Kontinuum seksualne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ilustracja kontinuum seksualnego.

Kontinuum seksualne (także kontinuum hetero- i homoseksualności) – określenie oznaczające kontinuum orientacji psychoseksualnych rozciągające się od pełnej heteroseksualności do pełnej homoseksualności jako teoretycznych wartości skrajnych.

Koncepcja kontinuum sięga badań Alfreda Kinseya z 1940 roku dotyczących seksualności Amerykanów. Duża część badanych przejawiała zachowania zarówno heteroseksualne jak i homoseksualne z odmienną częstotliwością. Psychologowie analizujący badania stwierdzili, że trychotomia seksualności na hetero-, bi- i homoseksualność jako wartości rozłączne i wykluczające się jest błędna i zaproponowali nową koncepcję – kontinuum – na którym umieścili te wartości jako przechodzące jedne w drugie[potrzebny przypis]. Uznano, że między wartościami skrajnymi istnieje rzesza wartości pośrednich.

Teoria kontinuum seksualnego została rozwinięta przez amerykańskiego psychiatrę Fritza Kleina, który stwierdził, że orientacja psychoseksualna jest dynamicznym, wieloosiowym procesem, w który zaangażowane są zainteresowania seksualne, zachowanie, fantazje erotyczne, czynniki emocjonalne, samoidentyfikacja i styl życia[1].

Koncepcja kontinuum weszła do głównego nurtu psychologii, stając się przedmiotem badań naukowych:

Orientacja psychoseksualna znajduje się na kontinuum rozciągającym się między wyłącznym heteroseksualizmem a wyłącznym homoseksualizmem, przechodząc przez różne odcienie biseksualizmu.

Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, Orientacja seksualna i homoseksualizm"[2]

Analizy danych uzyskanych przez Kinseya nie potwierdzają wysuniętego przezeń twierdzenia. Wiele publikacji wykazuje obecność świadomych odczuć homoseksualnych jedynie u 5% lub jeszcze mniejszej liczby młodzieży[3].

Przypisy

  1. Sexuality Continuum
  2. Answers to Your Questions For a Better Understanding of Sexual Orientation & Homosexuality
  3. N. McConaghy. Heterosexuality/homosexuality: dichotomy or continuum.. „Arch Sex Behav”. 16 (5), s. 411-24, Oct 1987. PMID: 3689108. 

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]