Konrad Guderski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konrad Guderski
Konrad
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1900
Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci 1 września 1939
Gdańsk
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Stanowiska d-ca obrony Poczty Polskiej w Gdańsku
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
kampania wrześniowa,
obrona Poczty Polskiej w Gdańsku
Mosiężna tablica znajdująca się na budynku pod adresem Saska 68 w Warszawie (Saska Kępa) upamiętniająca miejsce zamieszkania ppor. Konrada Guderskiego.

Konrad Guderski ps. "Konrad" (ur. 19 lutego 1900 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1 września 1939 w Gdańsku) – polski inżynier wodny, dowódca obrony Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Stanisława (robotnika kolejowego) i Anny, dzieciństwo spędził w Pruszkowie koło Warszawy. Brał udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie w 1918. Ukończył warszawskie gimnazjum im. Reytana, studiował następnie na Politechnice Warszawskiej i Lwowskiej, uzyskując w 1934 dyplom inżyniera. Pracował m.in. przy regulacji Wisły.

W 1934 r. był oficerem rezerwy 9 Pułku Piechoty Legionów w Zamościu, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 r. i 124. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty oraz pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

Jako rzeczoznawca Ministerstwa Spraw Wojskowych został wysłany w kwietniu 1939 do Gdańska w charakterze delegata do specjalnych zadań wojskowych. W atmosferze zbliżającej się wojny zajmował się konspiracyjnymi przygotowaniami do obrony Poczty Polskiej w Gdańsku, sprowadzał broń i amunicję. Możliwe, że organizował również konspiracyjną organizację pod nazwą "Związek Jaszczurczy" lub "Jaszczurka". 1 września 1939 objął dowództwo obrony Poczty (pod pseudonimem Konrad), poległ w początkowej fazie walk.

Pochowany na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na gdańskiej Zaspie wraz z innymi obrońcami Poczty Polskiej, został zidentyfikowany dopiero w 1947 (ze względu na konspiracyjny charakter jego działań i śmierć większości świadków).

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Nazwiskiem Konrada Guderskiego nazwano ulice na Osiedlu Świętokrzyskim w Gdańsku oraz na osiedlu Gocław (dzielnica Praga-Południe)[1] w Warszawie.

Na budynku pod adresem Saska 68 w Warszawie (Saska Kępa), na wysokości pierwszego piętra, znajduje się mosiężna tablica upamiętniająca miejsce jego zamieszkania[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Śnieżko, Konrad Guderski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom IX, 1960-1961.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 63, 428.
  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 771. ISBN 83-211-1096-7.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała nr 49 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 31 stycznia 1979 r. w sprawie nadania nazw ulicom, „Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy”, Warszawa, dnia 2 kwietnia 1979 r., nr 5, poz. 21, s. 2.
  2. Konrad Guderski - Warszawa, ul Saska 68 (Saska Kępa), http://kamiennetablice.blogspot.com [dostęp 2018-01-14].