Konsulat Generalny Ukrainy w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konsulat Generalny Ukrainy w Gdańsku
Генеральне Консульство України в Гданську
Logo
Ilustracja
Siedziba Konsulatu Generalnego Ukrainy w Gdańsku przy ul. Bernarda Chrzanowskiego 60A
Państwo  Polska
Data utworzenia 1920, 1994
Siedziba Gdańsk
Konsul Generalny Łew Zacharczyszyn
Zatrudnienie 6+[1]
Adres
Gdańsk-Strzyża
ul. Bernarda Chrzanowskiego 60a
brak współrzędnych
Strona internetowa
Dawny Dom Partii – b. siedziba m.in. Konsulatu Ukrainy w Gdańsku przy Elisabethwall, obecnie Wałach Jagiellońskich (1920-1921)
Willa Kirsch – b. siedziba m.in. Konsulatu Ukrainy w Gdańsku przy ul. Jaśkowa Dolina 44 (1994-2007)

Konsulat Generalny Ukrainy w Gdańsku (Генеральне Консульство України в Гданську) – ukraińska placówka konsularna mieszcząca się w Gdańsku.

Epizodycznie Ukraina była obecna w Gdańsku w latach 1920-1921, kiedy funkcjonował tutaj Konsulat Ukraińskiej Republiki Ludowej[2]. Nieformalnie konsul Ukrainy przebywał w Gdańsku do 1923 pod szyldem Ukraińskiego Komitetu Pomocy (Український комітет допомоги)[3]. Współcześnie, po rozpadzie ZSRR, Konsulat otwarto ponownie w 1994.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy konsulat mieścił się w budynku Gdańskiego Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia (Danziger Feuersocietät) przy Elisabethwall 9, obecnie Wały Jagiellońskie 36 (1920-1921). Później w budynku swoją siedzibę miały też konsulaty - m.in. Stanów Zjednoczonych (1921-1940[4]), Wielkiej Brytanii (1930-1939) i Szwajcarii (1933-1940).

Od 1994 urząd, tym razem w randze konsulatu generalnego, mieścił się w Willi Kirsch z 1856 przy ul. Jaśkowa Dolina 44, obecnie przy ul. Bernarda Chrzanowskiego 60a (2007-).

Konsulowie[edytuj | edytuj kod]

  • 1920-1921, [1923]: płk. Kłym Pawluk
  • 1994-1998: Wołodymir Błażeńczuk (Володимир Блаженчук Іванович) (1945-)
  • 1999-2002: Mykoła Miszczuk (Микола Міщук)
  • 2002-2006: dr Zinowij Kurawski (Зіновій Куравський) (1944-)
  • 2003: Michajił Bukowyćkyj (Міхаїл Буковицький)
  • 2007: Serhij Sydiuk (Сергій Сидюк)
  • 2007-2010: Ołeksandr Medownikow (Олександр Медовніков) (1947-)
  • 2011-2014: prof. Myron Jankiw (Мирон Янків) (1951-)
  • 2015: Oksana Denys (Оксана Денис)
  • od 2016: Łew Zacharczyszyn (Захарчишин Лев Леонідович), konsul, kierownik konsulatu/konsul generalny (ur. 1961)[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Igor Hałagida: Konsulat Ukraińskiej Republiki Ludowej przy Elisabethwall 9 (przyczynek do dziejów Wolnego Miasta Gdańska), [w:] T. Stegner (red.): Polska - Ukraina: ludzie pojednania. Ukraińcy na Pomorzu w XX wieku, Gdańsk 2002; materiały z konferencji
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon Warszawa 2007, 584 s., ​ISBN 978-83-7452-019-5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Misje dyplomatyczne, urzędy konsularne i organizacje międzynarodowe w Polsce - Ministerstwo Spraw Zagranicznych - Portal Gov.pl, www.gov.pl [dostęp 2019-11-13] (pol.).
  2. Jak otwarta książka - www.gosc.pl, www.gosc.pl [dostęp 2018-06-03] (pol.).
  3. Jan Pisuliński: Nie tylko Petlura. Kwestia ukraińska w polskiej polityce zagranicznej w latach 1918–1923, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Toruń 2013
  4. Bundesarchiv, R 70-Polen/223, Der Polizei-Präsident an den Herrn Reichsstatthalter des Reichsgaues Danzig-Westpreussen durch den Herrn Regierungspräsidenten des Reg.Bez.Dzg, s.a., k. 92
  5. Gdańsk - Ambasada Ukrainy w Rzeczypospolitej Polskiej, poland.mfa.gov.ua [dostęp 2019-12-27] (pol.).