Konsulat Szwecji w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Sveriges konsulat i Gdansk
Schwedisches Konsulat in Danzig
Logo
Ilustracja
b. siedziba Konsulatu Szwecji przy Długim Targu 20 (1912-1936)
Data utworzenia 1652, 1921, 1945, 1998
Honorowy Konsul Generalny Magdalena Pramfelt
Adres
ul. Bielańska 5
80-748 Gdańsk
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Konsulat Szwecji w Gdańsku
Ziemia54°21′13,5850″N 18°38′50,8880″E/54,353774 18,647469
b. siedziba Konsulatu Szwecji przy Wałach Jagiellońskich w Gdańsku (1902-1911)
b. siedziba Konsulatu Szwecji w al. Grunwaldzkiej (1945-1954)
b. siedziba Konsulatu Szwecji w b. hotelu Centralnym w Gdyni (1946)
Willa Piotrowskiego – b. rezydencja Konsula Szwecji w Sopocie przy ul. Kościuszki (1954-1960)
b. siedziba Konsulatu Szwecji przy ul. Chmielnej (2002-2017)

Konsulat Szwecji w Gdańsku (szw. Sveriges konsulat i Gdansk, Schwedisches Konsulat in Danzig) – szwedzka placówka konsularna mieszcząca się w Gdańsku.

Pierwszy akredytowany przedstawiciel (rezydent) Szwecji w Gdańsku rozpoczął urzędowanie w 1652. Przez dłuższy czas funkcję przedstawicielstwa pełniła Szwedzka Agencja Handlowa (svenska handelsagenturen), którą w 1815 przekształcono w urząd konsularny. Do 1905 konsulat nosił nazwę – Szwecji i Norwegii. Funkcjonował do 1945.

Przez szereg lat konsulatowi podlegał organizacyjnie wicekonsulat w Elblągu (1877-1945).

W 1945 konsulat otwarto ponownie i był utrzymywany przez władze szwedzkie do 1971. Po transformacji ustrojowej w Polsce rząd tego kraju powołał w 1998 urząd konsularny w Gdańsku w randze konsulatu generalnego, utrzymując go do 2008, a następnie obniżając mu rangę do konsulatu honorowego. Od 2012 jest to honorowy konsulat generalny.

Kierownicy konsulatu[edytuj | edytuj kod]

  • 1945-1946 – Gunnar Dryselius, konsul (1907-1982)
  • 1946-1948 – Torsten Johan Fredrik Bergendahl, konsul (1890-1962)
  • 1948-1950 – Curt Leijon, konsul (1910-2006)
  • 1950-1954 – Arne Lellki, konsul (1920-1996)
  • 1954-1955 – Harald Lennart Halberg, wicekonsul (1919-)
  • 1968-1969 - Arne Ivarsson Woldmar, konsul Szwecji, Danii i Norwegii (1914-)
  • 1969-1970 - Kurt Gunnar Wik, konsul Szwecji, Danii i Norwegii (1916-)
  • 1977-1978 - pastor Lars Edvin Nilsing, agent konsularny Szwecji i Norwegii (1942-)
  • 1978 - pastor Bo Anders Johansson, agent konsularny Szwecji, Danii i Norwegii (1946-)
  • 1982-1984 - pastor Bo Gustav Hanson, agent konsularny Szwecji, Danii i Norwegii (1952-)
  • 1984 - pastor Karl-Gustaf Nöjd, agent konsularny Szwecji, Danii i Norwegii (1935-)
  • 1996-2000 - pastor Per-Olof Oskar Borg, agent konsularny Szwecji i Norwegii (1936-2015)[6]
  • 1999 – Bo Erik Emthén, konsul gen. (1946-)
  • 2002-2005 – Lars Owe Person, konsul gen.
  • 2005-2008 – Eva Emnéus, konsul gen. (1953-)
  • 2015 - Magdalena Pramfelt, honorowy konsul generalny (1955-)

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Do 1945 Szwecja utrzymywała konsulat w Gdańsku przy:

  • Hundegasse 265 (obecnie ul. Ogarna 44) (1839-1844),
  • Hundegasse 124 (1870-1974),
  • Schmiedegasse 27 (ul. Kowalska) (1876)[7],
  • Heilige-Geist-Gasse 56 (ul. św. Ducha) (1878),
  • Hundegasse 30 (1880-1886),
  • Poggenpfuhl 3 (ul. Żabi Kruk) (1888-1890),
  • Brotbankengasse 9 (ul. Chlebnicka) (1897),
  • Brotbankengasse 19 (ul. Chlebnicka) (1898),
  • Kohlenmarkt 12 (Targ Węglowy) (1899-1901),
  • St. Elisabeth-Wall 6 (Wały Jagiellońskie) (1902-1911),
  • Langer Markt 20 (Długi Targ) (1912-1936),
  • Hansaplatz 2 (nie istnieje, ob. miejsce popularnego biurowca Zieleniaka) (1938),
  • Stadtgraben 6 (Podwale Grodzkie) (1938-1942).

W latach 1945-1954 funkcjonował konsulat Szwecji w Gdańsku w Dworze Uphagena przy ul. Grunwaldzkiej 5, wraz z biurem w hotelu Centralnym w Gdyni, przy ul. Starowiejskiej 1, w latach 1998-2008 konsulat generalny w Gdańsku przy ul. Chmielnej 101-102.

Rezydencja konsula mieściła się m.in. w Gdyni przy ul. Świętojańskiej 23 (1949), w Sopocie w Willi Piotrowskiego przy ul. Kościuszki 41 (1954-1960).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ, Warszawa 1938
  • Marek Andrzejewski: Konsulaty Skandynawskie w Wolnym Mieście Gdańsku, Zeszyty Naukowe Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Gdańskiego, Studia Scandinavica, nr 8, 1985
  • Marek Andrzejewski, Ludzie Wolnego Miasta Gdańska (1920-1939), Informator biograficzny, Gdańsk: Marpress, 1997, s. 79, ISBN 83-87291-27-7, OCLC 830552971.
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ​ISBN 978-83-7452-019-5
  • Daniel Czerwiński: Działania aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej wobec zachodnich placówek dyplomatycznych w Trójmieście na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX w. (zarys zagadnienia), Słupskie Studia Historyczne, nr 19, rok 2013, s. 221-238
  • książki adresowo-telefoniczne

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P (Pierre) Cuypercrona - Svenskt Biografiskt Lexikon, sok.riksarkivet.se [dostęp 2019-09-21].
  2. Alfabetische Index, resources.huygens.knaw.nl [dostęp 2019-09-21].
  3. Friedrich Schwarz (opr.): Inhaltsverzeichnis der Mitteilungen des Westpreußischen Geschichtsvereins Jahrgang 1 - 35 : Personen, Orte, Sachen, Danzig 1940
  4. Friedrich Schwarz (opr.): Inhaltsverzeichnis der Mitteilungen des Westpreußischen Geschichtsvereins Jahrgang 1 - 35 : Personen, Orte, Sachen, Danzig 1940
  5. Neues genealogisches Reichs- und Staats-Handbuch: auf das Jahr .... 1790
  6. [1]
  7. inne źródło (Wohnungs-Anzeiger von der See- und Handelsstadt Danzig nebst den ... , 1867) podaje inny adres: Hundegasse 33