jalla” | 247 |
Pozostałe kraje
[edytuj | edytuj kod]Możliwość wzięcia udziału w Konkursie Piosenki Eurowizji wymaga narodowego nadawcy z aktywnym członkostwem w EBU, który będzie mógł nadawać konkurs za pośrednictwem sieci Eurowizji. EBU zaprosiła do udziału w konkursie wszystkich 56 aktywnych członków.
Aktywni członkowie EBU
[edytuj | edytuj kod]
Bośnia i Hercegowina – 13 maja 2025 była szefowa bośniackiej delegacji, Lejla A. Babović, udzieliła wywiadu, w którym szczegółowo opisała powody, przez które bośniacki nadawca Bosanskohercegovačka radiotelevizija (BHRT) w dalszym ciągu nie jest w stanie zorganizować powrotu kraju na konkurs. Niemniej Babović przyznała, że istnieje możliwość powrotu Bośni i Hercegowiny na konkurs w 2026, stwierdzając: „Jeśli spłacimy dług do listopada [2025] i zaczniemy poważnie pracować nad udziałem, to możemy wrócić w 2026, ale wymaga to wysiłku ze strony BHRT, państwa, sponsorów i ludzi, aby wybrać właściwą piosenkę i wrócić jako poważni zawodnicy”[82]. 14 czerwca Babović w rozmowie z polskim portalem ESCSpot stwierdziła, że obecnie kraj nie mógłby wrócić na konkurs nawet przy wsparciu sponsora, gdyż EBU pierw żąda spłacenia całego zadłużenia[83]. 9 lipca 2025 bośniacki nadawca oficjalnie potwierdził, że nie weźmie udziału w konkursie w 2026 z powodu istniejącej przeszkodzy finansowej, z którą mierzy się BHRT[84].W marcu 2026 Bośnia I Hercegowina potwierdziła że bośniacki nadawca Bosanskohercegovačka radiotelevizija (BHRT) zaprzestał nadawania tego kanału.
Słowacja – 29 maja 2025 Filip Púchovský, rzecznik prasowy słowackiego nadawcy Slovenská televízia a rozhlas (STVR) oświadczył, że stacja planuje ponownie ocenić swój udział w konkursie i być może do niego powrócić w „przypadku sprzyjających warunków budżetowych i artystycznych”[85]. 23 lipca 2025 Púchovský wydał kolejne oświadczenie w którym stwierdził, że „koszty pełnego udziału, w tym opłaty licencyjne, produkcja i logistyka, są nieproporcjonalnie wysokie w porównaniu z przychodami i wpływem społecznym”, przez co Słowacja nie weźmie udziału w konkursie w 2026[86][87].
Nadawcy z poniższych krajów ogłosili, że nie wezmą udziału w konkursie w 2026 ze względu na udział Izraela:
Nadawcy z poniższych krajów ogłosili, że nie planują powrócić do udziału w konkursie w 2026 bez podania przyczyny:
Stowarzyszeni członkowie EBU
[edytuj | edytuj kod]
Kanada – 4 listopada 2025 Rząd Federalny Kanady wspomniał w dokumencie dotyczącym planu budżetowego na rok 2025, że pracuje z kanadyjskim nadawcą Canadian Broadcasting Corporation (CBC) nad eksploracją potencjalnego debiutu Kanady w konkursie[100][101]. EBU następnego dnia potwierdziła, że prowadzi rozmowy z CBC w sprawie udziału w Eurowizji[102]. Organizator 15 stycznia 2026 poinformował, że Kanada nie zadebiutuje podczas konkursu w 2026[103]. 1 kwietnia podczas wywiadu dyrektor Eurowizji, Martin Green oznajmił, że kraj będzie mógł wziąć udział w konkursie, jeśli uzyska pełnoprawne członkostwo EBU, co jest rzekomo rozważane przez kanadyjskiego nadawcę[104].
Kazachstan – 8 lipca 2025 Kiemielbiek Ojszybajew, przewodniczący rady dyrektorów kazachskiego nadawcy Khabar Agency poinformował, że dyrektor generalny EBU Noel Curran miał pozytywnie zareagować na propozycję zaproszenia Kazachstanu do zorganizowania swojego debiutu w konkursie i zapowiedzieć, że kwestia potencjalnego dopuszczenia kraju do udziału w Eurowizji zostanie omówiona na przyszłym spotkaniu EBU[105]. 28 listopada władze Ministerstwa Kultury i Sportu Kazachstanu poinformowały, że EBU zamierza omówić możliwość zaproszenia Kazachstanu do udziału w konkursie na początku 2026[106]. 15 stycznia 2026 EBU oficjalnie ogłosiła, że Kazachstan nie zadebiutuje podczas 70. edycji konkursu[103].
Międzynarodowi nadawcy i głosowanie
[edytuj | edytuj kod]Sekretarze
[edytuj | edytuj kod]Poniższy spis uwzględnia nazwiska osób podających punkty od jury danego państwa w finale konkursu[107].
Szwajcaria – Livio Chistell[108]
Malta – Maia/Maya[109]
Ukraina – Danyjił Łeszczynski (reprezentant Ukrainy w konkursie w 2025 jako członek zespołu Ziferblat)[110]
Luksemburg – Hana Sofia Lopes[111]
Bułgaria – Władimira Iljewa[112]
Azerbejdżan – Səbinə Babayeva (reprezentantka Azerbejdżanu w konkursie w 2012)[113]
San Marino – Kelly Joyce[114]
Estonia – Getter Jaani (reprezentantka Estonii w konkursie w 2011)[115]
Izrael – Lior Suchard[116]
Australia – Dami Im (reprezentantka Australii w konkursie w 2016)[117]
Niemcy – Wavvyboi[118]
Belgia – Sandra Kim (zwyciężczyni konkursu w 1986)[119]
Portugalia – Victoria Nicole (reprezentantka Portugalii w 22. Konkursie Piosenki Eurowizji Junior w 2024)[120]
Szwecja – Jakob Norrgård (reprezentant Szwecji w konkursie w 2025 jako członek zespołu KAJ)[121]
Albania – Andri Xhahu[122]
Cypr – Lukas Chamatsos[123]
Gruzja – Mariam Szengelia (reprezentantka Gruzji w konkursie w 2025)[124]
Czarnogóra – Nina Žižić (reprezentantka Czarnogóry w konkursach w 2013 i 2025)[125]
Armenia – Parg (reprezentant Armenii w konkursie w 2025)[126]
Polska – Aleksandra Budka[127]
Grecja – Klavdia (reprezentantka Grecji w konkursie w 2025)[128]
Czechy – Dominika Hašková (reprezentantka Czech w konkursie w 2022 jako członkini zespołu We Are Domi)[129]
Dania – Sissal (reprezentantka Danii w konkursie w 2025)[130]
Francja – Magali Ripoll[131]
Norwegia – Elisabeth Andreassen (reprezentantka Szwecji w konkursie w 1982 jako członkini zespołu Chips, zwyciężczyni konkursu w 1985 dla Norwegii jako członkini duetu Bobbysocks, reprezentantka Norwegii w konkursach w 1994 i 1996)[132]
Włochy – Mariasole Pollio[133]
Finlandia – Jaana Pelkonen (prowadząca konkurs w 2007)[134]
Wielka Brytania – La Voix[135]
Łotwa – Aurēlija Rancāne (reprezentantka Łotwy w konkursie w 2025 jako członkini zespołu Tautumeitas)[136]
Serbia – Kristina Radenković[137]
Mołdawia – Rita[109]
Chorwacja – Doris Pinčić Guberović[138]
Litwa – Lukas Radzevičius (reprezentant Litwy w konkursie w 2025 jako członek zespołu Katarsis)[139]
Rumunia – Eda Marcus[140]
Austria – Philipp Hansa[141]
Nadawcy publiczni i komentatorzy
[edytuj | edytuj kod]Poniższy spis uwzględnia nazwiska komentatorów poszczególnych nadawców publicznych transmitujących widowisko.
Kraje uczestniczące w konkursie:
Albania – Andri Xhahu (RTSH 1, RTSH Muzikë, Radio Tirana – półfinały i finał)[142]
Armenia – Hraczuchi Uzmatian i Hamlet Arakelyan (Arradżin alik – półfinały i finał)[143]
Australia – Courtney Act i Danny Estrin (SBS – półfinały i finał)[144]
Austria – Andi Knoll (ORF 1 – półfinały i finał), Jan Böhmermann i Olli Schulz (FM4 – finał)[145]
Azerbejdżan – Azər Süleymanlı i Aysel Zahidgizi (İTV – półfinały i finał)[146]
Belgia – francuski: Jean-Louis Lahaye i Fanny Jandrain (RTBF – półfinały i finał)[147], niderlandzki: Peter Van de Veire (VRT 1 – półfinały i finał)[148]
Bułgaria – Elena Rosberg i Petko Kralew (BNT 1 – półfinały i finał)[149]
Cypr – Melina Karajeorjiu (RIK 1 i RIK Sat – półfinały i finał)
Czechy – Ondřej Cikán (ČT2 – półfinały, ČT1 – finał)
Dania – Ole Tøpholm (DR1 – półfinały i finał)[150]
Estonia – estoński: Marko Reikop (ETV – półfinały i finał); rosyjski: Aleksandr Hobotov i Julia Kalenda (ETV+ – półfinały i finał)
Finlandia – fiński: Mikko Silvennoinen (Yle TV1, TV Finland – półfinały i finał); szwedzki: Eva Frantz i Johan Lindroos (Yle TV1, TV Finland – półfinały i finał)[151]
Francja – Stéphane Bern (France 4 – półfinały), Stéphane Bern i Camille Cerf (France 2 – finał)[152]
Grecja – Maria Kozaku i Jiorgos Kapudzidis (ERT1 – półfinały i finał), Dimitris Meidanis (Deftero Programa – półfinały i finał)[153][154]
Izrael – Asaf Liberman i Akiwa Nowik (Kan 11 – półfinały i finał)[155]
Litwa – Ramūnas Zilnys (LRT Televizija, LRT Radijas – półfinały i finał)
Mołdawia – TBA (Moldova 1 – półfinały i finał)
Niemcy – Thorsten Schorn (Das Erste – finał)[156]
Norwegia – Marte Stokstad (NRK1 – półfinały i finał), Jonas Bergløv i Jon Marius Hyttebakk (NRK P1 – finał)
Polska – Artur Orzech (TVP1 i TVP Polonia – półfinały i finał)[157]
Rumunia – Bogdan Stănescu i Ilinca Băcilă (TVR 1 – półfinały), Bogdan Stănescu i Kyrie Mendél (TVR 1 – finał)
San Marino – Anna Gaspari i Gigi Restivo (SMRTV – półfinały i finał)[158]
Szwajcaria – niemiecki: Sven Epiney (SRF Zwei – półfinały; SRF 1 – finał), francuski: Jean-Marc Richard, Nicolas Tanner i Priscilla Formaz (RTS 2 – półfinały; RTS 1 – finał), włoski: Ellis Cavallini i Gian-Andrea Costa (RSI La 2 – półfinały; RSI La 1 – finał)[159]
Szwecja – Edward af Sillén (SVT 1 – półfinały i finał), Carolina Norén (Sveriges Radio P4 – półfinały i finał)[160]
Ukraina – Timur Mirosznyczenko i Wasył Bajdak (Suspilne Kultura – pierwszy półfinał), Timur Mirosznyczenko i Switłana Tarabarowa (Suspilne Kultura – drugi półfinał), Timur Mirosznyczenko i Alyona Alyona (Suspilne Kultura – finał)
Włochy – Gabriele Corsi i Elettra Lamborghini (Rai 2 – półfinały, Rai 1 – finał), Diletta Parlangeli i Matteo Osso (Rai Radio 2 – półfinały i finał)[161]
Kraje nieuczestniczące w konkursie:
Holandia – Henry Schut i Jeroen Kijk in de Vegte (NPO – półfinały i finał)[162]
Islandia – TBA (RÚV 2 – finał) i TBA (RÚV – półfinały)[m][163]
Kosowo – TBA (RTK 1 – półfinały i finał)[164]
Macedonia Północna – albański: TBA (MRT 2 – półfinały i finał), macedoński: TBA (MRT 1 – półfinały i finał)[165]
Stany Zjednoczone – brak komentatora (Peacock – półfinały i finał)[166]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Utwór zawiera frazy w językach łacińskim, francuskim, hawajskim.
- ↑ Utwór zawiera także frazy w języku angielskim, hiszpańskim, francuskim.
- ↑ Zawiera frazę w języku angielskim.
- ↑ Zawiera frazy w języku francuskim, niemieckim i włoskim.
- ↑ Zawiera frazę w języku hiszpańskim.
- ↑ Zawiera frazy w języku angielskim.
- ↑ Zawiera frazę w języku włoskim.
- ↑ Zawiera frazy w języku angielskim.
- ↑ Utwór zawiera także frazy w języku angielskim, hiszpańskim, francuskim.
- ↑ Zawiera frazę w języku włoskim.
- ↑ Utwór zawiera frazy w językach łacińskim, francuskim, hawajskim.
- ↑ Zawiera frazy w języku francuskim, niemieckim i włoskim.
- ↑ Opóźniona transmisja, rozpocznie się o godz. 19:40 czasu lokalnego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ‘United By Music’ chosen as permanent Eurovision slogan [online], Europejska Unia Nadawców, 14 listopada 2023 [dostęp 2023-11-14] (ang.).
- ↑ Bułgaria wygrywa Eurowizję. Polska na 12. miejscu [online], tvp.info [dostęp 2026-05-17].
- ↑ Eurovision 2026: Vienna is our Host City for the 70th [online], Europejska Unia Nadawców, 20 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
- ↑ Tamara Vecic, Eurovision 2026: Vienna to Spend €22.6 Million on the Hosting [online], Eurovoix, 20 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
- ↑ Tamara Vecic, Eurovision 2026: Eurovision Village and Opening Ceremony Details Revealed [online], Eurovoix, 26 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-27] (ang.).
- ↑ What's going on in Vienna? [online], Eurovision Song Contest [dostęp 2026-05-28] (ang.).
- ↑ Martin Österdahl to step down as Executive Supervisor of the Eurovision Song Contest this summer [online], Europejska Unia Nadawców, 27 czerwca 2025 [dostęp 2026-04-05] (ang.).
- ↑ Martin Green joins Eurovision Song Contest in new Director role [online], Europejska Unia Nadawców, 15 października 2024 [dostęp 2026-04-06] (ang.).
- ↑ Das ORF-Core-Team für den Eurovision Song Contest 2026 [online], Österreichischer Rundfunk [dostęp 2025-06-29] (niem.).
- ↑ ORF reveals Core Team for the Eurovision Song Contest 2026 [online], Europejska Unia Nadawców, 5 listopada 2025 [dostęp 2026-04-05] (ang.).
- ↑ Der FM4-Erfinder als Showproducer des ESC 2026 in Wien [online], DER STANDARD [dostęp 2026-04-05] (niem.).
- ↑ Voting overhaul announced for the Eurovision Song Contest 2026 [online], eurovision.tv, 21 listopada 2025 [dostęp 2025-12-07] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, EBU Announces New Rules for the Eurovision Song Contest 2026 [online], Eurovoix, 21 listopada 2025 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
- ↑ EBU announces changes to Eurovision Song Contest voting rules to strengthen trust and transparency [online], Europejska Unia Nadawców, 21 listopada 2025 [dostęp 2026-03-26] (ang.).
- ↑ Michał, Tradycyjny format ogłaszania finalistów powróci podczas 🇦🇹 Eurowizji 2026 [online], ESCSpot, 3 maja 2026 [dostęp 2026-05-14].
- ↑ Eurovision unveils new global identity for 70th anniversary designed by a one-woman agency in Sheffield [online], Creative Boom, 3 września 2025 [dostęp 2026-02-27] (ang.).
- ↑ Your first look at the Vienna 2026 stage design [online], Europejska Unia Nadawców, 16 grudnia 2025 [dostęp 2026-02-27] (ang.).
- ↑ Eurovision 2026 postcard concept revealed [online], ESCXTRA.com [dostęp 2026-02-27] (ang.).
- ↑ The hosts for Vienna 2026 are revealed [online], Europejska Unia Nadawców, 29 stycznia 2026 [dostęp 2026-02-27] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, Today: Eurovision Song Contest 2026 Semi-Final Allocation Draw [online], Eurovoix, 12 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- 1 2 The Semi-Final Draw for Vienna 2026: All you need to know [online], Europejska Unia Nadawców, 6 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
- ↑ Vienna 2026: Semi-Final Running Orders revealed [online], Eurovision Song Contest, 2 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-05] (ang.).
- ↑ Doron Lahav, Austria Has Drawn its Eurovision 2026 Running Order Position [online], ESCBEAT, 17 marca 2026 [dostęp 2026-03-17] (ang.).
- 1 2 3 Interval and opening acts announced for Vienna [online], Eurovision Song Contest, 9 kwietnia 2026 [dostęp 2026-05-09] (ang.).
- 1 2 3 Vorhang auf: ORF präsentiert bei Medienupdate zum Eurovision Song Contest u. a. Opening Acts und Interval Acts sowie Maskottchen Auri [online], OTS.at [dostęp 2026-05-09] (niem.).
- 1 2 Eurovision icons return to the stage for Vienna 2026 [online], Eurovision Song Contest, 4 maja 2026 [dostęp 2026-05-09] (ang.).
- 1 2 Weltstars, ESC-Legenden und internationale Tanzsensation komplettieren Opening und Interval Acts [online], der.ORF.at [dostęp 2026-05-09] (niem.).
- ↑ Moderations-Duo, National Partners, Volunteers, RSO u. v. m.: Neues zum Eurovision Song Contest 2026 [online], der.ORF.at [dostęp 2026-05-09] (niem.).
- 1 2 Eurovision 2026: Rehearsal Schedule [online], Eurovisionworld, 27 kwietnia 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Chaotic build-up to Eurovision as thousands protest [online], 11 maja 2024 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Thousands protest against Israel's entry for Eurovision in Malmo [online], 9 maja 2024 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Philipp Loser über den Krieg in Gaza: War es richtig, dass Israel am Eurovision Song Contest mitgemacht hat? [online], Tages-Anzeiger, 29 maja 2025 [dostęp 2026-03-12] (niem.).
- ↑ Eurovision 2024: Israel agrees to October Rain lyrics change [online], 3 marca 2024 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- 1 2 t, יש לא מעט הפתעות: אלה המדינות שבהן הקהל נתן 12 נקודות לעדן גולן [online], ynet, 12 maja 2024 [dostęp 2026-03-12] (hebr.).
- ↑ Eurovision: Israel's result prompts questions over voting [online], www.bbc.com, 21 maja 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Laura Pérez, El Gobierno de Israel confirma que invirtió mucho dinero para fomentar el voto a Eden Golan en Eurovisión 2024 [online], Vertele, 17 maja 2024 [dostęp 2026-03-12] (hiszp.).
- ↑ European Broadcasting Union (EBU), EBU launches Spotlight fact-checking network to combat misinformation and support trusted news [online], www.ebu.ch, 11 kwietnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ European Broadcasting Union (EBU), EBU launches Spotlight fact-checking network to combat misinformation and support trusted news [online], www.ebu.ch, 11 kwietnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ VRT NWS, Moet televoting bij Songfestival herbekeken worden? "Te makkelijk om resultaten op grote schaal te beïnvloeden" | VRT NWS Nieuws [online], VRTNWS, 19 maja 2025 [dostęp 2026-03-12] (niderl.).
- ↑ VRT NWS, Moet televoting bij Songfestival herbekeken worden? "Te makkelijk om resultaten op grote schaal te beïnvloeden" | VRT NWS Nieuws [online], VRTNWS, 19 maja 2025 [dostęp 2026-03-12] (niderl.).
- ↑ Amit Harari, איגוד השידור האירופי ידון בהדחתה של ישראל מהאירוויזיון [online], Israeli Public Broadcasting Corporation, 28 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-29], Cytat: כאן, תאגיד השידור הישראלי, מסר: "ישראל משתתפת בתחרות האירוויזיון יותר מ-50 שנה ובהצלחה גדולה. כאן מקפיד לקיים במלואם את כללי התחרות וימשיך לעשות כך. תאגיד השידור הישראלי נערך בימים אלה לתחרות האירוויזיון הבאה באוסטריה (hebr.).
- ↑ רן בוקר, הצעד החריג באירוויזיון 2026: הוארכה האפשרות לפרישה ללא סנקציה - עד להחלטה על ישראל [online], ynet, 1 września 2025 [dostęp 2026-03-12] (hebr.).
- ↑ Sanjay (Sergio) Jiandani, The EBU extends ESC 2026 confirmation deadline until mid December (statement) [online], Eurovision News, Polls and Information by ESCToday, 2 września 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ EBU postpones vote on Israel’s participation in Eurovision song competition following Gaza ceasefire [online], All Israel News, październik 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ European Broadcasting Union (EBU), EBU Members show clear support for reforms to reinforce trust and protect neutrality of Eurovision Song Contest, allowing all Members to participate [online], www.ebu.ch, 4 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Héctor Llanos Martínez, España abandona Eurovisión: cómo la guerra de Netanyahu terminó con 65 años de idilio musical [online], El País, 5 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (hiszp.).
- ↑ רן בוקר, על אפם ועל חמתם: ההצבעה הכריעה - ישראל תשתתף סופית באירוויזיון 2026 [online], ynet, 4 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (hebr.).
- ↑ PRENSA RTVE, RTVE se retira del Festival de Eurovisión [online], RTVE.es, 4 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (hiszp.).
- ↑ AVROTROS neemt in 2026 niet deel aan het Eurovisie Songfestival [online], www.avrotros.nl [dostęp 2026-03-12] (niderl.).
- ↑ RTÉ to boycott Eurovision Song Contest over Israel [online], 4 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Ragnar Jón Hrólfsson, Ísland tekur ekki þátt í Eurovision 2026 - RÚV.is [online], RÚV, 10 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12].
- ↑ A.K. K, Izrael bo lahko nastopil na Evroviziji; med državami, ki jih na tekmovanju ne bo, tudi Slovenija [online], rtvslo.si [dostęp 2026-03-12] (słoweń.).
- ↑ Spain, Ireland, the Netherlands, and Slovenia withdraw from Eurovision 2026 over Israel participation [online], www.catalannews.com, 5 grudnia 2025 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- 1 2 3 Anthony Granger, 🇸🇪 Sweden: EBU Contacts SVT & Felicia Following Singer’s Comments on Israel [online], Eurovoix, 10 marca 2026 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Torbjörn Ek, Felicia utsatt för mordhot inför Eurovision [online], Aftonbladet, 16 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-17] (szw.).
- ↑ Anthony Granger, Luxembourg: RTL Consulting With Partners Over "Mother Nature" Plagiarism Claims [online], Eurovoix, 28 stycznia 2026 [dostęp 2026-02-08] (ang.).
- ↑ Neil Farren, Luxembourg: "Mother Nature" Cleared for Eurovision Participation [online], Eurovoix, 11 lutego 2026 [dostęp 2026-02-13] (ang.).
- ↑ JIVA will sing for Azerbaijan in Vienna [online], Europejska Unia Nadawców, 6 marca 2026 [dostęp 2026-03-06] (ang.).
- ↑ JIVA releases her song for Azerbaijan [online], Eurovision Song Contest, 9 marca 2026 [dostęp 2026-03-10] (ang.).
- ↑ ITV responds to claims regarding Azerbaijan's entry and song for Eurovision 2026 [online], Azernews.Az, 12 marca 2026 [dostęp 2026-03-12] (ang.).
- ↑ Radio Eska Rock, Metalowa wokalistka z Rumunii wzbudziła kontrowersje na konkursie Eurowizji. "Normalizacja niebezpiecznych praktyk" [online], Radio Eska Rock, 16 marca 2026 [dostęp 2026-03-16].
- ↑ Robert Filipowski, Metalowa uczestniczka Eurowizji promuje niebezpieczne praktyki seksualne? | [online], Teraz Muzyka, 14 marca 2026 [dostęp 2026-03-15].
- ↑ Maciej Weber, Wybrane przez TVP polskie jury w Konkursie Eurowizji głosowało na Izrael. Fala oburzenia [online], Press, 18 maja 2026.
- ↑ Patryk Pallus, Polskie jury Eurowizji przyznało maksymalną notę Izraelowi. Burza w sieci [online], WirtualneMedia.pl, 17 maja 2026.
- ↑ Grupa Wirtualna Polska, Jurorzy z Polski dali 12 punktów Izraelowi w finale Eurowizji 2026. A w półfinale? Również byli HOJNI [online], Jastrząb Post, 18 maja 2026 [dostęp 2026-05-23].
- ↑ Ogłosiła 12 punktów dla Polski. Teraz wyznaje: czuję się zdruzgotana [online], plejada.pl, 18 maja 2026 [dostęp 2026-05-18].
- ↑ Sanjay (Sergio) Jiandani, Eurovision 2026: How many countries will compete in Austria? [online], Eurovision News, Polls and Information by ESCToday, 18 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-22] (ang.).
- ↑ Sanjay (Sergio) Jiandani, The EBU extends ESC 2026 confirmation deadline until mid December (statement) [online], Eurovision News, Polls and Information by ESCToday, 2 września 2025 [dostęp 2025-12-22] (ang.).
- ↑ 35 broadcasters to compete at 70th Eurovision Song Contest in Vienna [online], Europejska Unia Nadawców, 16 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-22] (ang.).
- ↑ Eurovision: Which countries are boycotting the song contest and can it survive? [online], bbc.com, 5 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-22] (ang.).
- ↑ It's 'Pray' for Poland: ALICJA to Vienna [online], Europejska Unia Nadawców, 8 marca 2026 [dostęp 2026-04-01] (ang.).
- ↑ To ona zaprezentuje Polskę podczas Eurowizji 2026 w Wiedniu! Zobacz wyniki [online], Telewizja Polska [dostęp 2026-04-01].
- ↑ Oktawia, Zakończyła się premiera "Michelle", utworu 🇮🇱 Izraela na 🇦🇹 Eurowizję 2026 [online], ESCSpot, 5 marca 2026 [dostęp 2026-04-04] (pol.).
- ↑ First Semi-Final [online], Eurovision Song Contest [dostęp 2026-04-05] (ang.).
- ↑ First Semi‑Final | Vienna 2026 [online], Eurovision Song Contest [dostęp 2026-05-31] (ang.).
- ↑ Second Semi-Final [online], Eurovision Song Contest [dostęp 2026-04-05] (ang.).
- ↑ Second Semi‑Final | Vienna 2026 [online], Eurovision Song Contest [dostęp 2026-05-31] (ang.).
- ↑ Grand Final [online], Eurovision Song Contest [dostęp 2026-04-05] (ang.).
- 1 2 Marcel Bezençon Award – an introduction, [w:] Pop Light [online], poplight.zitiz.se [dostęp 2013-06-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-12] (ang.).
- ↑ The winners of the Marcel Bezençon Awards 2026 have been revealed [online], ESCplus, 16 maja 2026 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
- 1 2 Anthony Granger, 🇫🇮 Linda Lampenius & Pete Parkkonen Win the OGAE Poll 2026 [online], Eurovoix, 5 maja 2026 [dostęp 2026-05-05] (ang.).
- ↑ BiH već devet godina nije na Eurosongu: Pomičemo li se s mrtve tačke [online], Klix Magazin, 13 maja 2025 [dostęp 2025-05-19] (bośn.).
- ↑ Oktawia, Bośnia i Hercegowna obecnie NIE może wrócić na Eurowizję nawet przy wsparciu sponsora! [online], ESCSpot, 14 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-14].
- ↑ Sanjay Jiandani, Bosnia & Herzegovina: BHRT will not return to Eurovision in 2026 [online], ESCToday, 9 lipca 2025 [dostęp 2025-07-09] (ang.).
- ↑ Szymon Ignatiuk, Exclusive: Słowacja rozważy powrót na Eurowizję w niedalekiej przyszłości! [online], ESCSpot, 7 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-07].
- ↑ Karolína Uličná, Ani po 14 rokoch nebudeme súčasťou Eurovízie. Slovenská televízia má iné priority [online], Refresher, 23 lipca 2025 [dostęp 2025-07-28] (słow.).
- ↑ Piotr Jaromin, Słowacja nie powróci na Eurowizję w 2026, ale nie wyklucza powrotu w przyszłości [online], ESCSpot, 26 lipca 2025 [dostęp 2025-07-28].
- ↑ Anthony Granger, Spain: RTVE Confirms Withdrawal from the Eurovision Song Contest [online], Eurovoix, 4 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-04] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, Netherlands: AVROTROS Will Not Compete in Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 4 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-04] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, Ireland: RTÉ Withdraws from the Eurovision Song Contest 2026 [online], Eurovoix, 4 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-04] (ang.).
- ↑ Oddur Ævar Gunnarsson, Tómas Arnar Þorláksson, Ísland verður ekki með í Eurovision [online], Vísir, 10 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-10], Cytat: Ljóst er miðað við opinbera umræðu hér á landi og viðbrögð við ákvörðun EBU sem tekin var í síðustu viku að hvorki mun ríkja gleði né friður um þátttöku RÚV í Eurovision. Það er því niðurstaða RÚV að tilkynna EBU um það í dag að RÚV taki ekki þátt í Eurovision á næsta ári. Söngvakeppnin og Eurovision hafa ávallt haft það markmið að sameina íslensku þjóðina en nú er ljóst að því markmiði verður ekki náð og á þeim dagskrárlegu forsendum er þessi ákvörðun tekin. (isl.).
- ↑ Oktawia, OFICJALNIE: Islandia REZYGNUJE z udziału w Eurowizji 2026 [online], ESCSpot, 10 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-10].
- ↑ Gerry Avelino, Slovenia: RTVSLO Confirms Withdrawal from Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 4 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-04] (ang.).
- ↑ Andorra no participará en Eurovisión 2026 [online], Eurofestivales, 25 maja 2025 [dostęp 2025-05-25] (hiszp.).
- ↑ Steven Heap, Andorra: RTVA Will Not Participate in Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 26 maja 2025 [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- ↑ Sanjay Jiandani, Andorra: RTVA confirms non participation at Eurovision 2026 [online], ESCToday, 3 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-04] (ang.).
- ↑ Szymon Ignatiuk, Macedonia Północna na pewno nie weźmie udziału w Eurowizji 2026 [online], ESCSpot, 1 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-01].
- ↑ Sanjay Jiandani, Eurovision 2026: How many countries will compete in Austria? [online], ESCToday, 3 września 2025 [dostęp 2025-09-04], Cytat: Belarus, Russia, Andorra, Bosnia & Herzegovina and Morocco will not be competing at the 2026 Eurovision Song Contest. (ang.).
- 1 2 3 35 broadcasters to compete at 70th Eurovision Song Contest in Vienna [online], Europejska Unia Nadawców, 15 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-15] (ang.).
- ↑ CANADA STRONG BUDGET 2025 [online], Rząd Federalny Kanady, 4 listopada 2025 [dostęp 2025-11-05], Cytat: Budget 2025 proposes to provide $150 million in 2025-26 for CBC/Radio- Canada to strengthen its mandate to serve the public and to better reflect the needs of Canadians. The government will explore modernising CBC/Radio-Canada’s mandate to strengthen independence, and is working with CBC/Radio Canada to explore participation in Eurovision. (ang.).
- ↑ Szymon Ignatiuk, Kanada rozważa debiut w Eurowizji! [online], ESCSpot, 5 listopada 2025 [dostęp 2025-11-05].
- ↑ Michał, EBU potwierdza, że prowadzi rozmowy dotyczące potencjalnego debiutu Kanady na Eurowizji [online], ESCSpot, 5 listopada 2025 [dostęp 2025-11-05].
- 1 2 Darshan Bijuvignesh, Kazakhstan & Canada: Will Not Debut At Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 15 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-15] (ang.).
- ↑ Maximilian Werner, Oona Kroisleitner, ESC-Direktor Green: "Je größer man wird, desto weniger immun ist man gegen geopolitische Konflikte" [online], Der Standard, 1 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-01] (niem.).
- ↑ Szymon Ignatiuk, EBU rozważy potencjalny debiut Kazachstanu na Eurowizji 2026! [online], ESCSpot, 8 lipca 2025 [dostęp 2025-07-08].
- ↑ Oktawia, Kazachstan potwierdza, że rozmowy z EBU o ich debiucie w Eurowizji są zaplanowane na początek 2026 roku [online], ESCSpot, 29 listopada 2025 [dostęp 2025-11-29].
- ↑ Michalis Vranis, Eurovision 2026: Jury voting order for tonight’s Grand Final revealed - ESCToday.com [online], Eurovision News, Polls and Information by ESCToday, 16 maja 2026 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇨🇭 Switzerland: Livio Chistell to Announce The Points in the Eurovision 2026 Final [online], Eurovoix, 4 maja 2026 [dostęp 2026-05-04] (ang.).
- 1 2 Michał, Znamy wszystkich rzeczników, którzy podadzą punkty podczas finału 🇦🇹 Eurowizji 2026 [online], ESCSpot, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-16].
- ↑ Julien De-re, 🇺🇦 Ukraine: Daniil from Ziferblat Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 29 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-29] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇱🇺 Luxembourg: Hana Sofia Lopes Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇧🇬 Bulgaria: Vladimira Ilieva Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 13 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇦🇿 Azerbaijan: Sabina Babayeva Returns as Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 16 maja 2026 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇸🇲 San Marino: Kelly Joyce Announced as Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 10 maja 2026 [dostęp 2026-05-10] (ang.).
- ↑ https://eeter.err.ee/1610022496/eesti-punktid-eurovisioonil-edastab-sel-aastal-getter-jaani
- ↑ Amy Spiro, Israel taps mentalist Lior Suchard to award its Eurovision jury points, „The Times of Israel”, 14 maja 2026, ISSN 0040-7909 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
- ↑ Hayley Bessell, Dami Im to be Australia's spokesperson at Eurovision 2026 [online], Aussievision, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
- ↑ Davide Conte, 🇩🇪 Germany: Wavvyboi Announced as Eurovision 2026 Spokesperson [online], Eurovoix, 12 maja 2026 [dostęp 2026-05-12] (ang.).
- ↑ Davide Conte, 🇧🇪 Belgium: Sandra Kim Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 9 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-09] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇵🇹 Portugal: Junior Eurovision Runner-Up Victoria Nicole Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
- ↑ Julien De-re, 🇸🇪 Sweden: Jakob from KAJ Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 28 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-28] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇦🇱 Albania: Andri Xhahu Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Julien De-re, 🇨🇾 Cyprus: Loukas Hamatsos Announced as Eurovision 2026 Spokesperson [online], Eurovoix, 7 maja 2026 [dostęp 2026-05-07] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇬🇪 Georgia: Mariam Shangelia Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 16 maja 2026 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
- ↑ Davide Conte, 🇲🇪 Montenegro: Nina Žižić Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇦🇲 Armenia: Parg Spokesperson for the Eurovision Song Contest 2026 [online], Eurovoix, 16 maja 2026 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska, Eurowizja 2026: Aleksandra Budka ponownie przedstawi noty jury z Polski [online], WirtualneMedia.pl, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (pol.).
- ↑ Anthony Granger, 🇬🇷 Greece: Klavdia Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 21 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-21] (ang.).
- ↑ Josef Štaif, Jaký kreativní tým má na starosti letošní české vystoupení na Eurovizi? [online], ESCarena.cz, 10 maja 2026 [dostęp 2026-05-12] (cz.).
- ↑ Davide Conte, 🇩🇰 Denmark: Sissal Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇫🇷 France: Magali Ripoll Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
- ↑ Emily Grace, 🇳🇴 Norway: Elisabeth Andreassen Announced As Eurovision 2026 Spokesperson [online], Eurovoix, 11 maja 2026 [dostęp 2026-05-11] (ang.).
- ↑ Julien De-re, 🇮🇹 Italy: Mariasole Pollio Announced as Eurovision 2026 Spokesperson [online], Eurovoix, 8 maja 2026 [dostęp 2026-05-08] (ang.).
- ↑ Neil Farren, 🇫🇮 Finland: Jaana Pelkonen Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 6 maja 2026 [dostęp 2026-05-06] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇬🇧 United Kingdom: La Voix Announced as Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
- ↑ Neil Farren, 🇱🇻 Latvia: Aurēlija Rancāne Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Đorđe Vesković, Muzički tron u senci istorije i politike: Ko slavi na 70. Evroviziji? [online], ESC Serbia | Evrovizija.rs, 15 maja 2026 [dostęp 2026-05-16] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇭🇷 Croatia: Doris Pinčić Guberović Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 9 maja 2026 [dostęp 2026-05-09] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇱🇹 Lithuania: Katarsis’ Lukas Radzevičius Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇷🇴 Romania: Eda Marcus Spokesperson for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 13 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] (ang.).
- ↑ Julien De-re, 🇦🇹 Austria: Philipp Hansa Eurovision 2026 Spokesperson [online], Eurovoix, 14 maja 2026 [dostęp 2026-05-14] (ang.).
- ↑ Julien De-re, 🇦🇱 Albania: Andri Xhahu Confirmed as Eurovision 2026 Commentator [online], Eurovoix, 12 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] (ang.).
- ↑ James Washak, 🇦🇲 Armenia: Hamlet Arakelyan and Hrachuhi Utmazyan to Commentate on Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 12 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] (ang.).
- ↑ David Knox, Upfronts 2026: SBS: Alone, The Chaplain, FIFA & Eurovision | TV Tonight [online], TV Tonight, 3 września 2025 [dostęp 2025-09-03] (ang.).
- ↑ Jan und Olli sind zurück [online], Österreichischer Rundfunk, 30 marca 2026 [dostęp 2026-03-30] (niem.).
- ↑ Steven Heap, 🇦🇿 Azerbaijan: İctimai Reveals Commentators for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 11 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] (ang.).
- ↑ Anthony Granger, 🇧🇪 Belgium: RTBF Reveal Commentary Team For Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 21 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-23] (ang.).
- ↑ VRT 1 stuurt geen ploeg naar Songfestival: Peter Van de Veire geeft commentaar vanuit Brussel, [w:] VRT NWS [online], Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie, 19 lutego 2026 [dostęp 2026-02-24] (flam.).
- ↑ Steven Heap, 🇧🇬 Bulgaria: BNT Reveals Commentators for Eurovision 2026 [online], Eurovoix, 12 maja 2026 [dostęp 2026-05-13] (ang.).
- ↑ Eurovision Song Contest Finale [online], DR, 12 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-12] (duń.).
- ↑ Yle, Eurovision Song Contest 2026: Finaali [online], Yle Areena, 16 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-16] (fiń.).
- ↑ Anthony Granger, 🇫🇷 France: Camille Cerf to Commentate on Eurovision 2026 With Stéphane Bern [online], Eurovoix, 11 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-11] (ang.).
- ↑ Aleksis Michas, O ταλαντούχος κύριος Καπουτζίδης [online], Apogefmatini, 7 lipca 2025 [dostęp 2025-07-08] (gr.).
- ↑ Giannis Argyriou, Ελλάδα: Χωρίς την Μαρία Κοζάκου ο σχολιασμός της Eurovision 2026; [online], EurovisionFun, 7 lipca 2025 [dostęp 2025-07-09] (gr.).
- ↑ Amit Harari, Dorit Assaraf Mizrahi, נציג ישראל לאירוויזיון 2026 בווינה ייבחר בתוכנית "הכוכב הבא" [online], Israeli Public Broadcasting Corporation, 29 września 2025 [dostęp 2025-10-01], Cytat: חצאי הגמר יתקיימו ב-12 וב-14 במאי והגמר ב-16 במאי, וישודרו בכאן 11 ובפלטפורמות הדיגיטל של התאגיד. (hebr.).
- ↑ Alle Infos zum Eurovision Song Contest 2026 in Österreich, [w:] Eurovision.de [online], ARD, 21 sierpnia 2025 [dostęp 2025-09-02] (niem.).
- ↑ Beata Goczał, Finał Eurowizji najdroższy w cenniku reklamowym TVP [online], Wirtualne Media, 19 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-19] (pol.).
- ↑ Davide Conte, 🇸🇲 San Marino: Commentators for Eurovision 2026 Revealed [online], Eurovoix, 8 maja 2026 [dostęp 2026-05-08] (ang.).
- ↑ RSI, “Alice”: l’Eurovision di Veronica Fusaro fonde rock e impegno [online], 11 marca 2025 [dostęp 2026-03-11] (wł.).
- ↑ Eurovision 2026 i Wien – datum, länder och artister [online], SVT Nyheter, 15 marca 2026 [dostęp 2025-03-15] (szw.).
- ↑ Anthony Granger, "Italy: Gabriele Corsi Confirmed as Commentator for Eurovision 2026" [online], 2 lutego 2026 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
- ↑ "Songfestival toch te zien op NPO 1, NPO vraagt NOS Evenementen en NTR" [online], 5 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-05] (niderl.).
- ↑ Söngvakeppnin [online], Ríkisútvarpið, 29 sierpnia 2025 [dostęp 2025-08-30], Cytat: Fyrra undankvöldið er 12. maí og það seinna 14. maí. Úrslitakeppnin verður svo haldin 16. maí og sýnd í beinni útsendingu á RÚV. (isl.).
- ↑ Anthony Granger, 🇽🇰 Kosovo: RTK Broadcasting the Eurovision Song Contest 2026 [online], Eurovoix, 10 maja 2026 [dostęp 2026-05-10] (ang.).
- ↑ Szymon Ignatiuk, 🇲🇰 Macedonia Północna będzie transmitować 🇦🇹 Eurowizję 2026 i Eurowizję Junior 2026 [online], ESCSpot, 20 września 2025 [dostęp 2026-04-20].
- ↑ Anthony Granger, 🇺🇸 United States: Eurovision 2026 to be Available on YouTube & Peacock [online], Eurovoix, 14 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-14] (ang.).