Konstanty Ludwik Jeleński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstanty Ludwik Jeleński
Ilustracja
Herb
Korczak odmienny
Rodzina Jeleńscy herbu Korczak
Data śmierci po 1812
Ojciec Rafał Józef Jeleński
Żona

Anna z Morykonich

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Konstanty Ludwik Jeleński herbu Korczak odmienny (zm. po 1812) – podkomorzy mozyrski od 1773 roku, podczaszy mozyrski od 1768 roku.

Był synem Rafała Józefa kasztelana nowogródzkiego. Żonaty był z Anną Morykoni.

Był posłem na sejm 1761 roku, w 1764 jako miecznik mozyrski podpisał elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Poseł mozyrski na Sejm Rozbiorowy 1773-1775. Jako członek delegacji sejmu był przedstawicielem opozycji[1]. jako jeden z komisarzy plenipotentów podpisał we wrześniu 1773 roku traktaty rozbiorowe z Rosją, Austrią i Prusami. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski[2]. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany do Komisji Skarbowej Wielkiego Księstwa Litewskiego[3]. Posłował na Sejm Czteroletni z powiatu mozyrskiego w 1788 roku[4] , niechętny konstytucji 3 maja. W 1812 roku był delegatem do Warszawy od Konfederacji Litewskiej. Na posłuchaniu u Rady Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego przemawiał za połączeniem Polski i Litwy w jeden naród.

W 1793 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1778 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.

Zmarł bezpotomnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 557, 560.
  2. Volumina Legum t. VIII, Petersburg 1860, s. 21-48.
  3. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  4. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 332.