Korpiklaani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Korpiklaani
Ilustracja
Korpiklaani na Myötätuulirock 2011
Rok założenia 2003
Pochodzenie  Finlandia (Lahti)
Gatunek folk metal[1][2]
Wydawnictwo muzyczne Napalm Records, Nuclear Blast, Avalon/Marquee Inc.
Obecni członkowie
Jonne Järvelä – gitara elektryczna, wokal
Kalle "Cane" Savijärvi – gitara elektryczna
Jarkko Aaltonen – gitara basowa
Matti "Matson" Johansson – perkusja
Tuomas Rounakari – skrzypce
Sami Perttula – akordeon
Byli członkowie
Ali Määttä – perkusja
Toni "Honka" Honkanen – gitara elektryczna
Arto Tissari – gitara basowa
Samu Ruotsalainen – bębny
Jaakko "Hittavainen" Lemmetty – skrzypce
Juho Kauppinen – akordeon
Strona internetowa

Korpiklaani (fin. "leśny klan"[3]) – fiński zespół grający folk metal.

Historia[edytuj]

Korpiklaani podczas koncertu na festiwalu Metalmania 2007

Geneza zespołu[edytuj]

Fundamentem zespołu Korpiklaani jest poprzedni projekt Jonne Järvelä (Shaman), który to postanowił nieco zmienić sposób swojej twórczej ekspresji. Jonne zrezygnował ze śpiewania w języku Sámi. Odszedł też od impulsywnego folk metalu. Jonne pragnął stworzyć coś bardziej zainspirowanego tradycyjną fińską muzyką folkową, nie rezygnując także z mocniejszych metalowych uderzeń. Pomogli mu w tym grający na skrzypcach Jaakko Lemmetty, basista Arto Tissari, grający na bębnach Matson, gitarzysta Toni Honkanen oraz perkusista Ali Määttä.

Działalność studyjna[edytuj]

Ich pierwszy album "Spirit of the Forest" wydany w 2003 roku to entuzjastycznie przyjęta mieszanka metalu, folku i fińskiej "humppy" – porywającej do tańca skocznej melodii.

Przy nagrywaniu kolejnej płyty do zespołu dołączył drugi gitarzysta – Cane i akordeonista Juho.

Już po nagraniu "Voice of Wilderness" z zespołu z powodu służby wojskowej odszedł Arto Tissari zastąpiony później przez Jarkko Aaltonena. W podobnym czasie Korpiklaani z powodów osobistych opuścili również Ali Määttä i Toni "Honka" Honkanen.

Dnia 13.03.2013 na oficjalnej stronie zespołu pojawiła się informacja, że akordeonista Juho Kauppinen opuszcza zespół. W swoim oświadczeniu napisał, że trasa koncertowa i występy przed publicznością nie są tym, czego pragnie od życia. Napisał też, że chciałby się skupić na grze na innych instrumentach, głównie na gitarze. Na trasie koncertowej promującej ostatni album Manala zastąpił go nowy akordeonista – Sami Perttula.

Korpiklaani tworzy muzykę kładącą szczególny nacisk na klimat, przez fuzję folkowo-metalowego brzmienia ozdobionego nutką szamańsko-pogańskiej tajemnicy.

Ostatni album Korpiklaani – Manala – ujrzał światło dzienne 3 sierpnia 2012 roku. Album został wydany w wersji fińskiej, jak i angielskiej.

W maju 2015 roku ma się ukazać nowy album studyjny "Noita".

Występy w Polsce[edytuj]

24 marca 2007 roku zespół po raz pierwszy zagrał w Polsce w ramach XXI edycji festiwalu Metalmania w katowickim "Spodku". Znakiem rozpoznawczym zespołu był mikrofon przystrojony w poroże renifera. Drugi koncert odbył się 17.10.2007 we Wrocławiu. Zespół zagrał także na przystanku Woodstock 2009 w Kostrzynie nad Odrą. 29 listopada 2009 roku zespół znowu zagrał koncert, tym razem w warszawskim klubie Progresja. W maju 2010 roku zespół zagrał też dwa koncerty: 19 maja w klubie Lochness w Krakowie i 20 maja w klubie Alibi we Wrocławiu. W październiku 2010 odbyły się trzy kolejne koncerty w Polsce - w Toruniu, Łodzi i Krakowie[4]. W kwietniu 2013 w ramach trasy reklamującej "Manalę" zespół zagrał w Gdańsku, Wrocławiu, Krakowie i Warszawie. 14 lipca 2013 roku zespół wystąpił na XX edycji Seven Festival w Węgorzewie, a w nocy z 23 na 24 sierpnia 2014 zagrali koncert na V edycji Cieszanów Rock Festiwal. Rok później wystąpili na czad festiwalu w Straszęcinie. W 2016 roku zobaczymy ich aż w czterech miastach Gdyni, Warszawie, Wrocławiu i Katowicach dzień po dniu w październiku.

Dyskografia[edytuj]

Jarkko Aaltonen w czasie festiwalu Metalmania w 2007 roku
Albumy
Rok Tytuł Pozycja na liście
FIN
[5]
DEU
[6]
AUT
[7]
CHE
[8]
JPN
[9]
BEL (WA)
[10]
BEL (FL)
[10]
2003 Spirit of the Forest
  • Data: 10 listopada 2003
  • Wydawca: Napalm Records
2005 Voice of Wilderness
  • Data: 1 lutego 2005
  • Wydawca: Napalm Records
195
2006 Tales Along This Road
  • Data: 21 kwietnia 2006
  • Wydawca: Napalm Records
157
2007 Tervaskanto
  • Data: 26 czerwca 2007
  • Wydawca: Napalm Records
36 85 83
2008 Korven Kuningas
  • Data: 21 marca 2008
  • Wydawca: Nuclear Blast
16 72 175
2009 Karkelo
  • Data: 26 czerwca 2009
  • Wydawca: Nuclear Blast
26 81 94 228
2011 Ukon Wacka
  • Data: 4 lutego 2011
  • Wydawca: Nuclear Blast
9 72 75 57 254
2012 Manala
  • Data: 3 sierpnia 2012
  • Wydawca: Nuclear Blast
19 47 60 70 243 180
2015 Noita
  • Data: 1 maja 2015
  • Wydawca: Nuclear Blast
16 46 70 61 186 171
"—" pozycja nie była notowana.
Single
Rok Tytuł
2008 Keep on Galloping
  • Data: 14 lutego 2008
  • Wydawca: Nuclear Blast
2009 Vodka
  • Data: 27 maja 2009
  • Wydawca: Nuclear Blast
2010 Ukon Wacka
  • Data: 21 grudnia 2010
  • Wydawca: Nuclear Blast
2011 Metsälle
  • Data: 16 grudnia 2011
  • Wydawca: Nuclear Blast
2012 Rauta
  • Data: 17 lipca 2012
  • Wydawca: Nuclear Blast

Przypisy

  1. Korpiklaani (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2011-12-07].
  2. Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives - Korpiklaani (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2011-12-07].
  3. Morton, Kenneth: Wywiad z Jarkko Aaltonen z Korpiklaani. Highwiredaze.com. [dostęp 2008].
  4. Welcome to Adobe GoLive 6 (ang.). www.korpiklaani.com. [dostęp 2011-12-07].
  5. Korpiklaani Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2011-12-07].
  6. Korpiklaani/Longplay-Chartverfolgung (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-12-07].
  7. Korpiklaani Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-12-07].
  8. Korpiklaani Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-12-07].
  9. Oricon: Korpiklaani (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2011-12-07].
  10. a b Korpiklaani Belgian Albums Chart FL (niderl.). www.ultratop.be. [dostęp 2015-05-24].
    Korpiklaani Belgian Albums Chart WA (fr.). www.ultratop.be. [dostęp 2015-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj]