Konstanty Malejczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konstanty Malejczyk (ur. 13 lutego 1943[1] w Mlęcinie) – generał brygady Wojska Polskiego, szef Wojskowych Służb Informacyjnych.

Od 28 września 1964 służył w LWP. Zaoczny absolwent Wojskowej Akademii Politycznej. Od 1970 był oficerem wywiadu wojskowego PRL. Został szefem oddział "Y" Zarządu II Sztabu Generalnego, zamieszanego m.in. w aferę FOZZ. 1975-1978 rzeczoznawca ds. wojskowych Attachatu Wojskowego przy Ambasadzie PRL w Wiedniu. 1985-1988 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w Hadze. Zawodową służbę wojskową pełnił do 31 lipca 1990.

W latach 1994–1996 był szefem Wojskowych Służb Informacyjnych.

Brał udział w tzw. Obiedzie drawskim. Jego rolę w tamtych wydarzeniach opisał tygodnik Przegląd: „Wilecki z Malejczykiem należeli do najważniejszych kucharzy przygotowujących słynny «obiad drawski». Byli w tę aferę zanurzeni po epolety. Byli najbliższymi stronnikami Wałęsy prącego do pełni władzy w Polsce. Jeden z najważniejszych celów na tej drodze stanowiło wyjęcie spod władzy i kontroli ministra obrony narodowej – wówczas Piotra Kołodziejczyka – Wojskowych Służb Informacyjnych i podporządkowanie ich szefowi Sztabu Generalnego"[2]. Z ustaleń tygodnika wynika również, że Konstanty Malejczyk był jednym z nieoficjalnych doradców Andrzeja Leppera.

Był członkiem rady nadzorczej przedsiębiorstwa Pol-Aqua budującego trzecią nitkę rurociągu Przyjaźń, transportującego rosyjską ropę naftową do rafinerii w Polsce i Niemczech.

W czerwcu 2005 został przesłuchany w procesie lustracyjnym Józefa Oleksego.

W 2006 Wojskowa Prokuratura Okręgowa w Warszawie postawiła Malejczykowi zarzuty w sprawie udziału WSI w nielegalnym handlu bronią.

Jest wielokrotnie wymieniany w tzw. Raporcie Macierewicza, w kontekście działania na szkodę państwa oraz osobistego prowadzenia agentury w mediach.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy