Lis stepowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Korsak)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lis stepowy
Vulpes corsac[1]
(Linnaeus, 1768)
Lis stepowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina psowate
Rodzaj lis
Gatunek lis stepowy
Synonimy
  • Canis corsac Linnaeus, 1768[2]
  • Vulpes nigra Kastschenko, 1912[3]
  • Vulpes corsak corsak Ognev, 1935[4]
  • Vulpes corsac skorodumovi Dorogostaiski, 1935[5]
Podgatunki[6]
  • V. c. corsac (Linnaeus, 1768)
  • V. c. kalmykorum Ognev, 1935
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[7]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Lis stepowy[8], korsak[9] (Vulpes corsac) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występuje na stepach i półpustyniach Azji środkowo-wschodniej (Mongolia i północno-wschodnie Chiny) oraz w południowo-wschodniej Europie. Żyje w norach wykopanych przez inne zwierzęta. W odróżnieniu od większości pozostałych psowatych zwinnie chodzi po drzewach. Prowadzi nocny tryb życia.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ubarwienie szare lub szarobrązowe, brzuch białawy. Jest dobrze przystosowany do gorącego i suchego klimatu. Wytrzymuje długie okresy bez pożywienia i dostępu do wody. Budowa typowa dla gatunków z rodzaju Vulpes. Korsak jest mniejszy od lisa pospolitego, ale ma dłuższe od niego nogi i uszy. Żyje w stadach rodzinnych.

Cechy budowy: Długość ciała: do 60 cm. Długość ogona: do 35 cm. Masa ciała: 4-6 kg.

Pożywienie: Padlina, drobne kręgowce (gryzonie, ptaki), owady lub owoce.

Ciąża trwa 49-60 dni, samica rodzi od 2 do 11 młodych, przeważnie 5.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Stan wielu populacji nie jest dobrze poznany. Pomimo tego gatunek nie jest uważany za zagrożony wyginięciem.

Przypisy

  1. Vulpes corsac, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis synonymis, locis. Regum animale. T. 3. Holmiae: L. Salvii,1766-68, 1768, s. 223. (łac.)
  3. N. F. Kastschenko. Novye issledovaniya po mammologii Zabaikal’ya (New studies on the mammalogy of Transbaikal). „Ezhegodnik Zoologicheskogo Muzeya”. 17, s. 393, 1912 (ros.). 
  4. S. I. Ognev: Mammals of U.S.S.R. and adjacent countries. Cz. III: Carnivora (Fissipedia and Pinnipedia). Jerozolima: Israel Program for Scientific Translations, 1935, s. 634. (ang.)
  5. V. C. Dorogostaiski. Novyi podvid korsaka iz Yuzhnogo Zabaikal’ya of (Vulpes corsak skorodumovi n. subsp.). „Izvestiya Irkutskogo Gosudarstvennogo Protivochumnogo Instituta Sibiri i Dal’ne-Vostochnogo Kraya”. 1, s. 47, 1935 (ros.). 
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Vulpes corsac. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 października 2009]
  7. Hoffmann, M. & Sillero-Zubiri, C. 2008. Vulpes corsac. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-13]
  8. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 150. ISBN 978-83-88147-15-9.
  9. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 139, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Borsa, C. 2000. "Vulpes corsac" (On-line), Animal Diversity Web. (en)