Kornowac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°4′16″N 18°19′42″E
- błąd 39 m
WD 50°4'0.1"N, 18°19'0.1"E
- błąd 14 m
Odległość 1023 m
Kornowac
wieś
Ilustracja
Urząd Gminy w Kornowacu
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat raciborski
Gmina Kornowac
Liczba ludności (2008) 749
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 44-285
Tablice rejestracyjne SRC
SIMC 0216349
Położenie na mapie gminy Kornowac
Mapa konturowa gminy Kornowac, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kornowac”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kornowac”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kornowac”
Położenie na mapie powiatu raciborskiego
Mapa konturowa powiatu raciborskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kornowac”
Ziemia50°04′16″N 18°19′42″E/50,071111 18,328333

Kornowac (niem. Kornowatz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Kornowac.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Kornowac.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest położona wysoko nad doliną Odry, dochodząca w niektórych miejscach do 100 metrów, sprawia wrażenie punktu widokowego, o przepięknym malowniczym położeniu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości, według podania wywodzi się z imiona Garno i Vac – braci, którzy tutaj osiedlili, lub od słowa koronaciec – czyli w kształcie korony. Wzmiankowana około roku 1300. W 1308 roku jako Coronovatiz oraz Wurndorf nadana przez księcia Leszka w posiadanie dziedziczne klasztorowi dominikanek w Raciborzu.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonował komisariat Straży Granicznej i placówka II linii SG „Kornowac”[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Kapliczki[edytuj | edytuj kod]

  • Kapliczka św. Jana, zwana Świyntyjon – pochodzi z XIX wieku, murowana w stylu neogotyckim, z wieżyczką zakończoną iglicą w kształcie ostrosłupa, przedsionek z ostrołukowato zamkniętym wejściem, w środku znajduje się figura św. Jana Nepomucena.
  • Kapliczka, zbudowana na początku XIX wieku w stylu klasycystycznym, w której znajduje się obraz Matki Bożej z XVIII wieku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 26. ISBN 83-87424-77-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]