Kosa (geografia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdjęcie satelitarne Farewell Spit

Kosa, szpyrk[1] lub szperk (od kaszubskiej nazwy Cypla Rewskiego) – półwysep[2][3] [4] w postaci długiego i wąskiego piaszczystego wału, lekko wynurzonego ponad powierzchnię morza i biegnącego w głąb morza[5][6]. Powstaje wskutek działania prądów przybrzeżnych, tworzony jest jako przedłużenie linii brzegowej w miejscu, w którym brzeg zmienia kierunek[5]. Rodzajem kosy jest mierzeja[7].

Przykładami kos są Mierzeja Helska[5] i Cypel Rewski w Polsce i Farewell Spit na Wyspie Południowej Nowej Zelandii.

Odcinek końcowy zbudowany jest głównie z równoległych do siebie wałów burzowych (między którymi występuje obniżenie)[5].

Nazwa tego rodzaju formy geomorfologicznej pochodzi od kosy – narzędzia rolniczego mającego podobny kształt[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, WSiP, Warszawa, 1985, s. 116, ​ISBN 83-02-00870-2​.
  2. Hasło mierzeja w internetowej encyklopedii PWN
  3. Czasopismo Geograficzne”, 2005, tom 76, wydania 1–4, strona 34
  4. Mieczysław Klimaszewski: Geomorfologia. PWN, Warszawa, 1978, s. 910
  5. a b c d Piotr Migoń: Geomorfologia. PWN, Warszawa, 2006, s. 402 i 403. ​ISBN 978-83-01-15979-5​.
  6. Mieczysław Klimaszewski: Geomorfologia. PWN, Warszawa, 1978, s. 910
  7. Mieczysław Klimaszewski: Geomorfologia. PWN, Warszawa, 1978, s. 910