Konstanty Adam Czartoryski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstanty Adam Czartoryski
POL COA Czartoryski.svg

Konstanty Adam Czartoryski (ur. 28 października 1774 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1860 w Wiedniu) – polski książę, wojskowy. Urodzony w związku małżeńskim Adama Kazimierza Czartoryskiego i Izabeli z Flemingów (był ich młodszym synem), jego prawdziwym ojcem był jednak Armand Louis de Gontaut, książę de Lauzun, kochanek Izabeli. Aby ukryć jego nieprawe pochodzenie, podawano jako rok jego urodzenia 1773[1]. Brat Adama Jerzego i Marii Wirtemberskiej, wolnomularz[2].

Konstanty Adam Czartoryski był pułkownikiem w wojskach Księstwa Warszawskiego (od 1809), po wyprawie Napoleona na Moskwę w 1812 został generalnym adiutantem francuskiego cesarza. W 1815 został awansowany na stopień generała brygady w wojsku polskim (Królestwo Polskie (kongresowe)).

Był dwukrotnie żonaty, najpierw z Anielą Radziwiłł (1802, syn Adam Konstanty), następnie z Marią Dzierżanowską (1810, dzieci: Aleksander Roman, Maria Zuzanna, Konstanty Marian Czartoryski, Jerzy Konstanty).

Był ordynatem ordynacji międzyrzeckiej.

Przypisy

  1. Aleksandra Zaprutko-Janicka, Pikantny pamiętnik duczka lozańskiego, czyli telenowela w XVIII-wiecznym stylu, Ciekawostki Historyczne, dostęp 2015-10-26.
  2. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 328.