Konura niebieskoczelna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konura niebieskoczelna
Thectocercus acuticaudatus[1]
(Vieillot, 1818)
Konura niebieskoczelna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Rodzaj Thectocercus
Gatunek konura niebieskoczelna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Konura niebieskoczelna (Thectocercus acuticaudatus) – gatunek średnio dużego, ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Występuje w Ameryce Południowej.

Podgatunki i zasięg występowania
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny wyróżnia 5 podgatunków[3]:
  • T. a. koenigi (Arndt, 1995) – północno-wschodnia Kolumbia, północna Wenezuela
  • T. a. neoxenus (Cory, 1909)Margarita
  • T. a. haemorrhous (von Spix, 1824) – interior północno-wschodniej Brazylii
  • T. a. neumanni (Blake & Traylor, 1947) – wyżyny wschodniej Boliwii
  • T. a. acuticaudatus (Vieillot, 1818) – wschodnia Boliwia i południowa Brazylia po północną Argentynę i zachodni Urugwaj
Morfologia
Długość ciała 33–38 cm, masa ciała 170–176 g[4]. Ubarwienie zielone, pierś jaśniej zielona, głowa ciemniejsza i lekko niebieskawa. Zielono-złotobrązowo-rdzawy, długi i spiczasty ogon. Dziób różowobrązowy, dość masywny. Obrączka powiekowa biaława[5].

Przypisy

  1. Thectocercus acuticaudatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Thectocercus acuticaudatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Frank Gill & David Donsker: New Zealand parrots, cockatoos & parrots. IOC World Bird List (v6.2), 20 kwietnia 2016. [dostęp 2 lipca 2016].
  4. Collar, N., Boesman, P. & Sharpe, C.J.: Blue-crowned Parakeet (Psittacara acuticaudatus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [dostęp 2 lipca 2016].
  5. Lars Svensson: Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego. Przewodnik Collinsa. Multico, 2012, s. 425. ISBN 978-83-7073-972-0.