Konstantin Fiedin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstantin Fiedin
ros. Константин Александрович Федин
Ilustracja
Pomnik Fiedina w Saratowie
Imię i nazwisko Konstantin Aleksandrowicz Fiedin
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1892
Saratów
Data i miejsce śmierci 15 lipca 1977
Moskwa
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Dziedzina sztuki proza socrealistyczna, liryka
Ważne dzieła
  • Pierwsze porywy
  • Niezwykłe lato
  • Ognisko
  • Miasta i lata

Konstantin Aleksandrowicz Fiedin (ros. Константин Александрович Федин; ur. 12 lutego?/24 lutego 1892 w Saratowie, zm. 15 lipca 1977 w Moskwie) – rosyjski pisarz, autor utworów o problemach wrażliwej i samotnej jednostki, uwikłanej w sprzeczności współczesnego świata[1], Bohater Pracy Socjalistycznej (1967). W latach 1959-1977 przewodniczący Związku Pisarzy ZSRR. W 1921 roku dołączył do grupy literackiej o nazwie Bracia Serafiońscy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 lutego?/24 lutego 1892 roku w Saratowie w rodzinie właściciela sklepu papierniczego. Od dzieciństwa interesował się pisarstwem. Nie chcąc iść w ślady ojca, parę razy uciekł z domu, chociaż w 1911 roku wstąpił do Moskiewskiego Instytutu Handlu. W 1914 roku został wysłany do Cesarstwa Niemieckiego by podszkolić swój język niemiecki. W początkowej fazie I wojny światowej, dalej znajdował się na terenie cesarstwa i jako jeniec miał prawo mieszkać i pracować w różnych miastach (był m.in. aktorem).

Powróciwszy do Rosji pod koniec 1918 roku, trafił do Syzrania w guberni symbirskiej (obecnie obwód samarski). W lutym 1919 roku zorganizował i był redaktorem gazety "Otkliki", współpracował też z czasopismami: "Izwiestija Syzranskich Sowietow", "Ałyj put'", "Syzranskij kommunar". W Syzraniu napisał pierwsze opowiadania: Sczastje i Diadia Kisiel - drugi utwór dostał nagrodę w Moskwie w konkursie "ROSTA" i został dostrzeżony przez Maksima Gorkiego.

Miasto Syzrań dał pisarzowi obszerny materiał na kolejne utwory. W powieści Miasta i lata stary Syzrań odzwierciedlony jest w wymyślonym przejezdnym mieście Siemidoł. Napisane w 1921 roku opowiadanie Sad również jest naszpikowane wrażeniami z miasta. Wydarzenia z powieści Niezwykłe lato rozgrywają się na rzece Wołga w 1919 roku.

W 1921 roku był członkiem grupy Bracia Serafiońscy w Piotrogrodzie (przemianowanym niedługo na Leningrad). Wrażenia z zagranicy i program tej grupy, zwłaszcza aktualna dla tych czasów polemika na temat inteligentów w rewolucji, określiły w głównej mierze charakter pierwszej i najbardziej znanej powieści Fiedina Miasta i lata. Pisarz żył w Leningradzie na prospekcie Wołodarskiego 33 do roku 1937, potem przeniósł się do Moskwy.

W 1927 roku wziął udział w stworzeniu grupowej powieści Bolszyje pożary, publikowanej w gazecie "Ogoniok".

W latach 1933-1935 pracował nad pierwszą w historii literatury radzieckiej powieścią polityczną Pochiszczenije Jewropy. W powieści Sanatorium "Arktur" wykorzystał motyw "czarodziejskiej góry" Tomasza Manna w celach propagandowych, czy przeciwstawić ze sobą "zdrowy" ZSRR ze "zgniłym" Zachodem[2].

W 1958 roku został mianowany członkiem Akademii Nauk ZSRR, a w 1959 przewodniczącym Związku Pisarzy ZSRR (do 1977 roku). W 1958 został akademikiem Akademii Nauk ZSRR. Od 1962 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR od 6 do 9 kadencji.

Karierę literacką zakończył klasyką literatury radzieckiej - trylogią Pierwsze porywy (1945), Niezwykłe lato (1947) i Ognisko (1961).

Grób Konstantina Fiedina na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie

Zmarł 15 lipca 1977 roku, został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[3].

Rosyjski znaczek pocztowy z 1992 roku z podobizną Konstantina Fiedina

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści

Opowiadania[10]

  • 1921 - Sad (ros. Сад)
  • 1925:
  • 1930 - Starzec (ros. Старик)
  • 1937:
    • Byłem aktorem (ros. Я был актером)
    • Cisza[11] (ros. Тишина)
    • Koniec świata
    • Opowiadanie w formie listów
    • Sczast'je (ros. Счастье)
    • Diadia Kisiel (ros. Дядя Кисель)
    • Norwieżcy (ros. Норвежцы)
    • Mieloczy (ros. Мелочи)
    • Anna Timofiewna (ros. Анна Тимофевна)
    • Rasskaz ob odnom utrie (ros. Рассказ об одном утре)
    • Narowczatskaja chronika (ros. Наровчатская хроника)

Dramaty

  • 1942 - Ispytanije czuwstw (ros. Испытание чувств)

Wspomnienia

  • 1941-1968 - Gor'kij sriedi nas (ros. Горький среди нас)
  • 1957 - Pisatiel, iskusstwo, wriemia (ros. Писатель, искусство, время)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fiedin Konstantin - Zapytaj.onet.pl, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  2. Казак В. Лексикон русской литературы XX века = Lexikon der russischen Literatur ab 1917 / [пер. с нем.]. — М.: РИК «Культура», 1996. — XVIII, 491, [1] с. — 5000 экз. — ​ISBN 5-8334-0019-8​.. — С. 435.
  3. Новодевичье кладбище. Федин Константин Александрович (1892-1977)
  4. Miasta i lata • Fiedin Konstantin • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].
  5. „Bracia: powieść” Konstanty Fiedin - w.bibliotece.pl, w.bibliotece.pl [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  6. Sanatorium "Arktur" • Fiedin Konstantin • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].
  7. Pierwsze porywy • Fiedin Konstantin • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].
  8. Niezwykłe lato • Fiedin Konstantin • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].
  9. Ognisko • Fiedin Konstantin • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].
  10. Koniec świata i inne opowiadania • Fiedin Konstantin • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl, www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].
  11. Róża wiatrów: Opowiadania o miłości • Tołstoj Aleksiej Nikołajewicz, Leonow Leonid, Erenburg Ilia, Gorki Maksim (Gorkij Maksym, Górski Maksym) (właśc. Pieszkow Aleksiej), Fied..., www.biblionetka.pl [dostęp 2017-11-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]