Konkurs Sopot Festival 1962

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
II Międzynarodowy Festiwal Piosenki Sopot 1962
Informacje ogólne
Finał 7 lipca 1962
Półfinał(y) 6 lipca 1962
Miejsce Hala Widowiskowa Stoczni Gdańskiej
Zwycięska piosenka  Grecja
Yovanna
Vole mon reve
Liczba wejść 24
Prowadzący Irena Dziedzic, Zbigniew Korpolewski, Ryszard Serafinowicz
Dyrygent Adam Wiernik
Informacje dodatkowe
Reżyser Jan Kulczyński
Organizator Pagart, Polskie Radio
Debiut  Izrael
 Bułgaria
 Belgia
 Holandia
Powrót brak
Rezygnacja  Meksyk
 Norwegia
◄1961        1963►

2. Międzynarodowy Festiwal Piosenki został zorganizowany 68 lipca 1962 roku przez Polską Agencję Artystyczną PAGART oraz Polskie Radio w Hali Widowiskowej Stoczni Gdańskiej w Sopocie[1].

Konkurs, który prowadzili Irena Dziedzic, Zbigniew Korpolewski i Ryszard Serafinowicz, wygrała reprezentantka Grecji Yovanna z utworem „Vole mon reve”, za który otrzymała łącznie 16 punktów.

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak pierwszy festiwal, wydarzenie zostało podzielone na trzy dni koncertowe. Pierwszego dnia, tj. 6 lipca, rozegrano półfinał dla polskich wykonawców; dzień później odbył się finał międzynarodowy, a ostatniego dnia – koncert Piosenka nie zna granic. Podczas wszystkich trzech koncertów zagrała Orkiestra Filharmonii Bałtyckiej pod dyrekcją Adama Wiernika, w trakcie widowiska zaprezentowały się także: zespół dixielandowy Zygmunta Wicharego oraz grupa Czerwono-Czarni[1].

W skład międzynarodowej komisji jurorskiej oceniającej występy w półfinale i finale widowiska weszli: przewodniczący Louis Rey ze Szwajcarii, Bronisław Brok, Wojciech Matlakiewicz, Władysław Szpilman, Jan Brzechwa i Lech Terpiłowski z Polski, Josef Urban z Czechosłowacji, Jaako Borg z Finlandii, Martin Hattwig z Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Jarda Kondałow z Bułgarii, Günter Krenz z Niemiec Zachodnich, Davorin Zupanic z Jugosławii, Pia Hadjinikos z Grecji, Emil de Radoux z Belgii i Oven Bryce z Wielkiej Brytanii[2]. Sędziowie przyznali nagrody w dwóch kategoriach Nagroda za dzieło i Nagroda za interpretację[3].

W trakcie widowiska wręczone zostały także takie wyróżnienia, jak: Nagroda Pagart-u, Nagroda WALA, Nagroda ZAiKS-u dla polskich twórców piosenek, Nagroda Expressu Wieczornego, Nagroda Kuriera Polskiego oraz Nagroda dziennikarzy[3].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Półfinał (dzień polski)[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy dzień festiwalu odbył się 6 lipca 1962 roku, wystąpiło wówczas dziewiętnastu wykonawców, w tym czterech reprezentantów Polski[4]. Wyróżnienie otrzymali zdobywcy pierwszych trzech miejsc, a nagrody przyznano w kategorii Nagroda za interpretację[3]. Pierwszą nagrodę odebrała Anita Traversi ze Szwajcarii za wykonanie utworu „Jesienna rozłąka” autorstwa Jerzego Gerta i Bronisława Broka przetłumaczonego na język francuski przez Jeana Charlesa[3].

Kraj Wykonawca Tytuł Miejsce Punkty
1  Francja Isabelle Aubret „Kuglarze” 3 79
2  Polska Katarzyna Bovery „Nie chcę być sama” 18 2
3  Włochy Anna Davis Mascelli „Jeszcze poczekajmy” 12 5
4  Bułgaria Emil Dymitrow „Si senor” 8 15
5  Polska Mieczysław Fridel „Poprośmy o deszcz” 19 0
6  Dania Birgit Falk "Dla ciebie miły” 14 4
7  NRD Fred Frohberg „Nim zamknę drzwi” 11 12
8  Polska Bożena Grabowska „Wszystko się liczy od ciebie” 5 56
9  Czechosłowacja Hana Hegerová Szeptem 2 94
10  Węgry Ilona Hollos „Nie jestem głupia” 17 2
11  Izrael Ester Reichstadt „Nim zamknę drzwi” 16 3
12  Austria Herbert Renn „Serenada” 10 13
13  Belgia Lise Rollan „Jeszcze poczekajmy” 6 19
14  Finlandia Marion Rung „Klip–klap” 4 65
15  Szwecja Saga Sjoberg „Piosenka o podanej ręce” 15 3
16  Polska Karin Stanek „Malowana piosenka” 13 5
17  Szwajcaria Anita Traversi Jesienna rozłąka 1 112
18  Grecja Jeanne Yovanna „Warszawski dorożkarz” 9 14
19  Jugosławia Anica Zubović „To się nie da powiedzieć” 7 15

Finał (dzień międzynarodowy)[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy dzień festiwalu odbył się 7 lipca 1962 roku, wystąpili wówczas reprezentanci dwudziestu czterech krajów wykonawców[4]. Wyróżnienie otrzymali zdobywcy pierwszych trzech miejsc, a nagrody przyznano w kategorii Nagroda za dzieło[3]. Pierwszą nagrodę odebrała Yovanna z Grecji za wykonanie utworu „Vole mon reve” autorstwa Mimi Plessasa i Kostasa Kindynisa[3].

Kraj Język Wykonawca Tytuł Miejsce Punkty
1  Francja francuski Isabelle Aubret „Ces deux la” 14 5
2  Włochy włoski Anna Davis Mascelli „Ouesta voce ouinoue sempre” 8 18
3  Bułgaria bułgarski Emil Dymitrow „Arlekino” 3 76
4  Dania duński Birgit Falk „Antonius” 10 13
5  NRD niemiecki Fred Frohberg „Hoch am himmel” 10 13
6  Czechosłowacja czeski Hana Hegerová „Oskliva nedele” 3 76
7  Węgry węgierski Ilona Hollos „O az” 12 11
8  Wielka Brytania angielski Dinah Kaye „Stranger on the Shore” 17 0
9  RFN niemiecki Paul Kuhn „Klingelingelingeling” 5 24
10  Holandia holenderski Peter Macroy „Merylin” 16 3
11  Rumunia rumuński Gigi Marga „Dac’ai de glud sa mai inbesti” 8 18
12  Polska polski Jerzy Połomski „Zgubiony walc” 17 0
13  Polska polski Sława Przybylska „Pożegnanie” 11 12
14  Izrael hebrajski Ester Reichstadt „Stav” 2 96
15  Polska polski Hanna Rek Gdy mi ciebie zabraknie 13 8
16  Austria niemiecki Herbert Renn „Maria Elisa” 6 23
17  Belgia francuski Lise Rollan „Vole mon reve” 8 17
18  Finlandia angielski Marion Rung „Nothern Lights” 7 20
19  Polska polski Irena Santor „Najtrudniejsze są chwile pożegnań” 4 25
20  Szwecja szwedzki Saga Sjoberg „Nar min van” 15 4
21  Szwajcaria włoski Anita Traversi „Una certa serra 9 15
22  Polska polski Violetta Villas „Spójrz prosto w oczy” 12 11
23  Grecja grecki Yovanna Vole mon reve 1 106
24  Jugosławia serbsko-chorwacki Anica Zuboić „La petite histoire” 5 24

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

  Głosy w finale
Suma punktów Szwajcaria Polska Czechosłowacja Finlandia Niemiecka Republika Demokratyczna Węgry Republika Federalna Niemiec Jugosławia Grecja Belgia Wielka Brytania
Uczestnicy konkursu  Francja 5 1 4
 Włochy 18 5 3 5 5
 Bułgaria 76 8 7 8 7 8 7 8 7 8 7
 Dania 13 5 6 2
 NRD 13 2 3 6 1 1
 Czechosłowacja 76 7 8 7 8 7 8 7 8 7 8
 Węgry 11 4 4 3
 Wielka Brytania 0
 RFN 24 4 5 5 2 5 2 1
 Holandia 3 3
 Rumunia 18 5 5 4 4
 Polska 0
 Polska 12 4 3 5
 Izrael 96 6 6 12 6 12 10 12 6 6 10 10
 Polska 8 3 5
 Austria 23 3 1 4 4 3 4 2 2
 Belgia 17 12 5
 Finlandia 20 12 6
 Polska 25 12 6 1 2 2 1 1
 Szwecja 4 4
 Szwajcaria 15 12 3
 Polska 11 5 2 1 1 2
 Grecja 106 10 10 10 10 10 12 10 10 12 12
 Jugosławia 24 6 12 6
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występowania.

Koncert Piosenka nie zna granic[edytuj | edytuj kod]

  • Isabelle Aubret (Francja) – „La Bas” (F. Valerio – J. Datin, M. Vidalin)
  • Emil Dymitrow (Bułgaria) – „India” (E. Dymitrow, A. Andrejew)
  • Anna Davis Mascelli (Włochy) – „Il tango della gelosia” (P. Mendes, V. Mascheroni)
  • Birgit Falk (Dania) – „Bau dir ein schloss im Mond” (B. Shepherd, W. Rashek)
  • Mieczysław Friedel (Polska) – „Granada” (A. Lara, A. Lara)
  • Fred Frohberg (NRD) – „Gloria Haleluja” (F. Frohberg, G. Oppenheimer)
  • Bożena Grabowska (Polska) – „Malaguena” (E. Ramirez, E. Ramirez)
  • Hana Hegerová (CSRS) – „Old Lucky Sun” (D. Gilespie, Smith)
  • Ilona Hollos (Węgry) – „Sucu Sucu” (T. Rojas)
  • Dinah Kaye (Anglia) – „Dy in, day out” (N. Bloom, M. Mercer)
  • Paul Kuhn (NRF) – „Wenn du einmal Hochzeit Machts” (P. Kuhl, P. Kuhl)
  • Peter Macroy (Holandia) – „16 tons” (M. Travis, P. Macroy)
  • Gigi Marga (Rumunia) – „Floaia Tobosara” (V. Veselowski)
  • Jerzy Połomski (Polska) – „Milord” (M. Monnot, Z. Stawecki)
  • Sława Przybylska (Polska) – „Wszystko było” (A. Markowski, K. Winkler)
  • Ester Reichstadt (Izrael) – „Damam” (M. Vileńsky)
  • Herbert Renn (Austria) – „Varum vergeht die Zeit so schnell” (A. Halecker, A. Habel)
  • Lise Rollan (Belgia) – „Pour de Vrai” (J. Veranne, S. Davignac)
  • Marion Rung (Finlandia) – „Signorina Cappucina” (P. Massara, N. Sherman)
  • Saga Sjoberg (Szwecja) – „La foule” (A. Carbal, M. Rivegauche)
  • Karin Stanek (Polska) – „Jimmy Joe piosenka kowbojska”)
  • Anita Traversi (Szwajcaria) – „Chiamami amore” (G. Polli, L. Bereta)
  • Violetta Villas (Polska) – „Ave Maria na moro” (H. Martins, M. Larue)
  • Jaenne Yovanna (Grecja) – „To potami” (K. Klavas, T. Mastorakis)
  • Anica Zuboić (Jugosławia) – „Tu si 'a Malincunia” (A. Fiere)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sopot Festival 1962 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-02].
  2. Jury Sopot Festival '62 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-02].
  3. a b c d e f Nagrody Sopot Festival '62 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-02].
  4. a b Uczestnicy Sopot Festival '62 (pol.). www.bart.sopot.pl. [dostęp 2015-02-03].