Konstanty Romanow (1890–1918)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstanty Konstantynowicz Romanow (ros. Константин Константинович Романов, ur. 20 grudnia 1890, zm. 18 lipca 1918 k. Ałapajewska) – rosyjski książę krwi imperatorskiej, syn wielkiego księcia Konstantego i jego żony Elżbiety, księżniczki altenburskiej. Prawnuk Mikołaja I.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1908 służył w armii, 1908–1910 uczył się w Korpusie Paziów, został podporucznikiem i potem Flügeladjutantem. Od 1914 brał udział w I wojnie światowej na Froncie Austriackim. Wraz z innymi książętami w nocy na 18 lipca 1918 został zamordowany w szybie kopalni k. Ałapajewska. 1 listopada 1981 Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji uznał go za męczennika za wiarę i kanonizował.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]