Konsumpcja zrównoważona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konsumpcja zrównoważona – forma konsumpcji bezpośrednio powiązana z koncepcją zrównoważonego rozwoju, polegająca na osiąganiu długoterminowych celów społeczno-ekonomicznych z uwzględnieniem pozytywnego lub minimalnego wpływu na środowisko naturalne[1].

Jednym ze statutowych założeń koncepcji jest konsumowanie dóbr wyprodukowanych z poszanowaniem aspektów środowiskowych związanych z minimalizacją zużycia surowców, redukcją odpadów i zanieczyszczeń, przy jednoczesnym podnoszeniu jakości życia[2].

Obecnie konsumpcja przyczynia się do poważnych problemów środowiskowych takich jak zmiana klimatu, degradacja światowego ekosystemu, wyczerpywanie zasobów, zubożenie różnorodności biologicznej czy zanieczyszczenia wody, powietrza i gleby[2], ale również uwypukla rozwarstwienie społeczne[3]. Zasady zrównoważonego rozwoju opowiadają się za minimalnym zużyciem zasobów, podczas gdy pojęcie konsumpcjonizmu stanowi przeciwieństwo tych założeń, dlatego zrównoważona strategia marketingowa powinna być formułowana tak, by umożliwiać zachowanie równowagi i minimalizować skutki konsumpcji[4]. Dodatkowo koncepcja zakłada jako cel zmniejszenie konsumpcji w krajach rozwiniętych, a także dąży do przedefiniowania wyobrażenia o dobrobycie[5].

W celu utrzymania ciągłości i równowagi ekosystemu, koncepcja marketingowa powinna łączyć się z pojęciem zrównoważonego rozwoju tak, aby dążyć do osiągnięcia dobrobytu człowieka bez narażania przyszłych pokoleń na niebezpieczeństwo[6]. Liczni autorzy twierdzą, że działania marketingowe na rzecz zrównoważonego rozwoju ze strony organizacji powinny dążyć do wyróżnienia jej na tle innych poprzez pozytywne wpływanie na zmianę otoczenia[7]. Promowanie równoważonej konsumpcji wymaga zaangażowania zarówno profesjonalistów, jak i władz publicznych oraz osób fizycznych[8]. Niezbędne są również zmiany legislacyjne wprowadzające restrykcje w obszarze swobody produkcyjnej i zarządzania odpadami.

Podstawowym wyzwaniem po stronie biznesu jest stworzenie wartości dla konsumenta przekonującej do zakupu i zrównoważonego użytkowania produktu[9]. Antyglobalizacyjne praktyki marketingowe nawiązujące do zrównoważonego rozwoju są wdrażane m.in. w takich organizacjach jak 3M, UPS czy Patagonia[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Consumption, Promoting Sustainable. "Good practices in OECD countries." (2008): 7.
  2. a b Reisch, Lucia A., et al. "Sustainable Consumption: Research Challenges." (2016).
  3. Di Giulio, Antonietta, et al. "Conceptualizing sustainable consumption: toward an integrative framework." Sustainability: Science, Practice, & Policy 10.1 (2014).
  4. Kumar, Vinod, Zillur Rahman, and A. A. Kazmi. "Sustainability marketing strategy: An analysis of recent literature." Global Business Review 14.4 (2013): 601-625.
  5. Seyfang, Gill. "Ecological citizenship and sustainable consumption: Examining local organic food networks." Journal of rural studies 22.4 (2006): 383-395.
  6. Nkamnebe, Anayo D. "Sustainability marketing in the emerging markets: imperatives, challenges, and agenda setting." International Journal of Emerging Markets 6.3 (2011): 217-232.
  7. Peattie, Ken, and Frank-Martin Belz. "Sustainability marketing—An innovative conception of marketing." Marketing Review St. Gallen 27.5 (2010): 8-15.
  8. European Commission. Policies to Encourage Sustainable Consumption. European Commission, 2012. http://ec.europa.eu/environment/ eussd/pdf/report_22082012.pdf [dostęp: 01.06. 2017].
  9. "Facts and Trends: From a business perspective (2008)." World Business Council for Sustainable Development, Brussels, http://www. wbcsd. org [dostęp: 01.06. 2017].
  10. Bridges, Claudia M., and Wendy Bryce Wilhelm. "Going beyond green: The “why and how” of integrating sustainability into the marketing curriculum." Journal of Marketing Education 30.1 (2008): 33-46.