Konstanty Krzysztof Wiśniowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstanty Krzysztof Wiśniowiecki
Ilustracja
Herb
Korybut
Rodzina Wiśniowieccy
Data i miejsce urodzenia 1635
Biała Krynica lub Zbaraż[1]
Data śmierci 17 lub 26 sierpnia 1686[1]
Ojciec Janusz Wiśniowiecki
Matka Katarzyna Eugenia Tyszkiewicz
Żona

Urszula Teresa Mniszchówna
Anna Chodorowska

Dzieci

z Urszulą Mniszchówną: Franciszka Ludwika
z Anną Chodorowską: Janusz Antoni,
Michał Serwacy

Konstanty Krzysztof Wiśniowiecki (ur. 1635, zm. 17 lub 26 sierpnia 1686) – książę, wojewoda bracławski od 1676, bełski od 1678, starosta osiecki[2].

Jako brat hetmana koronnego (najpierw polnego a potem wielkiego), Dymitra Jerzego Wiśniowieckiego brał udział w licznych kampaniach wojennych XVII wieku, między innymi w wielkiej kampanii 1660 roku, bitwie chocimskiej w 1673 roku czy odsieczy wiedeńskiej w roku 1683[1].

Jego żonami byli Urszula Mniszchówna i Anna z Chodorowskich herbu Korczak. Został ojcem dwóch ostatnich, męskich przedstawicieli rodu Wiśniowieckich: kasztelana krakowskiego Janusza Antoniego oraz hetmana wielkiego litewskiego Michała Serwacego.

Członek konfederacji tyszowieckiej 1655 roku[3]. Był marszałkiem sejmików województwa ruskiego w 1669 roku[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ilona Czamańska: Wiśniowieccy. Monografia rodu. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007, s. 347-353. ISBN 83-7177-229-7.
  2. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo osieckie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 88.
  3. Adam Kersten. Z badań nad konfederacją tyszowiecką. Rocznik Lubelski, t. I, Lublin 1958, s. 116.
  4. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. T. 20 : Lauda sejmikowe. T. 1. Lauda wiszeńskie 1572-1648 r., Lwów: Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego, 1909, s. XXIX.