Kordylina australijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kordylina australijska
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd szparagowce
Rodzina szparagowate
Rodzaj kordylina
Gatunek kordylina australijska
Nazwa systematyczna
Cordyline australis Hook. f.
Gard. Chron. (1860) 792.

Kordylina australijska (Cordyline australis Hook. f.) – gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny szparagowatych (dawniej o różnej pozycji w systematyce, m.in. w rodzinie agawowatych, Laxmanniaceae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Drzewo pochodzi z Nowej Zelandii. Od dłuższego czasu sadzona jako roślina ozdobna w Australii, południowej Europie.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Liście
Kwiaty
Forma doniczkowa
Pokrój
Wiecznie zielone drzewo o wysokości ok. 10 m, formy sadzone poza naturalnym obszarem występowania zwykle znacznie mniejsze lub w formie dużego krzaka.
Pień
Przeważnie prosty, w przekroju okrągły albo tuż nad ziemią widlasto podzielony, co powoduje że wydaje się że drzewo ma wiele pni. W górnej części nierozgałęziony.
Kora
Rudobrunatna z głębokimi, kanciastymi bruzdami, na bardzo starych drzewach niekiedy szara lub szarobrunatna.
Liście
Skupione na szczycie pnia, długość od 30 do 80 cm, są niepodzielone, pojedyncze, równowąskie o szerokości ok. 5 cm. W kolorze od ciemnozielonego do żywo zielonego.
Kwiaty
Rozwijają się tylko na starszych okazach. Pojedynczy kwiat jest koloru białego. Zebrane są w bardzo liczne wielkie wiechowate kwiatostany, na długich nawet do 1 m osadkach. Kwitnie w Europie od marca do czerwca.
Owoce
Kuliste, białawe lub niebieskawe wielonasienne jagody.

Biotop, wymagania[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze naturalnego występowania rośnie na skraju lasów, na leśnych polanach lub wzdłuż mniejszych cieków wodnych. Sadzona w o parkach i ogrodach. Jest również hodowana w doniczkach, które w okresie letnim mogą znajdować na powietrzu a w okresie zimowy należy je chronić w szklarniach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-12] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 266-267. ISBN 83-7129-141-8.