Konstytucja Meiji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ogłoszenie Konstytucji Wielkiej Japonii (rys. z 1931 r.)

Konstytucja Meiji (jap. 大日本帝国憲法 Dai-Nippon Teikoku Kenpō?, Konstytucja Cesarstwa Wielkiej Japonii)konstytucja Japonii, proklamowana 11 lutego 1889 roku, weszła w życie 29 listopada 1890 roku.

Konstytucja zapewniała cesarzowi zwierzchnią rolę nad innymi organami: zatwierdzanie ustaw uchwalanych przez parlament złożony z Izby Arystokracji (Kizoku-in, tłum. także jako Izba Parów) oraz Izby Reprezentantów (Shūgi-in)[1], mianowanie i odwoływanie wyższych urzędników cywilnych i wojskowych, naczelnego dowództwa sił zbrojnych, wypowiadanie wojny i zawieranie pokoju, nadawanie odznaczeń i tytułów, stosowanie prawa łaski.

Na równi z konstytucją traktowana była ustawa Kōshitsu Tenpan („Ustawa o Dworze Cesarskim”) regulująca m.in. następstwo tronu, członkostwo w rodzinie cesarskiej i inne sprawy związane z Dworem Cesarskim. W rozdziale I art. 3. stwierdzała, iż: „Cesarz jest święty i nienaruszalny”[2].

Po klęsce Japonii w II wojnie światowej konstytucja Meiji została zastąpiona przez konstytucję przyjętą w 1946 roku (日本国憲法 Nihon-koku Kenpō lub Nippon-koku Kenpō, Konstytucja Państwa Japonii), zwaną także konstytucją Shōwa.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 862, 1615. ISBN 4-7674-2015-6.
  2. The Constitution of the Empire of Japan (ang.). National Diet Library, 2004. [dostęp 2017-12-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]