Kopiec Krakusa II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopiec Krakusa II
Ilustracja
Widok Kopca Krakusa II od strony wschodniej, wczesną wiosną.
Państwo  Polska
Miejscowość Krakuszowice
Typ pomnika Kopiec
Całkowita wysokość 11 m
Położenie na mapie gminy Gdów
Mapa lokalizacyjna gminy Gdów
Kopiec Krakusa II
Kopiec Krakusa II
Położenie na mapie powiatu wielickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wielickiego
Kopiec Krakusa II
Kopiec Krakusa II
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kopiec Krakusa II
Kopiec Krakusa II
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kopiec Krakusa II
Kopiec Krakusa II
49°57′01,6″N 20°14′39,4″E/49,950444 20,244278

Kopiec Krakusa II zwany także Kopcem Kraka II lub Kopcem Kraka Młodszegokopiec owalny o wysokości ok. 11 m, znajdujący się na przedpolu wschodniej części Pogórza Wielickiego na zboczu wzgórza w miejscowości Krakuszowice[1] położonej 6 km na północny wschód od Gdowa.

Pochodzenie kopca jest nieznane. Przypuszcza się, że powstał on w okresie wczesnego średniowiecza. Legenda zapisana przez Wincentego Kadłubka głosi, że król Krak miał dwóch synów. Zaraz po zabiciu smoka młodszy napadł i zgładził starszego brata, ojcu zaś przekazał, że była to wina potwora. Wkrótce jednak oszustwo wyszło na jaw i młodszy z braci został skazany na wieczne wygnanie. Jan Długosz podobnie przytacza opowieść jak to młodszy z braci w dogodnym czasie zamordował starszego brata, a okryte ranami ciało zakopał w piasku.

August Bielowski zwiedzając okolice w 1844 opisał kopiec jako "ogromną mogiłę sypaną i okopaną głębokim rowem". Przypuszczał, że była ona miejscem dawnych pogańskich zwyczajów składania ofiar bóstwom. W 1905 roku właściciel okolicznych ziem nakazał rozkopać kopiec celem poszukiwania skarbów i wyjaśnienia pochodzenia kopca. Na jego polecenie wykonano potężny wkop widoczny od strony zachodniej, który nie wniósł do dziejów kopca żadnej istotnej informacji, a same "badania" i poszukiwanie zakopanych skarbów doprowadziły do znacznego widocznego do dziś zniszczenia ziemnej budowli. Od strony wschodniej rów pozostaje niewidoczny. Andrzej Żaki nazwał kopiec Kraka II wraz z Kopcem Krakusa oraz obiektami w Sandomierzu i Przemyślu typem krakuszowickim. Kopce te są przeciwieństwem znacznie częściej spotykanych cmentarzysk będących skupiskami małych, niewielkich kurhanów[potrzebny przypis]. Kazimierz Sosnowski w 1947 pisał, że kopiec był bardzo popularnym celem wycieczek, a ze szczytu kopca rozciaga się panorama Pogórza Wielickiego[2].

Sylwetkę w miesiącach letnich maskują porastające go drzewa[1]. Położony jest on wśród pól uprawnych, nie prowadzi do niego żaden szlak spacerowy bądź turystyczny[potrzebny przypis].

Prof. Władysław Góral nie wyklucza hipotezy, że Kopiec w Krakuszowicach, wraz z kopcami krakowskimi (Krakusa i Wandy) i Wzgórzem Wawelskim, mógł być celtyckim systemem wskaźników astronomicznych[1].

Widoki kopca[edytuj | edytuj kod]

Widoki z kopca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Katarzyna Kobylarczyk: Tajemnice krakowskich kopców (pol.). [dostęp 2014-06-01].
  2. Kazimierz Sosnowski: Ziemia krakowska. 1947-1948.