Przejdź do zawartości

Konsul (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Konsul
Gatunek

komedia kryminalna

Rok produkcji

1989

Data premiery

18 sierpnia 1989

Kraj produkcji

Polska

Język

polski
niemiecki

Czas trwania

104 minuty

Reżyseria

Mirosław Bork

Scenariusz

Mirosław Bork

Główne role

Piotr Fronczewski
Maria Pakulnis
Krzysztof Zaleski
Henryk Bista

Muzyka

Zbigniew Karnecki

Zdjęcia

Julian Szczerkowski

Scenografia

Tadeusz Kosarewicz

Kostiumy

Małgorzata Stypułkowska

Montaż

Krzysztof Osiecki

Produkcja

Zespół Filmowy Kadr

Konsul – polska komedia kryminalna z 1989 roku w reżyserii Mirosława Borka, oparta na życiorysie Czesława Śliwy – jednego z największych oszustów w czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[1].

Tło historyczne i fabuła

[edytuj | edytuj kod]
Czesław Śliwa, pierwowzór bohatera filmu (zdj. opubl. w 1970)

Pierwowzorem protagonisty filmu był Czesław Śliwa (właściwie Jacek Silber), urodzony w 1932 roku w żydowskiej rodzinie pod Rzeszowem, a podczas II wojny światowej został ukryty pod fałszywym nazwiskiem u polskiej rodziny. Od wczesnej młodości zajmował się oszustwami, podszywając się pod różnych inżynierów za pomocą sfałszowanych dokumentów, za co kilkakrotnie trafiał do więzienia. Jego największym osiągnięciem było założenie we Wrocławiu jesienią 1969 roku fałszywego konsulatu Austrii, gdzie przez trzy miesiące udawał konsula austriackiego, oszukując lokalne władze, hotele i obywateli, wyłudzając przy tym setki tysięcy złotych. Jego mistyfikacja została zdemaskowana, gdy dyrekcja hotelu „Monopol” skontaktowała się z austriacką ambasadą w Warszawie w sprawie nieopłaconych rachunków. Został aresztowany 28 listopada 1969 roku i skazany na 7 lat więzienia, gdzie zmarł w niejasnych okolicznościach po połknięciu metalowego przedmiotu przy próbie uzyskania przeniesienia do lepszej jednostki penitencjarnej[1].

Bohater filmu Konsul, Czesław Wiśniak, wychodzi z więzienia na zwolnienie warunkowe. Sprzedaje rzeczy, które nie istnieją. Przedstawiając się jako doktorant AGH, otrzymuje etat technologa. W szpitalu udaje brata członka Biura Politycznego. Wreszcie wpada na pomysł, by podawać się za dyplomatę we Wrocławiu. Podrabia pieczątki, wystawia fałszywe dokumenty, urządza wystawny bankiet i jako dr Jacek Ben Silberstein odbywa liczne spotkania z przedstawicielami lokalnych władz, podając się za konsula, który ma otworzyć konsulat Austrii.

Obsada aktorska

[edytuj | edytuj kod]
Piotr Fronczewski, odtwórca głównej roli (2014)

Źródło: FilmPolski.pl[2]

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia kręcono we Wrocławiu, Siechnicach, Otwocku, Kudowie-Zdroju, Warszawie, Sopocie, Gdyni i Gdańsku.

W 2018 roku film został poddany cyfrowej rekonstrukcji[3].

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
Rok Festiwal/instytucja Nagroda Nominowani Wynik[2]
1989 Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” Nagroda za debiut reżyserski Mirosław Bork Wygrana
Komitet Kinematografii Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową w dziedzinie filmu fabularnego Wygrana
Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Sebastián Nagroda za reżyserię Wygrana

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Tamara Barriga, "Nie potrzebowałem brać, sami dawali". Kim był bohater wielkiego skandalu czasów PRL [online], TVN24.pl [dostęp 2025-06-01].
  2. a b Konsul w bazie filmpolski.pl
  3. Konsul [online], 35mm.online [dostęp 2025-06-01].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]