Konstantin Paustowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantin Paustowski
Константин Георгиевич Паустовский
Ilustracja
Konstantin Paustowski około roku 1915
Imię i nazwisko

Konstantin Gieorgijewicz Paustowski

Data i miejsce urodzenia

31 maja 1892
Moskwa

Data i miejsce śmierci

14 lipca 1968
Moskwa

Narodowość

rosyjska

Język

rosyjski

Alma Mater

Uniwersytet Moskiewski

Dziedzina sztuki

proza, eseistyka

Ważne dzieła
  • Kara-Bugaz
  • Kolchida
  • Dalekie lata
Faksymile
Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Medal „Za odwagę” Krzyż św. Jerzego IV stopnia (Imperium Rosyjskie)

Konstantin Gieorgijewicz Paustowski (ros. Константин Георгиевич Паустовский, ur. 19 maja?/ 31 maja 1892 w Moskwie, zm. 14 lipca 1968 tamże) – pisarz rosyjski i radziecki, najbardziej znany jako twórca literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1892 roku w Moskwie, ale już w 1898 roku jego rodzina przeprowadziła się do Kijowa, gdzie Paustowski spędził młodość. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia na Uniwersytecie Kijowskim, a następnie przeniósł się na Uniwersytet Moskiewski. Wybuch I wojny światowej zmusił go do przerwania studiów. Służył w armii w różnych szpitalach polowych. Od wczesnych lat wiele podróżował, imając się różnych zawodów: był robotnikiem, marynarzem, rybakiem, nauczycielem, reporterem. Po rewolucji zajmował się dziennikarstwem i dopiero w latach dwudziestych poświęcił się pracy pisarskiej. Proza Paustowskiego cechuje się subtelnym liryzmem i nastrojowością. Odznacza ją również głębokie umiłowanie przyrody, romantyczne spojrzenie na sprawy codziennego życia oraz wiara w twórcze siły człowieka. We wczesnym okresie twórczości pisarza widoczne są wpływy romantyzmu (m.in. powieść Romantycy, Lśniące obłoki, Opowieść północna, 1937). Rozgłos zyskały mu powieści-eseje o życiu republik środkowoazjatyckich w pierwszych latach władzy radzieckiej (Kara-Bugaz, i Kolchida, 1934) oraz cykl powieści autobiograficznych, stanowiących syntezę losu inteligencji rosyjskiej na przełomie dwóch epok (Dalekie lata, Burzliwa młodość, Początek nieznanej ery, Czas wielkich oczekiwań, Skok na południe, Księga wędrówek).

Jego nowelka Stalowy pierścioneczek została zekranizowana.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Bieg czasu (Izbrannoje; 1953, przed 1973 w Polsce; zbiór opowiadań):
    • Toast (1935)
    • Ostatni diabeł (1937)
    • Przewodnik (1938)
    • Rąbany cukier (1939)
    • Stare czółno (1940)
    • Śnieg (1943)
    • Rozkaz w szkole wojskowej (1943)
    • Bryza (1945)
    • Październikowa noc (1945)
    • Stalowy pierścionek (1946)
    • Ania (1947)
    • Bieg czasu (1951)
    • Czarodziejski kwiatek (1953)
    • Skarb (1953)
    • Koszyk z jodłowymi szyszkami (1953?)
    • Przelotne spotkanie (1954)
  • Burza na stepie (1951)
  • Pastuszek (Podpasok; 1944; opowiadanie)
  • Stalowy pierścioneczek (Stalnoje koleczko; 1946; 1959 w Polsce; nowelka)
  • Szurka (Biespokojstwo; 1948; opowiadanie)