Konstanty Radziwiłł (ur. 1958)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy lekarza i polityka. Zobacz też: inne osoby o takim samym imieniu i nazwisku.
Konstanty Radziwiłł
Ilustracja
Konstanty Radziwiłł (2015)
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1958
Wrocław
Minister zdrowia
Okres od 16 listopada 2015
do 9 stycznia 2018
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Marian Zembala
Następca Łukasz Szumowski
Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej
Okres od 2001
do 2010
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Konstanty Radziwiłł i (ur. 9 stycznia 1958 we Wrocławiu[1]) – polski lekarz, doktor nauk medycznych, działacz samorządu lekarskiego. Prezes Naczelnej Izby Lekarskiej w latach 2001–2010, od 2015 do 2018 minister zdrowia w rządach Beaty Szydło oraz Mateusza Morawieckiego, senator IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1973 ukończył Szkołę Podstawową nr 205 w Warszawie, a w 1977 VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie[2]. W latach 1977–1983 studiował na I Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom lekarza. Specjalizował się w medycynie ogólnej (1993) i medycynie rodzinnej (1994)[2]. Ukończył podyplomowe studium ekonomiki zdrowia na UW oraz podyplomowe studium bioetyki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[1]. W 2011 w Wojskowym Instytucie Medycznym uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie pracy pt. Ocena wielkości efektu placebo w leczeniu chorób alergicznych i astmy na podstawie metaanalizy opublikowanych wysokiej jakości badań skuteczności leków[3].

W latach 1980–1981 był prezesem Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Akademii Medycznej i członkiem Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS. Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczył w podziemnych działaniach NZS[4][5]. Był także działaczem Ruchu Wolność i Pokój, w ramach którego od 1986 wchodził w skład Rady Funduszu Ruchu WiP[6].

Po studiach w latach 1983–1984 pracował jako lekarz stażysta na Ursynowie, następnie jako lekarz podstawowej opieki zdrowotnej w tej samej dzielnicy. Do 1989 zatrudniony również w stołecznym pogotowiu ratunkowym. W latach 1986–1991 był lekarzem zakładowym w przedsiębiorstwach przemysłowych. W 1996 został właścicielem niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej pod nazwą Przychodnia Medycyny Rodzinnej[2][1]. Wykładał w Szkole Wyższej Przymierza Rodzin w Warszawie (2001–2003), a w 2005 został asystentem w Katedrze i Zakładzie Medycyny Rodzinnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego[2].

Od 1993 działacz samorządu lekarskiego[2]. Należał do Komitetu Łącznikowego Europejskiego Forum Organizacji Medycznych i Światowej Organizacji Zdrowia. Zajmował różne funkcje w warszawskiej Okręgowej Izbie Lekarskiej i Naczelnej Izbie Lekarskiej. W latach 2001–2010 był prezesem Naczelnej Rady Lekarskiej[2]. W latach 2010–2012 był prezydentem Stałego Komitetu Lekarzy Europejskich[7]. Współzałożyciel i wiceprezes Związku Dużych Rodzin „Trzy Plus”[8]. W 2010 został ekspertem Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, a w 2013 przewodniczącym rady nadzorczej centrum medycznego[2]. Także w 2013 podjął współpracę z Jarosławem Gowinem[9], został ekspertem Polski Razem[10].

W wyborach w 2015 wystartował do Senatu z ramienia PiS (jako kandydat Polski Razem[11]) w okręgu nr 41, uzyskując mandat senatora IX kadencji[12] (otrzymał blisko 100 tys. głosów). 16 listopada 2015 został powołany na ministra zdrowia w rządzie Beaty Szydło[13]. W maju 2016 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości[14]. W okresie pełnienia funkcji ministra zdrowia przeprowadził reformę wprowadzającą sieć szpitali i zmiany w POZ. Pod koniec urzędowania prowadził bezskuteczne rozmowy z protestującymi rezydentami[15].

11 grudnia 2017 objął stanowisko ministra zdrowia w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego[16]. 9 stycznia 2018 został odwołany[17].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2004 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[18], a w 2009 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[19], w 2015 został laureatem nagrody m.st. Warszawy[20].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Wywodzi się z polskiego rodu książęcego Radziwiłłów herbu Trąby. Jest wnukiem Konstantego Mikołaja Radziwiłła, właściciela Zegrza, synem Alberta Hieronima Radziwiłła i Anny Marii z Czartoryskich, bratem Macieja oraz kuzynem Dominika Radziwiłła[21].

Jest żonaty z Joanną Dąbrowską. Ma czterech synów i cztery córki[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Konstanty Radziwiłł w serwisie „Ludzie Wprost”. [dostęp 2015-08-05].
  2. a b c d e f g Konstanty Radziwiłł. nil.org.pl. [dostęp 2015-09-28].
  3. Konstanty Radziwiłł (ur. 1958) w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-09-28].
  4. Relacja Konstantego Radziwiłła. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2015-09-28].
  5. Historia: Rys historyczny Niezależnego Zrzeszenia Studentów. nzs.pl. [dostęp 2015-09-30].
  6. Ruch Wolność i Pokój. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2014-06-21].
  7. History (ang.). cpme.eu. [dostęp 2015-09-28].
  8. Zarząd i Komisja Rewizyjna. 3plus.pl. [dostęp 2015-09-28].
  9. Drużyna Gowina przygotuje program dla Polski. tvp.info, 23 września 2013. [dostęp 2015-09-30].
  10. Eksperci Polski Razem Zjednoczonej Prawicy. polskarazem.pl. [dostęp 2015-09-30].
  11. Radziwiłł wystartuje w wyborach do Senatu. Z poparciem PiS. termedia.pl, 31 sierpnia 2015. [dostęp 2015-10-31].
  12. Znamy już wszystkich senatorów. tvn24.pl, 26 października 2015. [dostęp 2015-10-26].
  13. Prezydent powołał rząd. prezydent.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2015-11-16].
  14. K. Radziwiłł wstąpił do PiS. politykazdrowotna.com, 16 maja 2016. [dostęp 2016-05-16].
  15. Łukasz Lipiński, Joanna Sawicka. Rząd ugrzązł. Rating Rządu. „Polityka”. 46 (3136), s. 12–14, 15 listopada 2017. 
  16. Powołanie rządu Morawieckiego. tvn24.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
  17. Prezydent powołał nowych ministrów. prezydent.pl, 9 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-09].
  18. M.P. z 2005 r. Nr 11, poz. 222
  19. M.P. z 2009 r. Nr 61, poz. 815
  20. Uroczysta sesja Rady Miasta na Zamku Królewskim. um.warszawa.pl, 30 lipca 2015. [dostęp 2015-09-28].
  21. Konstanty Mikołaj ks. Radziwiłł na Nieświeżu h. Trąby. sejm-wielki.pl. [dostęp 2017-02-23].