Konrad I Spokojny

Konrad I Spokojny

król Burgundii
Okres	od 11 lipca 937 do 19 października 993
Dane biograficzne
Dynastia	Welfowie burgundzcy/Dynastia burgundzka
Data urodzenia	ok. 925
Data śmierci	19 października 993
Ojciec	Rudolf II (król Burgundii)
Matka	Berta ze Szwabii
Rodzeństwo	Adelajda
Żona	Adelajda z Bellay
Dzieci	Kuno, Gizela
Żona	Matylda z Karolingów
Dzieci	Berta, Matylda, Geberga, Rudolf
Konkubina	Aldiud
Dzieci	Burchard

Przybliżony kształt Królestwa Burgundii w momencie śmierci Konrada

Konrad I Spokojny, według innej numeracji Konrad III (ur. ok. 925, zm. 19 października 993) – król Burgundii w latach 937–993.

Życiorys

Był synem władcy Dolnej Burgundii Rudolfa II, który w 933 roku zjednoczył ziemie Górnej i Dolnej Burgundii, oraz Berty, córki księcia Szwabii Burcharda II i Renegildy, córki Eberharda II, hrabiego Zurychu. Po śmierci ojca Konrad I Spokojny odziedziczył władzę królewską.

Początkowo o koronę burgundzką zabiegał Hugo z Arles, który wcześniej pozbawił Rudolfa II tytułu króla Włoch w zamian za przejęcie Górnej Burgundii. Hugo próbował zmusić Bertę, wdowę po Rudolfie, do zawarcia małżeństwa ze sobą, a jej córkę Adelajdę (931–999) – do poślubienia swego syna Lotara. Sprzeciwił się temu formalny władca Włoch Otton I Wielki, obawiający się nadmiernego wzmocnienia pozycji Hugo. Otton objął młodego władcę Burgundii swoją protekcją.

Konrad przez cztery lata przebywał na dworze Ottona i został jego wasalem w zamian za ochronę przed ambicjami Ludwika IV z Francji oraz Hugo ze strony Italii. Dla umocnienia sojuszu Otton poślubił Adelajdę Burgundzką, siostrę Konrada, owdowiałą po śmierci Lotara II. Od tego momentu Konrad wspierał wyprawy wojenne Ottona, choć prawdopodobnie już od 942 roku zachowywał faktyczną niezależność. W 960 roku odsprzedał Hartbertowi z Chur część Alzacji na wschód od Renu w zamian za region Chur.

Panowanie Konrada przebiegało bez większych zakłóceń, czemu zawdzięczał przydomek „Spokojny”, i cieszyło się poparciem możnych. Jednym z głównych wyzwań było scalanie sztucznie utworzonego państwa, którego ludność nie stanowiła jednolitej wspólnoty. Istotną rolę w rządach odgrywał Kościół, zwłaszcza biskupstwa Besançon, Lyonu i Vienne. Właśnie do Vienne przeniesiono stolicę królestwa, aby usprawnić zarządzanie jego rozległym terytorium.

Jedynym poważniejszym konfliktem zbrojnym w czasie jego rządów był jednoczesny najazd Madziarów i Saracenów, którzy w 939 roku splądrowali klasztor Saint-Maurice. Konrad, przy wsparciu Ottona I, zdołał ich następnie pokonać. W 948 roku, po śmierci Hugo z Arles, uzyskał faktyczną władzę nad Prowansją, która jednak zachowała znaczną autonomię. W 975 roku wypędził stamtąd ostatnie oddziały muzułmańskich Saracenów.

Pod koniec jego panowania Prowansja de facto przeszła w ręce dynastii Gevaudan w osobach braci Wilhelma I (hrabiego od 979 roku) i Rotbolda II (margrabiego od 993 roku), synów Boso II. Konrad zmarł 19 października 993 roku i został pochowany w opactwie Saint-André-de-Bas w Vienne. Tron burgundzki objął jego syn Rudolf III, ostatni władca Burgundii z dynastii Welfów burgundzkich. Po jego śmierci królestwo zostało włączone do Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Choć Konrad pozostawił państwo w stabilnym stanie i bez wewnętrznych konfliktów, utracił znaczną część Prowansji i doprowadził do podporządkowania Burgundii Cesarstwu.

Małżeństwo i potomstwo

Konrad I Spokojny miał dwie żony oraz jedną konkubinę, z którymi doczekał się potomstwa.

Pierwszą żoną była Adelajda z Bellay, z którą miał dwoje dzieci:

• Kuno (Konrad) (ur. ok. 955, zm. 10 sierpnia 966);
• Gizela (ur. ok. 950, zm. 21 lipca 1007), od 972 roku żona księcia bawarskiego Henryka II Kłótnika.

Około 963 roku poślubił Matyldę (ur. pod koniec 943, zm. po 26 listopada 981), córkę króla Francji Ludwika IV Zamorskiego i Gerbergi Saskiej, córki króla Henryka I Ptasznika. Z tego małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

• Berta (ur. ok. 967, zm. 16 stycznia 1016), żona Odona I, hrabiego Blois, a następnie króla Francji Roberta II Pobożnego (małżeństwu temu sprzeciwiał się Hugo Kapet z powodu zbyt bliskiego pokrewieństwa, jednak doszło ono do skutku po jego śmierci w 996 roku);
• Gerberga (ur. 965/966, zm. 7 lipca 1018 lub 1019), żona Hermana I, hrabiego Werl, a następnie Hermana II, księcia Szwabii;
• Matylda (ur. ok. 969), prawdopodobnie żona Roberta, hrabiego Genewy;
• Rudolf III (ur. ok. 971, zm. 6 września 1032), następca ojca na tronie burgundzkim.

Ze związku pozamałżeńskiego z Aldiud, późniejszą żoną Anzelma, miał syna Burcharda (zm. po 22 czerwca 1030 lub 1031), opata w Saint-Maurice i arcybiskupa Lyonu od 978 roku.

Bibliografia

• Brandenburg E., Die Nachkommen Karls des Großen, Leipzig 1935, s. 10.