Konrad von Jungingen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Konrad V von Jungingen)
Konrad von Jungingen
Ilustracja
ilustracja herbu
Wielki mistrz zakonu krzyżackiego
Okres

od 1393
do 1407

Poprzednik

Konrad von Wallenrode

Następca

Ulrich von Jungingen

Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia

ok. 1355
Jungingen

Data i miejsce śmierci

30 marca 1407
Malbork

Miejsce spoczynku

Zamek w Malborku - kaplica św. Anny

Konrad von Jungingen (ur. ok. 1355 w Jungingen, zm. 30 marca 1407 w Malborku) – 25. wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1393–1407.

Pieczęć Konrada von Jungingen, wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Konrad von Jungingen pochodził z rycerstwa Szwabii. Do zakonu krzyżackiego wstąpił wraz z młodszym bratem Ulrichem około 1380. Z początku był komturem domowym na zamku w Ostródzie. W 1391 awansował na podskarbiego malborskiego. Po śmierci Konrada von Wallenroda kapituła generalna 30 listopada 1393 roku ogłosiła go jednogłośnie wielkim mistrzem[1].

Konrad von Jungingen od samego początku pełnienia swoich funkcji zdecydowanie opowiedział się za kontynuowaniem polityki zakonu swoich poprzedników. W odróżnieniu jednak od nich wybrał drogę nie wojny a dyplomacji. W swoich działaniach próbował skłócić ze sobą wielkich książąt litewskich – raz popierając Witolda, innym razem opowiadając się za Świdrygiełłą. Starał się także doprowadzić do osłabienia unii polsko-litewskiej oraz zwierzchnictwa Jagiełły nad Wielkim Księstwem[1].

W czasie jego panowania państwo zakonne osiągnęło największy zasięg terytorialny, a gospodarka była w rozkwicie. Dzięki zręcznej polityce pozyskał w 1398 Żmudź na mocy pokoju na wyspie Salin. W 1402 roku, wykorzystując problemy finansowe elektora brandenburskiego, Zygmunta Luksemburskiego wykupił Nową Marchię. Nabytki terytorialne przynosiły jednak nie tylko korzyści. W Nowej Marchii lokalne rycerstwo zbrojnie sprzeciwiało się dyktatorskiej władzy Zakonu, na Żmudzi wybuchały z kolei powstania ludowe wspierane przez Litwinów[1].

W polityce bałtyckiej zmuszony był stanąć do konkurencji z nowo powstałą unią kalmarską. Konflikt interesów, którego przyczyną było opanowanie przez Krzyżaków w 1398 roku wyspy Gotlandii, siedliska piratów bałtyckich, spowodował długoletnie napięte stosunki z Danią, Szwecją i Norwegią[1].

Zagrożenie wojną ze wszystkich stron zmusiło Konrada von Jungingena do szukania porozumienia z jednym z rywali. Konrad zdecydował się na gesty życzliwości wobec Jagiełły. Od 1401 roku słał poselstwa z darami do Krakowa. W 1404 roku udało mu się zawrzeć z polskim królem pokój w Raciążku, w którym za cenę ustępstwa w sprawie ziemi dobrzyńskiej, uzyskał potwierdzenie ustaleń z wyspy Salin odnośnie Żmudzi oraz uzyskał pokój ze stroną polsko-litewską[1].

Zmarł po długiej chorobie 30 marca 1407 w Malborku. Pochowany został w mauzoleum wielkich mistrzów pod kaplicą św. Anny. Według Kroniki Gdańskiej umierający wielki mistrz Konrad V von Jungingen ostrzegać miał dostojników krzyżackich przed wyborem swego wojowniczego brata na następcę, nazywając go głupcem.

Konrad von Jungingen w filmie[edytuj | edytuj kod]

Postać Konrada von Jungingena pojawia się w filmie Krzyżacy w reżyserii Aleksandra Forda. Wcielił się w nią Janusz Strachocki[2]. W serialu Korona królów rolę grali Arkadiusz Głogowski (Sezon III)[3] i Krzysztof Olchawa (Korona królów. Jagiellonowie).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Neue deutsche Biographie, daten.digitale-sammlungen.de, w: Stolberg-Wernigerode, Otto zu: Neue deutsche Biographie, Bd.: 12, Kleinhans - Kreling, [Schriftleitung Hauptschriftl. Fritz Wagner ... Genealog. Beratung Friedrich Wilhelm Euler], Berlin, 1980, s. 517–518 [dostęp 2021-11-01].
  2. Janusz Strachocki w bazie filmpolski.pl
  3. Arkadiusz Głogowski w bazie filmpolski.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich 1198-2000, wyd. 3 popr. i uzup., Gdańsk: [s.n.], 2003, ISBN 83-909057-7-9, OCLC 749170928.