Koronium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linie Fraunhofera

Koronium, newtonium – hipotetyczny pierwiastek chemiczny zaproponowany na przełomie XIX i XX wieku, którego obecnością tłumaczono występowanie jednej z linii emisyjnych w widmie korony słonecznej.

Według teorii Fraunhofera powstałej ok. 1814 roku, dany zestaw linii ciemnych w spektrum promieniowania słonecznego związany jest z konkretnym pierwiastkiem. Podczas zaćmienia Słońca w dniu 7 sierpnia 1869 Charles Young i William Harkness odkryli w spektrum korony słonecznej linię emisyjną o słabej intensywności w jego zielonej części. Young zidentyfikował ja jako linię żelaza nr 1474 na skali Kirchoffa. Wzbudziło to jednak wątpliwości, gdyż obecność żelaza w koronie słonecznej powinna przejawiać się wystąpieniem kilkuset linii spektralnych. Obserwacje zaćmienia z roku 1898 pozwoliły na ustalenie, że długość fali tajemniczej linii wynosi 5303 Å. W celu jej wyjaśnienia pojawiła się hipoteza o istnieniu nieznanego pierwiastka dopełniającego swoim promieniowaniem spektrum promieniowania korony Słońca – stąd nazwa koronium[1]. Pierwsze takie domniemanie przypisuje się Dymitrowi Mendelejewowi ok. 1902 roku (uczony ten później zaproponował inną nazwę dla hipotetycznego pierwiastka: newtonium)[2].

Dopiero w roku 1939 Walter Grotrian i Bengt Edlén wykazali, że linia 5303 Å jest pasmem zabronionym promieniowania silnie zjonizowanych atomów żelaza (Fe13+)[1][3].

Zobacz też[edytuj]

 Wykaz literatury uzupełniającej: Koronium.

Przypisy

  1. a b Coronium (ang.). laserstars.org. [dostęp 2016-11-12].
  2. Andrew Ede: The Chemical Element: A Historical Perspective. Greenwood Publishing Group, 2006, s. 83-84. ISBN 0313333041.
  3. 2.5.1 Coronium. W: Ian Morison: Introduction to Astronomy and Cosmology. John Wiley & Sons, 2013-03-18. ISBN 1118681525.