Konradów (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie dolnośląskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Artykuł 50°18′40″N 16°47′37″E
- błąd 39 m
WD 50°18'40"N, 16°47'38"E, 50°18'32.29"N, 16°47'38.33"E
- błąd 39 m
Odległość 21 m
Konradów
wieś
Ilustracja
Kościół Podwyższenia Krzyża w Konradowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Lądek-Zdrój
Sołectwo Konradów
Wysokość 440-530[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 295[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-540
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853145
Położenie na mapie gminy Lądek-Zdrój
Mapa konturowa gminy Lądek-Zdrój, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Konradów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Konradów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Konradów”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Konradów”
Ziemia50°18′40″N 16°47′37″E/50,311111 16,793611
Kapliczka w Konradowie

Konradów (niem. Konradswalde) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lądek-Zdrój.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Konradów to duża wieś łańcuchowa o długości około 3 km, leżąca w północnej części Krowiarek, rozciągnięta wzdłuż Konradki, na wysokości około 440–530 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Konradowie pochodzą z roku 1346, z dokumentu wydanego przez króla Jana Luksemburskiego[3]. Wieś wchodziła wtedy w skład państwa karpieńskiego i została przekazana w lenno braciom von Glubos[3]. W tym czasie istniał już tam kościół, a w roku 1384 zanotowano istnienie parafii[3]. W 1416 roku wzmiankowano tu sędziostwo, które niewątpliwie powstało znacznie wcześniej[4]. Po upadku państwa karpieńskiego wieś stała się królewszczyzną[3]. Działała tu szkoła katolicka, wzmiankowana po raz pierwszy w 1789 roku[4]. W roku 1840 miejscowość należała do największych wsi w regionie, były tu wtedy: dwór, szkoła, tartak, dwie olejarnie, browar, gorzelnia i aż siedem młynów wodnych[3]. Od średniowiecza z przerwami aż do połowy XIX wieku w okolicy wsi prowadzono wydobycie rud żelaza[3]. W XIX wieku Konradów nadal pozostawał dużą miejscowością, w związku z czym po 1885 roku stał się siedzibą urzędu stanu cywilnego[4]. Największą liczbę ludności wsi odnotowano w 1857 roku (900 osób[4]).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół pw. Podwyższenia Krzyża, z XVII wieku, przebudowany w XIX wieku[3]. Jest to budowla jednonawowa z półkolistym prezbiterium i wieżą zwieńczoną barokowym hełmem. Wewnątrz zachowało się wyposażenie z XVIII wieku, między innymi figury świętych autorstwa Michała Klahra[3]. Poza tym jest tam też barokowa chrzcielnica, ambona i organy w tym samym stylu[3]. Kościół jest otoczony murem, przy którym stoi kamienny krzyż ze sceną ukrzyżowania[3].
  • dwór, z końca XVIII wieku, przebudowany w XX wieku[3]. Jest to trzynastoosiowa piętrowa budowla z portykiem i balkonem, wzniesiona na planie wydłużonego prostokąta[6]. Budynek nakryty jest dachem czterospadowym i ma zachowany pilastrowy podziałem elewacji[6]. Po roku 1945 w obiekcie funkcjonował ośrodek wczasowy, następnie były w nim mieszkania pracowników PGR-u, obecnie jest częściowo zamieszkały[3].

Inne zabytki[1]:

  • liczne domy z XVIII i XIX wieku,
  • dwa kamienne mosty z XIX wieku, położone przy domach nr 13 i 74.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Inne miejscowości o podobnej nazwie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 147–153. ISBN 83-7005-341-6.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. a b c d e f g h i j k l Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2010, s. 353, 354. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. a b c d Roman Kaczmarczyk: Konradów. 2007-08-22. [dostęp 2016-10-05].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 73. [dostęp 29 sierpnia 2012].
  6. a b Marta Węgierska: Dwory i pałace w Polsce. [dostęp 2016-10-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]