Konstanty Adam Czartoryski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstanty Adam Czartoryski
Ilustracja
Jean-Baptiste Jacques Augustin, Portret Konstantego Adama Czartoryskiego z 1811 roku
Herb
Pogoń Litewska
Rodzina Czartoryscy herbu Pogoń Litewska
Data i miejsce urodzenia 28 października 1774
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 kwietnia 1860
Wiedeń
Ojciec Adam Kazimierz Czartoryski
Matka Izabela Fleming
Żona

Aniela Radziwiłł
Maria Dzierżanowska

Dzieci

Adam Konstanty Czartoryski
Aleksander Romuald Czartoryski
Maria Zuzanna Czartoryska
Konstanty Marian Czartoryski
Jerzy Konstanty Czartoryski

Konstanty Adam Czartoryski (ur. 28 października 1774 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1860 w Wiedniu) – polski książę, wojskowy. Urodzony w związku małżeńskim Adama Kazimierza Czartoryskiego i Izabeli z Flemingów (był ich młodszym synem), jego prawdziwym ojcem był jednak Armand Louis de Gontaut, książę de Lauzun, kochanek Izabeli. Aby ukryć jego nieprawe pochodzenie, podawano jako rok jego urodzenia 1773[1]. Brat Adama Jerzego i Marii Wirtemberskiej, wolnomularz[2].

Konstanty Adam Czartoryski był pułkownikiem w wojskach Księstwa Warszawskiego (od 1809), po wyprawie Napoleona na Moskwę w 1812 został generalnym adiutantem francuskiego cesarza. W 1815 został awansowany na stopień generała brygady w wojsku polskim (Królestwo Polskie (kongresowe)).

Był dwukrotnie żonaty, najpierw z Anielą Radziwiłł (1802, syn Adam Konstanty), następnie z Marią Dzierżanowską (1810, dzieci: Aleksander Romuald, Maria Zuzanna, Konstanty Marian Czartoryski, Jerzy Konstanty).

Był ordynatem ordynacji międzyrzeckiej.

Przypisy

  1. Aleksandra Zaprutko-Janicka, Pikantny pamiętnik duczka lozańskiego, czyli telenowela w XVIII-wiecznym stylu, Ciekawostki Historyczne, dostęp 2015-10-26.
  2. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 328.