Kordylina australijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kordylina australijska
CordylineAustralis.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina Laxmanniaceae
Rodzaj kordylina
Gatunek kordylina australijska
Nazwa systematyczna
Cordyline australis Hook. f.
Gard. Chron. (1860) 792.
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kordylina australijska (Cordyline australis Hook. f.) – gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny Laxmanniaceae (dawniej o różnej pozycji w systematyce, według systemu Reveala w rodzinie agawowatych).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Drzewo pochodzi z Nowej Zelandii. Od dłuższego czasu sadzona jako roślina ozdobna w Australii, południowej Europie.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Liście
Kwiaty
Forma doniczkowa
Pokrój
Wiecznie zielone drzewo o wysokości ok. 10 m, formy sadzone poza naturalnym obszarem występowania zwykle znacznie mniejsze lub w formie dużego krzaka.
Pień
Przeważnie prosty, w przekroju okrągły albo tuż nad ziemią widlasto podzielony, co powoduje że wydaje się że drzewo ma wiele pni. W górnej części nierozgałęziony.
Kora
Rudobrunatna z głębokimi, kanciastymi bruzdami, na bardzo starych drzewach niekiedy szara lub szarobrunatna.
Liście
Skupione na szczycie pnia, długość od 30 do 80 cm, są niepodzielone, pojedyncze, równowąskie o szerokości ok. 5 cm. W kolorze od ciemnozielonego do żywo zielonego.
Kwiaty
Rozwijają się tylko na starszych okazach. Pojedynczy kwiat jest koloru białego. Zebrane są w bardzo liczne wielkie wiechowate kwiatostany, na długich nawet do 1 m osadkach. Kwitnie w Europie od marca do czerwca.
Owoce
Kuliste, białawe lub niebieskawe wielonasienne jagody.

Biotop, wymagania[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze naturalnego występowania rośnie na skraju lasów, na leśnych polanach lub wzdłuż mniejszych cieków wodnych. Sadzona w o parkach i ogrodach. Jest również hodowana w doniczkach, które w okresie letnim mogą znajdować na powietrzu a w okresie zimowy należy je chronić w szklarniach.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 266-267. ISBN 83-7129-141-8.