Konrad Rudnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Paweł
Konrad Maria Paweł Rudnicki
Konrad Rudnicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1926-07-022 lipca 1926
Warszawa
Data i miejsce śmierci 2013-11-1212 listopada 2013
Kraków
kapłan Kościoła Starokatolickiego Mariawitów
Okres sprawowania od 1959
administrator filii parafii św. Marii Magdaleny w Gniazdowie - w Krakowie
Okres sprawowania
Wyznanie starokatolickie
Kościół Starokatolicki Mariawitów
Inkardynacja Diecezja śląsko-łódzka
Prezbiterat 1959
Konrad Rudnicki
Zemsta, Twardowski
porucznik porucznik
Przebieg służby
Lata służby 1943-45
Siły zbrojne Orl.jpg Gwardia Ludowa
Orl.jpg Armia Ludowa
Jednostki Batalion GL im. gen. Józefa Bema
3 Brygada AL im. gen. Józefa Bema
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal Komisji Edukacji Narodowej POL Krzyż Armii Ludowej BAR.png POL Kombatancki Krzyz Pamiatkowy - Zwyciezcom BAR.svg Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945”
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata

Konrad Maria Paweł Rudnicki ps. Zesmta, Twardowski[1] (ur. 2 lipca 1926 w Warszawie, zm. 12 listopada 2013 w Krakowie[2]) – polski astronom, profesor nauk fizycznych, duchowny i teolog Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP, antropozof.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego matka, Maria Rudnicka była działaczką PPS (współpracowała z Józefem Piłsudskim), a ojciec, działacz ruchu robotniczego, komunista i znany pisarz – Lucjan Rudnicki był współzałożycielem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski.

Od zimy 1943/1944 walczył w partyzantce w Gwardii Ludowej (batalion GL im. Józefa Bema). W roku 1944 walczył w stopniu kaprala w 3 Brygadzie AL im. gen. Józefa Bema, z którą brał udział min. w bitwie pod Ewiną. W styczniu 1945 jego jednostkę rozwiązano. W czasie II wojny światowej wraz ze swoją matką, w Piotrkowie Trybunalskim ochraniał kilku Żydów (zachowała się relacja o ochronie rodziny Weintraubów). W styczniu 1996 odebrał za to tytuł „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” oraz medal Jad Waszem. Po wojnie otrzymał stopień porucznika.

Od września 1945 studiował astronomię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie następnie pracował naukowo przez kilkanaście lat. W 1965, podczas pobytu w amerykańskim Palomar Observatory odkrył nową kometę rejestrując ją na kliszy. Była to pierwsza kometa odkryta przez Polaka po II wojnie światowej. Od nazwiska odkrywcy nazwano ją C/1966 T1 (Rudnicki). Od 1968 pracował w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie niemal do końca swoich dni wykładał. W latach 1984-1989 był tam również dyrektorem. Jako astronom zajmował się następującymi zagadnieniami: astronomia gwiazdowa, astronomia pozagalaktyczna, kosmologia, metodologia astronomii, metodologia nauk.

Był członkiem prezydium Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN, członkiem Sądu Koleżeńskiego Polskiego Towarzystwa Astronomicznego oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii.

Oprócz pracy astronoma, był od 1959 kapłanem Kościoła Starokatolickiego Mariawitów oraz administratorem filii parafii tego Kościoła w Krakowie. Jego imiona zakonne to Maria Paweł. Jako teolog specjalizował się w teologii mistycznej. Wykładał w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Był także antropozofem, członkiem Powszechnego Towarzystwa Antropozoficznego i Sekcji Matematyczno-Przyrodniczej w Goetheanum w Dornach (Szwajcaria).

Gdy w latach 80. pracował w obserwatorium astronomicznym w Castel Gandolfo, Jan Paweł II zaprosił go do odprawienia „mariawickiej” mszy świętej w prywatnej kaplicy papieża[potrzebny przypis].

Był członkiem Komisji Mieszanej do Dialogu Teologicznego pomiędzy Kościołem rzymskokatolickim i Kościołem Starokatolickim Mariawitów. Regularnie pisywał teksty do wydawanego przez siebie czasopisma religijnego Praca nad sobą. Publikował na łamach wydawanego w Warszawie „Wolnomularza Polskiego” wolnomularzem nie będąc. Razem z Włodzimierzem Zonnem napisał książkę o astronomii.

Miejsce pochówku[edytuj | edytuj kod]

Pochowany jest na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  1. Astronomia gwiazdowa (wraz z Włodzimierzem Zonnem), 1957, Warszawa: PWN
  2. Astronomia, 1970, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych
  3. Świat planet (wraz z T. Zbigniewem Dworakiem), 1983, Warszawa: PWN
  4. Etyka z elementami filozofii: skrypt, 1999, Bydgoszcz: Wyższa Szkoła Ochrony Środowiska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

i inne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł astronom Konrad Rudnicki | Urania - Postępy Astronomii, www.urania.edu.pl [dostęp 2018-10-15] (pol.).
  2. Zmarł astronom Konrad Rudnicki (pol.). [dostęp 2013-11-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]