Konstancja Rzewuska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstancja Małgorzata Lubomirska
Ilustracja
Portret Antona Graffa z 1789
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy
Data urodzenia 1761
Data i miejsce śmierci 11 października 1840
Kamieniec Podolski
Ojciec Stanisław Lubomirski
Matka Izabela Lubomirska
Mąż

Seweryn Rzewuski

Dzieci

Wacław Seweryn Rzewuski Maria Waldstein-Wartenberg

Odznaczenia
Order Krzyża Gwiaździstego

Konstancja Małgorzata z Lubomirskich Rzewuska (ur. 1761, zm. 11 października 1840 w Kamieńcu Podolskim[1]) – polska szlachcianka, córka Stanisława i Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Malarka - amatorka, ok. 1780 roku, wykonała szereg rysunków, świadczących o dobrej technice i talencie. Zachowała się akwaforta: popiersie brodatego starca. W roku 1782 poślubiła kuzyna Seweryna Rzewuskiego i została matką Wacława. Odznaczona Orderem Krzyża Gwiaździstego. Roztrwoniła majątek odziedziczony po matce, od 1817 mieszkała w Podhorcach po konfiskacie majątku syna za udział w powstaniu listopadowym zamieszkała w Kamieńcu Podolskim ostatnie lata życia spędziła w niedostatku[2].

Prawem spadku i posagu nabyła klucz grzymałowski (m.in. Faszczówkę)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]