Kormoran etiopski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kormoran etiopski
Microcarbo africanus[1]
(Gmelin, 1789)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd głuptakowe
Podrząd głuptakowce
Rodzina kormorany
Rodzaj Microcarbo
Gatunek kormoran etiopski
Synonimy
  • Pelecanus africanus Gmelin, 1789[2]
  • Phalacrocorax africanus (Gmelin, 1789)[1]
Podgatunki
  • M. a. africanus (Gmelin, 1789)
  • M. a. pictilis (Bangs, 1918)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kormoran etiopski[4] (Microcarbo africanus) – gatunek ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae) występujący w Afryce na południe od Sahary oraz na Madagaskarze.

Opis gatunku
Kormoran etiopski posiada czarne upierzenie. Skrzydła są krótkie, pióra szybko nasiąkają wodą, ułatwiając w ten sposób nurkowanie (cecha niezwykła wśród ptaków wodnych). Ptak posiada długi ogon i palce stóp połączone błoną pławną.
Średnie wymiary
Długość ciała: 55–60 cm
Długość ogona: 14–16 cm
Rozpiętość skrzydeł: 80–90 cm[2]
Waga: 440–680 g
Biotop
Rzeki, jeziora i bagna Afryki.
Tryb życia
Dzienny tryb życia, noc spędza śpiąc na drzewie. Żyje samotnie lub w niewielkich grupach, jedynie w porze lęgów łączy się w większe stada.
Pożywienie
Kormoran etiopski żywi się głównie rybami, które łowi najchętniej rano i wieczorem. Ptak dobrze nurkuje i potrafi długo wstrzymywać oddech. Uzupełnienie jego diety stanowią żaby, owady, skorupiaki, a czasem inne ptaki.
Jaja
Rozmnażanie
Gniazduje w koloniach. Samica składa 2–6 jaj w gnieździe na drzewie lub w trzcinach, które wysiaduje przez 23–25 dni. Pisklęta stają się samodzielne po 5–7 tygodniach, po 3–4 latach są gotowe do rozrodu. Kormoran etiopski może dożyć 36 lat.
Korelacje z człowiekiem
Guano kormorana etiopskiego jest bardzo cenionym nawozem. On sam nie jest zagrożony przez człowieka.
Ochrona
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski)[3].
Podgatunki
Wyróżnia się dwa podgatunki M. africanus[2][5]:
  • M. a. africanus (Gmelin, 1789) – Afryka na południe od Sahary
  • M. a. pictilis (Bangs, 1918)Madagaskar

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Microcarbo africanus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Orta, J., Christie, D.A., Kirwan, G.M., Jutglar, F. & Garcia, E.F.J.: Long-tailed Cormorant (Microcarbo africanus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-03-01].
  3. a b Microcarbo africanus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 (1836) - kormorany - Cormorants (wersja: 2017-09-23). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-01].
  5. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Storks, frigatebirds, boobies, cormorants, darters (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-01].