Kopuła pancerna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kopuły na stropie schronu, obiekt Pz.W. 717 GW „Scharnhorst” (MRU)

Kopuła pancerna - konstrukcja pancerna, nieruchoma, stała czasza, najczęściej wykonana jako odlew ze staliwa lub ze stalowych płyt połączonych nitami, służąca do celów obserwacyjnych lub jako stanowisko ogniowe[1]. W fortyfikacji stałej jest elementem obiektu fortyfikacyjnego (najczęściej wbudowany w jego strop). W polowej stanowi samodzielny obiekt fortyfikacyjny, możliwy do przeniesienia lub przewiezienie[2].

Niekiedy obrotowe wieże pancerne błędnie określa się mianem kopuł pancernych[1].

Przypisy

  1. a b Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996, s. 528.
  2. Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989, s. 108-109. ISBN 83-11-07423-2.