Konstantin Tomow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantin Tomow
Константин Томов
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Константин Коцев Томов

Data i miejsce urodzenia

20 października 1888
Kunino

Data śmierci

27 kwietnia 1935

Minister spraw wewnętrznych
Okres

od 27 czerwca 1921
do 9 listopada 1921

Przynależność polityczna

Bułgarski Ludowy Związek Chłopski

Poprzednik

Aleksandyr Dimitrow

Następca

Aleksandyr Radołow

Minister wojny
Okres

od 9 listopada 1921
do 9 lutego 1923

Poprzednik

Aleksandyr Dimitrow

Następca

Konstantin Murawiew

Konstantin Kocew Tomow (bułg. Константин Коцев Томов, ur. 20 października 1888 w Kuninie, zm. 27 kwietnia 1935 w Sofii[1]) – bułgarski prawnik i polityk, deputowany do Zgromadzenia Narodowego 18. (1919–1920), 19. (1920–1923) i 22 (1927–1931) kadencji, minister spraw wewnętrznych Carstwa Bułgarii (1921), minister wojny (1921–1923), deputowany do Zgromadzenia Narodowego 18., 19. i 22. kadencji[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Gabrowie, a następnie studia prawnicze na uniwersytecie sofijskim. Pracował jako nauczyciel. W 1908 wstąpił do Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego (zemedelców)[1]. Brał udział w I wojnie światowej, był dowódcą plutonu w 11 pułku piechoty[1]. W czasie wojny ukończył szkołę oficerską.

Po zakończeniu wojny był dyrektorem Bułgarskiego Banku Spółdzielczego, a także redaktorem pism związanych z ugrupowaniem zemedelców – Zemedełsko zname i Zemedełska prawda. W 1919 został wybrany po raz pierwszy deputowanym do Zgromadzenia Narodowego. W kolejnej kadencji parlamentu pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego[1]. W 1921 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych w gabinecie Aleksandra Stambolijskiego, a następnie ministra wojny. Razem z Marko Turłakowem i Christo Manołowem, Tomow był zwolennikiem współpracy zemedelców z partiami prawicowymi, czego nie akceptował Stambolijski. Narastający kryzys w łonie rządu, pogłębiony przez spory dotyczące Macedonii doprowadził w 1923 do dymisji Tomowa. Wkrótce potem został on usunięty z partii[1].

Po zamachu stanu 9 czerwca 1923 Tomow wydawał gazetę Obnowa, w której krytykował politykę Stambolijskiego[1]. Próbował powrócić do władz partii zemedelców, ale udało mu się to na krótko, od 1926 tworzył prawicowe ugrupowanie wywodzące się z partii chłopskiej - BZNS Oranżew. Od 1934 zwązany politycznie z Aleksandrem Cankowem[1]. Utrzymywał także bliskie relacje z dyplomatami radzieckimi w Sofii, w 1934 został prezesem bułgarsko-radzieckiej izby handlowej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 469–470.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 469–470.